Η γιορτή της μητέρας

 

                                                                          

Η γιορτή της μητέρας

Τη δεύτερη Κυριακή του Μάη κάθε χρόνο γιορτάζουμε τη γιορτή της μητέρας. Της μητέρας όλων των λαών του κόσμου. Οι αρχαίοι ΄Ελληνες γιόρταζαν τη μητέρα γη την ΄Ανοιξη. Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τη συναντάμε ως γιορτή αφιερωμένη στη θεά Κυβέλη ,που γιορταζόταν το Μάρτιο. Στην Αγγλία το 16^ο αιώνα η τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής ήταν αφιερωμένη στις μητέρες και ονομαζόταν Κυριακή της μητέρας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στις αρχές του 20 ου αιώνα η δασκάλα ΄Αννα Τζάβρις αγωνίστηκε για να καθιερωθεί η Γιορτή της Μητέρας τη δεύτερη Κυριακή του Μάη. Η γιορτή θα αφιερωνόταν στη μητέρα της ,που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Νοτίων και Βορείων. Οι αγώνες της δικαιώθηκαν το 1915, που το Κογκρέσο καθιέρωσε τη γιορτή αυτή.

Στη χώρα μας γιορτάστηκε το 1929 ,στις 2 Φεβρουαρίου ,θέλοντας να συνδυάσουν τη γιορτή της μητέρας με τη γιορτή της Υπαπαντής. Τελικά τη δεκαετία του -60 ,η γιορτή μεταφέρθηκε τη δεύτερη Κυριακή του Μάη.

΄Ετσι κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μάη τιμούμε τις μητέρες όλου του κόσμου. Πιστεύω ότι μέχρι να ξανάρθει η δεύτερη Κυριακή του Μάη του επόμενου χρόνου ,να τη θυμόμαστε, να την τιμούμε και να εκδηλώνουμε την αγάπη μας σ΄αυτή που μας έφερε στη ζωή.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ

 

                                                                    

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ

Χρόνια είχαμε να δούμε τόσο νερό στον καταρράκτη του Αγ. Θωμά. Φέτος οι επισκέπτες στη γιορτή του Αγ. Θωμά έφυγαν ευχαριστημένοι . Ο Καταρράκτης θύμιζε άλλες εποχές. Κάποτε γύρω από τον καταρράκτη υπήρχαν τα κηπούλια, που ποτίζονταν από τα νερά του. Πόσες φορές δεν ακούσαμε μικροί ¨το αφάτι πήρε τα κηπούλια¨. Έριχνε τόσο νερό που παρέσερνε τα πάντα. Και άντε οι χωριανοί να ξαναφτιάχνουν τα κηπούλια από την αρχή.

Με την ευκαιρία αυτή θα γράψω κάποιες σκέψεις. Σε λίγο θα λειτουργήσει το Μουσείο και στο χωριό θα έρχονται πολλοί επισκέπτες. Οι άνθρωποι αυτοί θα θέλουν πέρα από το Μουσείο να δουν και άλλα πράγματα. Απέναντι από το Μουσείο υπάρχει ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου του 13ου αιώνα. Είναι κτισμένος στα θεμέλια άλλου ναού του 6ου αιώνα και υπήρχε και άλλος ναός πρίν του 3ου αιώνα. Επίσης μέσα στο χωριό είναι και ο ναός του Ταξιάρχη Μιχαήλ ,κτισμένος στα θεμέλια μικρού ναού του Αγ. Γεωργίου. Σε απόσταση 10 λεπτών βρίσκεται και η Μονή της Παναγιάς Σκιαδενής ,γνωστή στο νησί.

Πρέπει να δημιουργηθούν και μονοπάτια, για επισκέψεις σε τοποθεσίες στο χωριό που είναι πανέμορφες. Η ανάβαση στην κορυφή του βουνού Σκιάδι είναι μια από αυτές . Ανεβαίνοντας στην κορυφή απολαμβάνεις ένα υπέροχο θέαμα. Βλέπεις τη Χάλκη ,το Πετροκάραβο , το χωριό , τα Γιανναδενά μέρη και το απέραντο γαλάζιο.

Δίπλα από το χωριό βρίσκονται τα Πλακιά. Είναι μια πηγή με πλύστρες ,που έπλυναν τα ρούχα οι γυναίκες του χωριού και ποτίζονταν τα κηπούλια.

Υπάρχουν αρκετοί αρχαιολογικοί χώροι που δυστυχώς δεν έχουν αξιοποιηθεί. Γύρω από το χωριό υπάρχουν τα θεμέλια 10 Παλαιοχριστιανικών βασιλικών, όπως η Αγ. Βαρβάρα και τα Πεντάθυρα.

Το ίδιο το χωριό αποτελεί πόλο έλξης τουριστών ,γιατί είναι από τα λίγα χωριά που παρέμειναν παραδοσιακά. Πρέπει να διαφυλάξουμε την αυθεντικότητά του και να τηρούμε τους κανόνες .

Σιγά σιγά πρέπει να διορθωθούν και κάποια άλλα πράγματα σε υποδομές και κάποιοι χωριανοί που μπορούν να επενδύσουν σε θέματα που αφορούν τον ιδιωτικο τομέα.

