Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Η ΄Ωρα του φαγητού ήταν ιερή

 



                                                                            


                                             Η ΄Ωρα του φαγητού ήταν ιερή

Σπάνια η οικογένεια βρισκόταν μέσα στο σπίτι όλη μαζί, εκτός από τα βράδια και ιδιαίτερα του χειμώνα. Κεφαλή της οικογένειας ήταν ο πατέρας και «βασίλισσα» του σπιτιού, η μάνα. Τα παιδιά, λίγα ή πολλά, μεγάλωναν και μάθαιναν καλούς τρόπους και πάνω από όλα, σεβασμό στους μεγαλύτερους. Η επιθυμία των μεγάλων, ήταν διαταγή για τους μικρούς. Ιερή στιγμή για την οικογένεια ήταν ή ώρα του φαγητού.

Έπρεπε όλοι να είναι παρόντες και καθισμένοι στις θέσεις τους. Στο τραπέζι κάθονταν τις μεγάλες μέρες και όλες τις άλλες στον σουφρά. Ο σουφράς ήταν ένα είδος επίπλου, στρογγυλός, χαμηλός και σε αυτόν έπλαθαν τα ψωμιά οι νοικοκυρές, έγραφαν τα παιδιά τα μαθήματά τους και έτρωγαν.

Δεν υπήρχε πιάτο για τον καθένα. Στη μέση του σουφρά, έμπαινε μια μεγάλη πιατέλα με το φαγητό, σε πιο μικρή η σαλά, σαλάτα, το ψωμί και οτιδήποτε άλλο υπήρχε. Μη φανταστείτε μαχαιροπήρουνα, κανάτες, ποτήρια κ.λπ. Όταν όλα ήταν έτοιμα, όλη η οικογένεια έκανε την προσευχή της, το σταυρό της και ξεκινούσε πρώτος ο πατέρας και ακολουθούσαν όλοι οι άλλοι. Μπορώ να πω ότι η βασική τροφή των Μεσαναγρενών ήταν το ψωμί, το οποίο μέχρι σήμερα θεωρούσαν ιερό. Δεν έπρεπε να το πετάξεις κάτω και αν σου έπεφτε το έπιανες με σεβασμό και το φιλούσες. Αν το πέταγες και δεν έκανες αυτό που έπρεπε, η τι-μωρία ήταν μεγάλη.

Πώς τα κατάφερνε η μάνα να φτιάχνει φαγητό για τόσα άτομα και να τους φτάνει, τρώγοντας από την ίδια πιατέλα! Βέβαια αυτοί που έτρωγαν γρηγορότερα, σίγουρα έτρωγαν και περισσότερο. Αυτό ήταν λεπτομέρεια. Σε κάποια φαγητά που δεν μας άρεσαν, τρώγαμε αργά, αλλά γινόταν αντιληπτό από τους γονείς, που με το δικό τους τρόπο, σε ανάγκαζαν να φας, είτε σου άρεσε είτε όχι.

Πάντα ακούγαμε τους μεγάλους με σεβασμό και προσπαθούσαμε να είμαστε εντάξει. Θυμάμαι ορισμένα πράγματα που σήμερα έχουν ξεχαστεί και αναρωτιέμαι, γιατί… Όταν μας ζητούσαν νερό για να πιούν, γινόταν ολόκληρη ιεροτελεστία. Έπαιρνες το κατσαρόλι (ποτήρι), το γέμιζες από τη στάμνα γιατί βρύσες δεν υπήρχαν τότε, πήγαινες μπροστά στον πατέρα σου και έλεγες. Πατέρα ορίστε, έφερα το νερό. Το έπαιρνε στα χέρια του και άρχισε να πίνει. Όλη αυτή την ώρα, εμείς έπρεπε να είμαστε «σταυρωϊμένοι», δηλαδή με σταυρωμένα χέρια και όταν τέλειωνε, να λέμε. Με τις υγείες σας. Αυτό απαιτούσαν οι καλοί τρόποι. Στο μάζεμα των πιάτων, συμμετείχαμε όλοι οι μικροί, αγόρια και κορίτσια.


Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

ΟΙ ΙΕΡΟΨΑΛΤΕΣ

 



                                                                


Οι Ιεροψάλτες είναι απαραίτητοι βοηθοί του Ιερέα, για να τελεσθεί η Θεία λειτουργία. Χωριανοί που διέθεταν καλή φωνή και κατείχαν το τυπικό, έψαλλαν στο χωριό. Κάποιοι μάλιστα παρακολούθησαν και μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και ήταν οι καλύτεροι. Οι περισσότεροι ήταν πρακτικοί, όπως γινόταν τότε σε όλα τα επαγγέλματα.

Από μικρά παιδιά προσπαθούσαμε να μάθουμε την ψαλτική. Τόσο στο σχολείο, όσο και στο Κατηχητικό ο παπάς, μας μάθαινε να ψάλλουμε. Κάθε Κυριακή τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου έπρεπε να πούμε τον Απόστολο, το Πιστεύω και το Πάτερ ημών. Όλα αυτά έπρεπε να τα ξέρουμε απέξω. Τα παιδιά που είχαν καλή φωνή, πήγαιναν στο αναλόγιο, δίπλα από τους ψαλτάδες και παρακολουθούσαν και έψαλλαν και αυτά.

Έτσι, σιγά σιγά, μάθαμε αρκετά πράγματα και πολλές φορές αντικαθιστούσαμε τους ψαλτάδες, όταν έλειπαν. Ήταν τόση η αγάπη μας στα συμβαίνοντα στην εκκλησία, που μαθαίναμε ψαλμούς, τροπάρια απέξω. Εκείνο που θέλαμε όλοι να πούμε ήταν το «Άσπιλε» που λέγεται στον Ακάθιστο Ύμνο. Βιβλία δεν υπήρχαν, για να μπορούμε να τα διαβάσουμε και να τα πούμε στην εκκλησία και αναγκαζόμασταν να τα μαθαίνουμε απ’ έξω. Αν περίμενες να σου δώσει το Βιβλίο ο ψάλτης για να πεις το Άσπιλε, δε θα το ’λεγες ποτέ, γιατί κάποιο παιδί που το ήξερε απ’ έξω είχε πάρει θέση να το πει.

Σας αναφέρουμε ονόματα ψαλτάδων που έψαλλαν στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών:

Σάββας Κουμπής, Γιώργος Παπαβασιλείου, Γιώργος Ματθαίος, Γιάννης Ματθαίος, Στυλιανός Κακός, Μιχαήλ Παπαντωνίου, Χαράλαμπος Λάμπρου, Κοσμάς Κακός, Μιχαήλ Ξίπας, Ματθαίος Σταματάκης, Μαυρουδής Αθανασάς, Φίλιππος Παπαδημητρίου, Ηλίας Ματθαίος, Μιχάλης Πιζήμολας και Δημήτρης Καρβούνης.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

 


                                                   


      


                       ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ…(Από 13/10 έως 13/11-2026)


                             Σύνολο αναγνωστών  146.840

Αρχίσαμε το 2008 και συνεχίζουμε. Γνωρίζαμε ότι είμαστε ένα μικρό χωριό και οι αναγνώστες μας θα είναι λίγοι. Καταφέραμε όμως να μας επισκέπτονται αναγνώστες από όλη τη γη . Βλέπουμε ότι έχουμε αναγνώστες από όλες τις ηπείρους. Μετά την έκδοση του βιβλίου μας ¨Το χωριό μας ο Μεσαναγρός της Ρόδου¨ συνεχίζουμε να ανακαλύπτουμε πτυχές του μικρού χωριού μας ,που μας ήταν άγνωστες. Το παρήγορο είναι ότι οι νέοι μας ενδιαφέρονται και μας παρακολουθούν μαθαίνοντας πολλά πράγματα για τον τόπο μας.


Ηνωμένες Πολιτείες……………………..57.100

Σιγκαπούρη……………………………...12.600

Χονγκ Κονγκ……………………………..8.850

Βραζιλία………………………………….7.990

Ινδονησία……………………………….. 6.110

Γερμανία……………………………….. .5.720

Ιαπωνία………………………………… .4.510

Μαλαισία……………………………… .4.400

Βιετνάμ………………………………… .4.080

Μεξικό………………………………… .3.800

Ηνωμένο Βασίλειο……………………. .2.780

Γαλλία………………………………… .2.480

Αργεντινή…………………………….. .2.420

Καναδάς………………………………. 1.650

Κολομβία………………………………1.280.

Ρωσία………………………………… 1.240

Μπανγκλαντές……………………….. 1.160

Πακιστάν…………………………….. 1.050.

Νότια Αφρική………………………... 1.040

Άλλο……………………………… . 17.100



Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

 


                                                                      



ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Το 1960 ανεγέρθηκε το μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου σε απόσταση 2 χιλιο­μέτρων από το χωριό. Το δάπεδο φέρει μαρμάρινες πλάκες και τέμπλο κτιστό .Υπάρχει στέρνα με νερό «φλεσκίνα» ,όπως λένε οι Μεσαναγρενοί. Το Μονα­στήρι λειτουργείται στη χάρη του Αγίου στις 9 του Νοέμβρη. Οι Μεσαναγρενοί τι­μούν τον Άγιο και έρχονται στο χωρίο ,όταν γιορτάζει. Κτίστηκε με δαπάνες όλων των χωριανών.


Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

 

                                                      



                                                          


Μεσαναγρός: Νοέμβριος 2026

Εκκλησιαστική Επιτροπή Του Ιερού Ναού

ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ

Δ.Δ. Μεσαναγρού

Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Η Ρ Ι Ο

Η Εκκλησιαστική Επιτροπή του Δ.Δ. Μεσαναγρού ως

εκπρόσωποι του Ιερού Ναού της ενορίας μας, εορτάσαμε

πανηγυρικά τον Πολιούχο μας ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ με

πολυπληθή παρουσία πιστών και αισθανόμαστε την

υποχρέωση να εκφράσουμε την ικανοποίηση μας και να

απευθύνουμε με Σεβασμό και Αγάπη ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Προς :

α) Προς τους Σεβαστούς Ιερωμένους της περιοχής Νότιας

Ρόδου που μας τίμησαν με την σοβαρή συμμετοχή τους στην

Θεία Λειτουργία.

β) Τους παρόντες αιρετούς εκπροσώπους της Τοπικής

Αυτοδιοίκησης της Νότιας Ρόδου.

γ) Τον Δήμο της Νήσου Ρόδου για τις υπηρεσίες που μας

προσέφερε σε ότι αφορά την γενική ευπρέπεια των Δημόσιων

χώρων του χωριού μας.

δ) Τους Χωριανούς και λοιπούς πολυπληθείς Πιστούς και

Φίλους του χωριού μας εκδηλώνοντας την απόλυτη

Προσήλωση, Αγάπη και Σεβασμό στον Πολιούχο μας

ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ

Επίσης στην Σεβαστή οικογένεια του κ. Κρητικού

Φιλήμονα κτηνοτρόφου της περιοχής μας, που εκδήλωσε πάλι

κατ΄΄ επανάληψη την Αγάπη του παρέχοντας και σερβίροντας ο

ίδιος και η οικογένεια του, ένα πλούσιο παραδοσιακό δείπνο σε

όλους γενικώς τους παρόντες πιστούς μετά το πέρας του

Εσπερινού

Με πολύ σεβασμό και Αγάπη σας Ευχαριστούμε Πολύ με την

Ευχή να έχουμε υγεία και του χρόνου να εορτάσουμε πάλι .