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

 

                                                           

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Οι γυναίκες όλων των χωρών γιορτάζουν σήμερα την ημέρα τους. Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε το 1910 από τη Διεθνή γυναικεία διάσκεψη της Κοπεγχάγης ,ύστερα από πρόταση της μεγάλης φεμινίστριας Κλάρας Τσέτκιν.

Η ημέρα αυτή συμβολίζει τους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους .Τα δικαιώματα αυτά ξεκίνησαν αγωνιστικά στις 8 Μαρτίου του 1837 στη Νέα Υόρκη που οι γυναίκες απήργησαν με αίτημα την ίση αμοιβή των δύο φύλων. Μόλις το 1952 με το νόμο 2159 οι γυναίκες στην Ελλάδα απέκτησαν το δικαίωμα « του εκλέγειν και εκλέγεσθαι» , με πρώτη Ελληνίδα Βουλευτή την Ελένη Σκούρα. Η πρώτη γυναίκα Υπουργός ήταν η Λίνα Τσαλδάρη.

Στις 8 Μαρτίου λοιπόν γιορτάζουν οι Γυναίκες ,οι Μάνες, οι Σύζυγοι, οι Εργαζόμενες . Αυτές που χαρίζουν ζωή και ενέργεια.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ύστερα από αγώνες των γυναικών και δεν είναι μια απλή μέρα.

Θυμίζει δυστυχώς ότι υπάρχουν ακόμη γυναίκες που δεν έχουν την ίδια τύχη με κάποιες άλλες , την ίδια δύναμη, τις ίδιες ευκαιρίες.

Θυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη γυναίκες που οδηγούνται στο περιθώριο ,που ακόμη και η μητρότητα είναι εμπόδιο στην ανέλιξή τους.

Θυμίζει ότι υπάρχουν γυναίκες που ακόμη κακοποιούνται ,καταπιέζονται ,απολύονται μόνο και μόνο, γιατί είναι γυναίκες .

Θυμίζει… Θυμίζει… Θυμίζει…

Σήμερα το γυναικείο κίνημα έχει πετύχει πολλά σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο , αλλά ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ. Συνεχίζεται και θα συνεχίζεται.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις γυναίκες του κόσμου.

Από την εφημερίδα Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 2-9-1950 . Μια πολιτισμένη προσπάθεια πνευματικής εξυψώσεως στο χωριό Μεσαναγρός

 

                                                        

Από την εφημερίδα Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 2-9-1950

Μια πολιτισμένη προσπάθεια πνευματικής εξυψώσεως

στο χωριό Μεσαναγρός

Στο πιο απομακρυσμένο και απόμερο χωριό του νησιού μας, στη Μεσαναγρό,

άρχισε τελευταία μια σοβαρή κίνηση και καταβάλλεται μια σύντονη προσπάθεια,

που μαρτυρούν όλη τη διάθεση των χωρικών μας, για να εξυψώσουν ολοένα ψη-

λότερα το πνευματικό τους επίπεδο.

Εκτός από πολλά κοινωφελή έργα που έγιναν εκεί, από πρωτοβουλία του εκεί

συλλόγου των νέων και με την πρόθυμη συνεργασία των χωρικών, κατόπιν ενερ-

γειών των δυναμικοτέρων στοιχείων του συλλόγου και την καθοδήγηση του δα

σκάλου Ιωάννη Β. Μπίλλη, ιδρύθη και η Λέσχη του Συλλόγου της οποίας τα ε

γκαίνια έγιναν προ μηνός. Εις τα εγκαίνια που έγιναν με ανάλογη μεγαλοπρέπεια

και επιβλητικότητα, παρέστησαν αι αρχαί του χωρίου και όλοι σχεδόν οι κάτοικοι.

Το κτήριο της Λέσχης, έχει εφοδιαστεί με τα κατάλληλα έπιπλα, καθίσματα και

τραπέζια, όλα καινουργή και μια βιβλιοθήκη, η οποία επλουτίσθην με ωφέλιμα

περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία γεωργικού περιεχομένου. Έτσι η Λέσχη παρου

σιάζει μιαν όψην πραγματικού μορφωτικού κέντρου του χωριού. Εκεί συγκεντρώ-

νονται κάθε βράδυ οι νέοι του χωριού, διαβάζουν εφημερίδες και περιοδικά, συ

ζητούν διάφορα γεωργικά και άλλα θέματα, απέχοντες έτσι από τη χαρτοπαιξίαν,

τις κακές συναναστροφές και τις άλλες χειρότερες συνέπειες. Έτσι η Λέσχη κατή

ντησε για τους Μεσαναγρενούς, το πιο αγαπητό τους εντευκτήριο, που θα ανυψώ-

σει το πνευματικό τους επίπεδο και θα τους συνδέσει στενώτερα μεταξύ τους, για

μια συνεργασία προς το κοινό καλό.

Εάν σε όλα αυτά ήτο δυνατόν να πληρωθεί και μια σοβαρά έλλειψη, η Μεσα

ναγρός μ’ όλη την απομόνωσή της, στην απόμερη αυτήν περιοχήν, θα μπορούσε

να θεωρηθεί ως ένα από τα πλέον ιδανικά χωριά της νήσου μας. Της λείπει όμως

το τηλέφωνον. Και την έλλειψην αυτήν την πληρώνουν πολύ ακριβά. Εάν οι αρ-

μόδιοι ήθελαν να βοηθήσουν την ευγενική και προοδευτικήν προσπάθειαν των

Μεσαναγρενών, θα μπορούσαν φυσικά να μας εφοδιάσουν με ένα τηλέφωνο. Αυτό

θα αποτελούσε ένα αναγκαίο συμπλήρωμα της συγκοινωνίας μας με την πρωτεύ-

ουσα, η οποία δυστυχώς είναι κι αυτή το θύμα.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ….

 

                                                         

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ….

Νιώθεις ευτυχής ακούγοντας καλά λόγια από τους μαθητές σου!!!

• Nikos Christofis Ο καλύτερος δάσκαλος!!

• Mariangela Gianniou Αγαπημένε μου δάσκαλε τώρα που η κόρη μου είναι πρώτη δημοτικού ξύπνησαν τόσες ευχάριστες αναμνήσεις από τα δικά μου σχολικά Χρόνια!! Σε ευχαριστώ για τις γνώσεις μα πάνω από όλα για όσα μας 'έμαθες για τη ζωή!!

• Giannis Arfaras Πάντως δάσκαλε ήσουν σε καλύτερες εποχές από αυτές τώρα!!! Οπότε...

◦ Γιάννης Καραγιάννης ΦΙΛΕ ΓΙΑΝΝΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΠΟΧΕΣ. ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΑ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΒΡΕΘΗΚΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΔΟ 7 ΧΡΟΝΙΑ.

◦ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΜΗΛΟ ΚΑΙ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΛΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΚΩ. 7 ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ!!!

• Σωτηρία Λάμπρου Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που σας είχα δάσκαλο σε μία τάξη με 40 παιδιά. Είχατε την υπομονή να μας διδάξετε με αγάπη και μας προσφέρατε γνώσεις που κρατάω ως σήμερα. Όλοι οι τότε συμμαθητές έχουμε προχωρήσει επαγγελματικά χάρη σε όλα αυτά που μας μάθατε. Είμαστε πολύ τυχεροί που σας είχαμε δάσκαλο!

4

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

 

                                                                                               

Οι Τρεις Ιεράρχες

Η εκκλησία μας και η παιδεία γιορτάζουν σήμερα τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών .Οι τρεις επιφανείς ΄Αγιοι ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Νανζιανζηνός ,αναδείχθηκαν οι πιο σημαντικοί εκκλησιαστικοί πατέρες . Και οι τρεις έδειξαν προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία και η ζωή τους ήταν γεμάτη από αγώνες . Τα συγγράμματά τους έδωσαν αίγλη στη χριστιανική παιδεία.

Τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών καθιέρωσε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Κομνηνός το 1.100 μ.Χ. για να τιμηθούν οι Τρεις μεγάλοι ΄Αγιοι της εκκλησίας και να σταματήσουν οι έριδες μεταξύ των πιστών με το ποιος από τους Τρεις είναι ο πιο σπουδαίος. Το 1842 το πανεπιστήμιο Αθηνών καθιέρωσε την εορτή των Τριών Ιεραρχών , ως ημέρα αφιερωμένη στην παιδεία και στα γράμματα.

Ο Μέγας Βασίλειος είχε σπουδάσει φιλοσοφία ,ιατρική, αστρονομία και νομικές επιστήμες. Ο Ι. ο Χρυσόστομος ήταν γνώστης της Ιουδαϊκής και Ελληνικής γραμματείας ,άριστος ρήτορας και συγγραφέας. Ο Γρηγόριος Θεολόγος ,ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές και λογοτέχνες.

Είναι οι προστάτες της Παιδείας ,γιατί πρώτευσαν σε όλους τους τομείς της πνευματικής ζωής, δίδασκαν καθημερινά διαφωτίζοντας τους νέους, συνέγραψαν θαυμάσια συγγράμματα, τα οποία ξεπέρασαν τη φθορά του χρόνου και είναι πάντα επίκαιρα, δίδασκαν με το παράδειγμά τους και με την ενάρετη ζωή τους.

Σε μια εποχή που οι πνευματικές αξίες έχουν υποτιμηθεί και κυριαρχούν οι υλικές ,χρειαζόμαστε τέτοιους Αγίους , σοφούς, ειλικρινείς και ασυμβίβαστους , για να οδηγήσουν τους νέους μας στο σωστό τρόπο ζωής .

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ . ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!