Με Εκτίμηση

τα Μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής



ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΣΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

 




                                                                           













Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 


                                                        


Μεσαναγρός 2/11/2026
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ
ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η
Με την παρούσα σας γνωρίζουμε ότι στις 8 Νοεμβρίου 2026
ημέρα Κυριακή Εορτάζει ο Πολιούχος του χωριού μας
ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ ΜΙΧΑΗΛ .
Όπως κάθε χρόνο έτσι και το 2026 ακολουθώντας το έθιμο,
την παραμονή το Σάββατο 7 Νοεμβρίου δρομολογούμε
μεταφορικό μέσο Λεωφορείο, για την μεταφορά όσων
επιθυμούν να παρευρίσκονται στο χωριό μας κατά την
διάρκεια του Εσπερινού, Συγχωριανοί και λοιποί φίλοι πιστοί
στον ΤΑΞΙΑΡΧΗ .
Ώρα αναχώρησης του Λεωφορείου 3,00 μ.μ. από την Πλατεία
του Αγίου Φραγκίσκου.
Μετά το πέρας του Εσπερινού θα προσφερθεί Παραδοσιακό
Δείπνο φιλοξενίας .
Σας Ευχαριστούμε Θερμά Όλους
Από την Εκκλησιαστική Επιτροπή Μεσαναγρού


Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026

TO OXI TOY 1940

                                                          









Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Ο Νουνός μας ή ο Τατάς μας

 


                                                                   


Ο Νουνός μας ή ο Τατάς μας

Στο χωριό, η κουμπαριά είναι ιερό πράγμα. Κάθε παιδί που βαπτιζόταν είχε τον Τατά του (νουνό) που το βάπτιζε, τον πάντρευε και πολλές φορές βάπτιζε και τα παιδιά του. Τα πρώτα 3 χρόνια από τη βάπτιση, ο Τατάς ήταν υποχρεωμένος από τα έθιμα, κάθε Πάσχα να αγοράζει ρούχα στο βαπτιστικό και τη λαμπάδα της Λαμπρής. Οι γονείς του παιδιού έπαιρναν στον Τατά ένα κατσικάκι, το Λαμπριάτη, που το μοιράζονταν οι Τατάδες, αν ήταν πολλοί.

Τις μεγάλες μέρες Χριστούγεννα, Πάσχα, της Παναγιάς, που συνήθως τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι μεταλάβαιναν, υπήρχε το εξής έθιμο. Πριν μεταλάβεις, έπρεπε να πάρεις συγχώρεση από τους γονείς σου και τους Τατάδες σου. Πρωί πρωί, λοιπόν, έπρεπε πριν πας στην εκκλησία, να φιλήσεις το χέρι των γονιών σου και να ζητήσεις συγχώρεση. Μετά πήγαινες στο σπίτι των Τατάδων σου και επειδή ήταν πρωί, οι άνθρωποι συνήθως ήταν ξαπλωμένοι, Καλημέριζες, φιλούσες το χέρι του Τατά σου και ζητούσες συγχώρεση. Ο Τατάς πάντα, ανάλογα με την οικονομική του κατάσταση, σου έδινε κάποια χρήματα, για να αγοράσεις ότι επιθυμούσες. Οι μεγάλοι βέβαια, όταν μεταλάβαιναν, δεν πήγαιναν στα σπίτια των Τατάδων τους, αλλά στην εκκλησία μέσα, πριν μεταλάβουν, αν ήταν εκεί ο Τατάς τους του φιλούσαν το χέρι και ζητούσαν συγχώρεση. Έβλεπες ανθρώπους μεγάλους να ασπάζονται το χέρι του Τατά τους, να ζητούν συγχώρεση και η εκκλησία αποκτούσε την πραγματική της έννοια.