                                                                                  

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

 

                                                               

Στον Μεσαναγρό, οι περισσότερες γυναίκες γεννούσαν στο χωριό με τη βοήθεια μαμμής (πρακτικής). Κάθε οικογένεια την εποχή εκείνη έκανε πολλά παιδιά, συνήθως πάνω από 5, επειδή η εποχή ήταν δύσκολη και χρειαζόντουσαν εργατικά χέρια. Η γυναίκα ακόμη και όταν ήταν ετοιμόγεννη, μέχρι και την τελευταία μέρα, πήγαινε στα χωράφια και εργαζόταν. Η διαδικασία της γέννας γινόταν στο σπίτι ή πολλές φορές έξω στα χωράφια ή στη μάντρα. Η μαμμή με καθαρά χέρια και ζεστό νερό, έφερνε στον κόσμο το νεογέννητο. Πολλές φορές, προέβλεπαν αν είναι αγόρι ή κορίτσι, από το σχήμα της κοιλιάς, το πρόσωπο της κυοφορούσας και σε ποια εποχή έγινε η σύλληψη. Αφού το έλουζαν, το τύλιγαν με τις φασκιές και καθημερινά το έπλυναν και άλλαζαν τις φασκιές. Για να βγει η μητέρα με το μωρό έξω από το σπίτι, έπρεπε να περάσουν σαράντα ημέρες. Την ημέρα εκείνη πήγαιναν στην εκκλησία για το σαράντισμα από τον παπά. Η λεχώνα δεν επιτρεπόταν να βγει από το σπίτι ή να επισκεφθεί άλλο σπίτι, μέχρι σαράντα μέρες. Όλες οι μητέρες θήλαζαν τα παιδιά τους μέχρι και 1-2 χρόνια. Γιατροί δεν υπήρχαν και η θνησιμότητα των παιδιών ήταν μεγάλη. Δεν υπήρχε οικογένεια που να μην είχε χάσει παιδιά. Μικρός θυμάμαι γεγονότα γέννησης παιδιών στα χωράφια. Δίπλα από τη μάντρα μας έτρεχε ένα ποτάμι και οι μαντρατόρισσες έπλεναν τα ρούχα εκεί. Κάποια στιγμή μια από τις γυναίκες μάζεψε τα ρούχα και έφυγε για το χωριό, γιατί δεν αισθανόταν καλά. Όταν γυρίσαμε στο χωριό μάθαμε, ότι γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι. Φαντασθείτε τη δύναμη αυτής της γυναίκας! Δεν ζήτησε βοήθεια, αψήφησε τις συνέπειες, κάθισε στο γαϊδουράκι της και πήγε στο χωριό. Πολλές φορές, όταν μια γυναίκα κόντευε να γεννήσει, την έπαιρναν με τα ζώα στο Γεννάδι, που είχε και γιατρό και από εκεί με το λεωφορείο στη Ρόδο για να γεννήσει. Έτσι γεννήθηκε ο αδερφός μου. Όπως αναφέρει ο Κώστας Σκανδαλίδης στο βιβλίο του «Το Γεννάδι της Ρόδου», ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου πήρε την ετοιμόγεννη μητέρα μου με το μουλάρι στο Γεννάδι και από εκεί με το λεωφορείο του Βασίλη Φάκκα (Πυλωνίτη) να πάει στη Ρόδο. Οι πόνοι, όμως, ήρθαν πρόωρα και γεννήθηκε ο αδερφός μου με τη βοήθεια του γιατρού του Διακομανώλη στο Γεννάδι, στο σπίτι του γιαρένη του, του Βασίλη Φάκκα, που βάπτισε και τον αδερφό μου. 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ....ΠΟΥ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΑ...

 

                                                                           

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ,ΤΟ 1950 ,ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, ΠΡΩΤΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ –ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ( Ο ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΝΕΩΤΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ 4 ΕΤΩΝ )

Εκλογικόν 29-5-1945

Μετά τους Ιταλούς και Γερμανούς , για κάποιο χρονικό διάστημα , τη Ρόδο την κατείχαν οι ΄Αγγλοι. Στις 29 Μαϊου του 1945 έγινα εκλογές στον Μεσαναγρό για την εκλογή νέου Δημάρχου παρουσία του Στρατιωτικού αντιπροσώπου της Αγγλικής Διοίκησης κ. Heltin και των ψηφοφόρων της Κοινότητας . Κατόπιν ψηφοφορίας εκλέγεται ως Δήμαρχος και Πρόεδρος της κώμης Μεσαναγρού, ο κ. Ηλίας Καραγιάννης .

Γενομένων των ειθισμένων Δημαρχιακών διατυπώσεων και τύπων ο κ. Ηλίας Καραγιάννης παρέλαβε την περιουσία και τη διαχείριση του Δημαρχείου .

¨Όλα αυτά συνέβησαν το Μάϊο του 1945.

Ο κ. Ηλίας Καραγιάννης παρέμεινε Δήμαρχος έως το 1950 ,οπότε απεβίωσε κατόπιν εγχειρίσεως στομάχου ,που έγινε στο Νοσοκομείο της Ρόδου.

ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ –ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ

Προ ημερών απέθανε εις το Νοσοκομείο ,εις νεαρωτάτην ηλικίαν, ο Πρόεδρος της Κοινότητος Μεσαναγρού ,ο αείμνηστος Ηλίας Καραγιάννης ,του οποίου ο πρόωρος ,απρόοπτος θάνατος ,εβύθισεν εις άφατον πένθος ,όχι μόνο όλους τους κατοίκους του χωριού Μεσαναγρού ,αλλά και όλους οι οποίοι τον είχαν γνωρίσει .Και δικαίως ,διότι ο αποθανών πεπροικισμένος από μεγάλην αγαθότητα ,καλοσύνην και ευφυία και δραστηριότητα , ήτο συμπαθέστατος και αγαπητός εις όλους τους κατοίκους του Μεσαναγρού και κατά το πενταετές διάστημα κατά το οποίον ήτο εν συνεχεία Πρόεδρος της Κοινότητος , έκαμε πολλά κοινωφελή έργα και υπήρξε ο πρωτοπόρος και πρωτεργάτης πάσης προόδου και πάσης προωθήσεως της Κοινότητός του ,εις την οποίαν με την πρωτοβουλίαν και με την ανιδιοτελή προσωπικήν του δραστηριότητα και συμμετοχή του ,εγένοντο ουκ ολίγα έργα τα οποία αναλόγως των πολλών δυσχερειών που παρεμβάλλονται πάντοτε εις μικράς Κοινότητας , ως η Κοινότης Μεσαναγρού και κυρίως αναλόγως της οικονομικής κατάστασης ,πρέπει να χρησιμεύσουν ως παράδειγμα προς μίμηση όχι μόνο εις τους προορισμένους να συνεχίσωσι το κοινωφελές έργον του αποθανόντος ,αλλά και εις άλλους Προέδρους άλλων Κοινοτήτων.

Ούτω δια της πρωτοβουλίας του και δια της ακαμάτου δραστηριότητάς του ,οι δρόμοι του χωρίου ελιθοστρώθησαν , δενδροφυτευθέντες εις πολλά σημεία ,άλλοι οδοί εις ανώμαλα εδάφη διηνοίχθησαν , διευκολύνοντες κατά πολύ τας γεωργικάς ασχολίας των κατοίκων. Πολλά δε κοινοτικά ιδρύματα επεσκευάσθησαν , ως η Λέσχη , το Σχολείον , το Υδραγωγείον ,η πλατεία του χωριού διηυρύνθη και πολλαί υποθέσεις γεωργικής και κτηνοτροφικής φύσεως ερρυθμίσθησαν τη επιμελεία και τη επεμβάσει του.

Η αγαθότητά του δε , φυσική του ευγένεια και α λοιπά καλά προσόντα του, δεν είλκυον μόνον τους συγχωριανούς του ,εις τους οποίους ήτο πολύ αγαπητός και οι οποίοι επί τω θανάτω του ελυπήθησαν κατάκαρδα και τον ετίμησαν με πόνον και συγκίνησιν ,κηδεύσαντες αυτόν πανδήμως και αποχαιρετήσαντες τον μεταστάντα καλόν Πρόεδρόν των δια του διδασκάλου του χωρίου κ. Μπίλλη, εκφωνήσαντες συγκινητικώτατο λόγον ,αλλά είλκυον επίσης και εκείνους οι οποίοι πρώτην φοράν επεσκέπτοντο το χωρίον Μεσαναγρός ,ως συνέβη και εις ημάς όταν μετέβημεν εκεί δια το Νοσοκομείον ,όπου τον εύρομεν ευγενέστατον ,πρόθυμον με διάχυτον καλοσύνην και με καταφανή ενεργητικότητα.

Λυπηθέντες όθεν και ημείς κατάκαρδα ,δια τον πρόωρον θάνατον ενός τόσον καλού ανθρώπου και καλού Δημάρχου ,εκφράζουμε θερμά συλλυπητήρια εις την οικογένειάν του και εις ολόκληρον την Κοινότητα Μεσαναγρού.

Γ.Θ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Πρόεδρος Νοσοκομείου Ρόδου

Από την Εφημερίδα Ροδιακή . Δευτέρα 16 Οκτωβρίου 1950

Οι πηγές μακροζωίας των παλιών Μεσαναγρενών

 

                                                                   