Όταν κάποιος σε στεφάνωνε, είχε τον πρώτο λόγο στη βάπτιση του πρώτου παιδιού. Έπρεπε να ερωτηθεί, αν επιθυμεί να βαπτίσει και αν δεν μπορούσε, τότε γινόταν πρόταση σε κάποιο άλλο. Υπήρχε το έθιμο ο Τατάς, να βαπτίζει μόνο αγόρια ή μόνο κορίτσια, γιατί δεν έπρεπε, δυο παιδιά που βαπτίστηκαναπό τον ίδιο Τατά, να παντρευτούν μεταξύ τους. Αυτά τα παιδιά λέγονταν «Καλαδέρφια». Σήμερα τα έθιμα αυτά ατόνησαν, αλλά κάποιοι τα συνεχίζουν ακόμη

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Καθήκοντα Προεστού και Επιτρόπων στον Μεσαναγρό

 

                                                          




Καθήκοντα Προεστού και Επιτρόπων

Ο Προεστός, ο σημερινός Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου, είχε πολλές αρμοδιότητες. Ήταν ο άρχοντας του χωριού και σε αυτόν προσέφευγαν οι χωρικοί, για οποιονδήποτε πρόβλημα τους απασχολούσε. Έπαιζε τον ρόλο του δικαστή, του συμβούλου, του βοηθού. Έπρεπε να τηρεί τους νόμους και να είναι δίκαιος. Έλυνε τις διαφορές των χωρικών. Πολλές φορές, κάποιοι διεκδικούσαν γη από κάποιο συγχωριανό τους ή παραβίαζαν τους βαστάους (σύνορα). Πήγαινε επί τόπου και έδινε λύση Σολομόντειο, πολλές φορές. Ήταν παρών στους αρραβώνες και στην αγκλαβή (προικοσύμφωνο), πολλές φορές υπέγραφε και έλυνε ακόμη και προβλήματα που παρουσιάζονταν στους γάμους.

Ο Προεστός έδινε διαταγή στον αγροφύλακα να προστατεύει τα χωράφια από τα κατσίκια και πολλές φορές με τον Ξεκοφτή, αποτιμούσαν τις ζημιές. Φιλοξενούσε τους ξένους και τους κρατικούς υπαλλήλους, που έρχονταν στο χωριό. Αναλάμβανε να βοηθήσει αναξιοπαθούντες χωριανούς και έκλειναν μαζί με τον αγροφύλακα, ζώα που έκαναν ζημιές, στο Τοκάτι. Ο βοσκός για να παραλάβει τα ζώα του, πλήρωνε κάποιο πρόστιμο. Πέρασαν πολλοί Προεστοί, αλλά κάποιοι έμειναν στην ιστορία, για την εντιμότητά τους και τη δικαιοσύνη τους. Ανάμεσά τους και ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, που διακρινόταν για τη δικαιοσύνη του. Δε δίστασε να στείλει στη δικαιοσύνη στενή συγγενή του, που είχε ζώα, για να γίνει παράδειγμα και στους άλλους.


Οι Επίτροποι της εκκλησίας ορίζονταν από τον παπά για κάποιο χρονικό διάστημα. Έπρεπε να είναι ευσεβείς, να εκκλησιάζονται και γενικά, να είναι έντιμοι άνθρωποι. Βοηθούσαν τον παπά σε θέματα κτηριακά της εκκλησίας, ήταν υπεύθυνοι για τις εισπράξεις του παγκαριού, για τα ενθήλια, στους χορούς έβγαζαν κούπα (όποιος χόρευε μπροστά έριχνε μέσα στην κούπα χρήματα για την εκκλησία), έκαναν λαχειαγορά με ρίφια στις γιορτές, καλλιεργούσαν τα χωράφια της εκκλησίας, έπαιρναν τα δέρματα των ζώων για πούλημα και μάζευαν τις ελιές της εκκλησίας, μαζί με όλο το χωριό. Οι Επίτροποι της εκκλησίας γενικά, σε καθημερινή βάση, ασχολούνταν με όλα αυτά και διέθεταν πολύ χρόνο. Ήταν μεγάλη τιμή να οριστείς Επίτροπος, πράγμα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.