Οι πηγές μακροζωίας των παλιών Μεσαναγρενών

       Κάθε φορά που πηγαίνω στο χωριό και συναντώ τους παλιούς Μεσαναγρενούς, που ο Μ.Ο. ηλικίας είναι πάνω από 90 χρόνια, θαυμάζω το σφρίγος τους, την υγεία τους και το ότι ασχολούνται ακόμη με τα χωράφια τους και τους κήπους τους και εύχομαι, ο Θεός να τους έχει πάντα καλά. Σήμερα όλοι αυτοί που είναι μεγάλοι σε ηλικία, μια γιαγιά μάλιστα έχει ξεπεράσει τα 100 χρόνια, έχουν διαύγεια μυαλού και συμμετέχουν σε ό,τι συμβαίνει στο χωριό. Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που τους κρατά ζωντανούς και πάνω από όλα υγιείς. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι οι παράγοντες είναι τρεις. 1- Το κλίμα του χωριού 2- Η σκληρή ζωή 3- Η διατροφή Το κλίμα του Μεσαναγρού είναι από τα καλύτερα στο νησί. Δεν το λένε μόνο οι ντόπιοι αλλά και οι ξένοι επισκέπτες. Δεν υπάρχει εκείνη η υγρασία που σου τρυπά τα κόκαλα και η ζέστη του καλοκαιριού που σε καταβάλλει. Δεν μπορείς το καλοκαίρι, ακόμα και την πιο ζεστή μέρα, το βραδάκι, να μη φορέσεις κάτι. Ξαναγεννιέμαι όταν πηγαίνω στο χωριό. Θέλεις τα βουνά, θέλεις ο πουνέντης, θέλεις το υψόμετρο, όλα αυτά σε ξανανιώνουν. Η ζωή των Μεσαναγρενών ήταν σκληρή. Ήταν γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Έπρεπε όλη την ημέρα να είναι στο πόδι. Το πρωί στη βοσκή των ζώων και το απόγευμα στο χωράφι. Οι περισσότεροι ήταν λεπτοί, ευκίνητοι και δυνατοί. Από μικρά παιδιά συνηθίζαμε να ζούμε έτσι. Σχολείο το πρωί, στα κατσίκια και στα χωράφια το απόγευμα. Πάρα πολλοί δεν είχαν πάει σε γιατρό. Δεν είχαν πάρει ποτέ φάρμακα. Γιατροί ήταν οι ίδιοι και αντιμετώπιζαν τις αρρώστιες με βότανα. Πόσες και πόσες γυναίκες δε γέννησαν τα παιδιά τους στα χωράφια, την ώρα του θέρους και μετά συνέχιζαν τη δουλειά βάζοντας το μωρό στη νάκα...  . Χωριάτικο ψωμί Η διατροφή έπαιξε ίσως το σημαντικότερο ρόλο. Λίγο φαγητό, όχι πολύ κρέας, προϊόντα αγνά και όλα δικά τους. Βλέπετε δεν υπήρχαν ψυγεία για να βάλουν το κρέας ή τα μεγάλα μαγαζιά για να προμηθεύονται όλα αυτά τα αγαθά που υπάρχουν σήμερα. Υπήρχε το «φανάρι» που εκεί τοποθετούσαν το τυρί, το κρέας, το φαγητό που έμενε και μόνο για λίγες ημέρες. Το σφάξιμο του χοίρου ήταν μεγάλο γεγονός, γιατί πάστωναν το κρέας και με αυτό ξεγελούσαν την επιθυμία τους για να νοστιμίζουν τα φαγητά. Αν και ήταν κτηνοτρόφοι, έσφαζαν ζώα μόνο τις μεγάλες γιορτές, Χριστούγεννα, Πάσχα, Παναγιάς ή σε κάποιο σπουδαίο γεγονός. Γλυκά έτρωγαν μόνο τις μεγάλες γιορτές και στις ονομαστικές γιορτές. Σήμερα όλα αυτά άλλαξαν. Η καθιστική ζωή, τα ψυγεία, η ανεξέλεγκτη αγορά προϊόντων, η ανθυγιεινή και μη φυσιολογική ζωή, μας κάνουν να βλέπουμε όλα αυτά απόμακρα και απλησίαστα. Στο χέρι μας είναι να τα αλλάξουμε. Μπορούμε. 

Μια πολιτισμένη προσπάθεια πνευματικής εξυψώσεως στο χωριό Μεσαναγρός

 

                                                                       

                                    

Από την εφημερίδα Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 2-9-1950

     Μια πολιτισμένη προσπάθεια πνευματικής εξυψώσεως στο χωριό Μεσαναγρός 

       Στο πιο απομακρυσμένο και απόμερο χωριό του νησιού μας, στη Μεσαναγρό, άρχισε τελευταία μια σοβαρή κίνηση και καταβάλλεται μια σύντονη προσπάθεια, που μαρτυρούν όλη τη διάθεση των χωρικών μας, για να εξυψώσουν ολοένα ψηλότερα το πνευματικό τους επίπεδο. Εκτός από πολλά κοινωφελή έργα που έγιναν εκεί, από πρωτοβουλία του εκεί συλλόγου των νέων και με την πρόθυμη συνεργασία των χωρικών, κατόπιν ενεργειών των δυναμικοτέρων στοιχείων του συλλόγου και την καθοδήγηση του δασκάλου Ιωάννη Β. Μπίλλη, ιδρύθη και η Λέσχη του Συλλόγου της οποίας τα εγκαίνια έγιναν προ μηνός. Εις τα εγκαίνια που έγιναν με ανάλογη μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα, παρέστησαν αι αρχαί του χωρίου και όλοι σχεδόν οι κάτοικοι. Το κτήριο της Λέσχης, έχει εφοδιαστεί με τα κατάλληλα έπιπλα, καθίσματα και τραπέζια, όλα καινουργή και μια βιβλιοθήκη, η οποία επλουτίσθην με ωφέλιμα περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία γεωργικού περιεχομένου. Έτσι η Λέσχη παρουσιάζει μιαν όψην πραγματικού μορφωτικού κέντρου του χωριού. Εκεί συγκεντρώνονται κάθε βράδυ οι νέοι του χωριού, διαβάζουν εφημερίδες και περιοδικά, συζητούν διάφορα γεωργικά και άλλα θέματα, απέχοντες έτσι από τη χαρτοπαιξίαν, τις κακές συναναστροφές και τις άλλες χειρότερες συνέπειες. Έτσι η Λέσχη κατήντησε για τους Μεσαναγρενούς, το πιο αγαπητό τους εντευκτήριο, που θα ανυψώσει το πνευματικό τους επίπεδο και θα τους συνδέσει στενώτερα μεταξύ τους, για μια συνεργασία προς το κοινό καλό. Εάν σε όλα αυτά ήτο δυνατόν να πληρωθεί και μια σοβαρά έλλειψη, η Μεσαναγρός μ’ όλη την απομόνωσή της, στην απόμερη αυτήν περιοχήν, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα από τα πλέον ιδανικά χωριά της νήσου μας. Της λείπει όμως το τηλέφωνον. Και την έλλειψην αυτήν την πληρώνουν πολύ ακριβά. Εάν οι αρμόδιοι ήθελαν να βοηθήσουν την ευγενική και προοδευτικήν προσπάθειαν των Μεσαναγρενών, θα μπορούσαν φυσικά να μας εφοδιάσουν με ένα τηλέφωνο. Αυτό θα αποτελούσε ένα αναγκαίο συμπλήρωμα της συγκοινωνίας μας με την πρωτεύουσα, η οποία δυστυχώς είναι κι αυτή το θύμα. 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΜΗΤΕΡΕΣ ΜΑΣ

 

                                                                

Η γιορτή της μητέρας

Τη δεύτερη Κυριακή του Μάη κάθε χρόνο γιορτάζουμε τη γιορτή της μητέρας. Της μητέρας όλων των λαών του κόσμου. Οι αρχαίοι ΄Ελληνες γιόρταζαν τη μητέρα γη την ΄Ανοιξη. Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τη συναντάμε ως γιορτή αφιερωμένη στη θεά Κυβέλη ,που γιορταζόταν το Μάρτιο. Στην Αγγλία το 16^ο αιώνα η τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής ήταν αφιερωμένη στις μητέρες και ονομαζόταν Κυριακή της μητέρας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στις αρχές του 20 ου αιώνα η δασκάλα ΄Αννα Τζάβρις αγωνίστηκε για να καθιερωθεί η Γιορτή της Μητέρας τη δεύτερη Κυριακή του Μάη. Η γιορτή θα αφιερωνόταν στη μητέρα της ,που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Νοτίων και Βορείων. Οι αγώνες της δικαιώθηκαν το 1915, που το Κογκρέσο καθιέρωσε τη γιορτή αυτή.

Στη χώρα μας γιορτάστηκε το 1929 ,στις 2 Φεβρουαρίου ,θέλοντας να συνδυάσουν τη γιορτή της μητέρας με τη γιορτή της Υπαπαντής. Τελικά τη δεκαετία του -60 ,η γιορτή μεταφέρθηκε τη δεύτερη Κυριακή του Μάη.

΄Ετσι κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μάη τιμούμε τις μητέρες όλου του κόσμου. Πιστεύω ότι μέχρι να ξανάρθει η δεύτερη Κυριακή του Μάη του επόμενου χρόνου ,να τη θυμόμαστε, να την τιμούμε και να εκδηλώνουμε την αγάπη μας σ΄αυτή που μας έφερε στη ζωή.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΜΑΝΑΔΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η Παναγιά η Σκιαδενή και το θαύμα της

 

                                                             

Από την εφημερίδα Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 24-11-1935 Αντιγόνη Ν. Ζουρούδη - Νέα της Υπαίθρου

                               Η Παναγιά η Σκιαδενή και το θαύμα της 

     Πέρασε ο χειμώνας εκείνης της χρονιάς χωρίς πολλές βροχές και άδικα περιμέναμε τα υστεροβρόχια να γεμίσουν οι στέρνες μας και να μη διψάσουμε το καλοκαίρι. Μα εκείνη τη χρονιά βάλθηκε ο Θεός να μας ξεράνει από τη ζέστη και από τη δίψα. Μόλις είχαν πια οι στέρνες μας δυο πιθαμές νερό και μόνο τη μια πιθαμή μας επιτρέπετο να ξοδέψουμε, γιατί το υπόλοιπο νερό έπρεπε να μείνει μέσα στην στέρνα και γι αυτό επίναμε το νερό σαν αγίασμα, μόλις βρέχαμε τα χείλη μας. Μα 367 και οι στέρνες που ήσαν στα χωράφια για την πλύση μας και αυτονών το νερό ετελείωσε. Νερό πουθενά!!!! Από τα τρία πηγάδια που είχε το νησί, τα δύο ήσαν γλυφά και μόνο του Κούκκιαλη είχε νερό που οπωσδήποτε επίνετο, αλλά ήταν μακριά και πολύ βαθύ. Όσες μπορούσαν επήγαιναν κάθε βράδυ και εξημερώνοντο στα χείλη του πηγαδιού, όλη νύχτα ετυρρανιούντο για να γεμίσουν ένα σταμνάκι. Ένα σφουγγάρι δεμένο σε 40 μ. σχοινί ερίχνετο στο πηγάδι και ρουφούσε τις σταλαγματιές, που μόλις στάλαζαν από τις φλέβες του νερού. Ανέσυρναν τα σχοινιά τους με θρησκευτική ευλάβεια και έσφιγγαν το σφουγγάρι στο σταμνάκι, που είχε ένα χωνί για να μη στάζει ούτε σταγόνα από το πολύτιμο υγρό, χωρίς να λογαριάσει κανένας αν εκείνα τα χέρια ήταν καθαρά. Όταν την αυγή ήρχετο η υπηρέτρια με γεμάτο το σταμνί, η ημέρα ήταν όλο χαρά, αλλά άμα ήταν άδειο, που συχνά συνέβαινε, η μελαγχολία ήταν απερίγραπτη. Κανείς δε σκέφθηκε να πεταχθεί απέναντι στη Ρόδο να φέρει με βαρέλια νερό και τον κόσμο να δροσίσει και αυτός να πλουτίσει. Η απελπισία του κόσμου έφτασε στο απροχώρητο και τότε εσκέφθησαν τη Μεγαλόχαρη την Παναγιά τη Σκιαενή, που ’ναι η προστάτισσα του νησιού και απεφάσισαν να πάνε να τη φέρουν, ίσως κάνει το θαύμα και βρέξει. Πήραν το καΐκι κάμποσα παλληκάρια και πήγαν απέναντι για να κατεβάσουν τη Μεγαλόχαρη. Όταν το καΐκι φάνηκε, όλοι οι νησιώτες, παιδιά, με τα εικονίσματα στα χέρια, οι γυναίκες με τα θυμιατά, οι παπάδες με τις αλλαές, οι ψαλτάες όλοι μαζί πήγαν στην παραλία και γονατιστοί έψαλλαν και παρακαλούσαν την Παναγιά να κάμει το θαύμα της. Και η πιο σκληρή καρδιά και ο πιο άπιστος άνθρωπος, ένιωθε τη στιγμή εκείνη μια αυθόρμητη και θερμή δέηση να βγαίνει από τα κατάβαθα της ψυχής του και άθελά του να ψάλλει και να παρακαλεί να λυπηθεί η Παναγιά τον κόσμο, που στήριξε τη σωτηρία του στην ελεημοσύνη της. Και ω!!! του θαύματος. Οι κρουνοί του ουρανού άνοιξαν και μια ραγδαία βροχή εμούσκεψε τον κόσμο ως το κόκαλο, διάφορα ποταμάκια έτρεχαν δεξιά και αριστερά και οι στέρνες έβαλαν νερό για κανένα δυο μήνες. Οι καμπάνες με τους χαρμόσυνους κτύπους και ο κόσμος με τις ψαλμωδίες τους συνοδεύουν τη Μεγαλόχαρη στην εκκλησία και γονατισμένοι την ευχαριστούν, για τι καλό που τους έκαμε. Η Παναγιά η Σκιαδενή είναι ένα μεγάλο εικόνισμα που με δυσκολία σηκώνουν δυο γεροί άντρες. Έχει μια πληγή στο μάγουλο που η παράδοση λέει, πως κάποιος άπιστος ειρωνεύετο τους χριστιανούς που προσκυνούν ένα ξύλο και με το μαχαίρι του την επλήγωσε και αμέσως εξεπήδησε αίμα που ως σήμερα φαίνεται. Όσες φορές και αν την επικαλέστηκαν οι Χαλκίτες, είτε εις το μέγα θανατικιό, είτε εις την πολύνεκρη ευλογία, είτε σε κάθε ανεμοβροχιά, πάντα τους στέλλει τη βοήθειά της και μάλιστα λέγουσι, πως τα παλιά χρόνια έφτιαξαν μονημερίτικο πουκάμισο, δηλαδή όλα τα κορίτσια εμαζώθησαν πήραν βαμβάκι, το έκλωσαν, το φάναν και της τόρραψαν ποκάμισο και της το φόρεσαν. Οι σοφοί και οι επιστήμονες που μας υπόσχονται στο μέλλον βροχές, όταν τις θέλωμεν, μπορούν να μας εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο, αλλά ως ότου μας δοθεί 368 εξήγηση, όσοι δεν είμεθα σοφοί θα πιστεύουμε εις τα θαύματα και θα δοξάζωμεν και θα ευχαριστούμεν την Παναγία, γιατί ακούει τις δεήσεις μας. 

ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΣΙΑ

                                                                      

Τα ονόματα που δίνονταν στον Μεσαναγρό στους χωριανούς, ήταν συνήθως συνηθισμένα. Υπήρχε το έθιμο, εάν το πρώτο παιδί ήταν αρσενικό, να του δίνεται το όνομα του παππού από το σόι του πατέρα, για να διατηρείται η παράδοση και να μη «χάνεται το όνομα». Εάν ήταν κορίτσι, του δινόταν το όνομα της γιαγιάς από το σόι της μητέρας. Συνήθως, οι οικογένειες τότε έκαναν πολλά παιδιά και αφού εξαντλούνταν τα ονόματα από το σόι, χρησιμοποιούσαν ονόματα Αγίων, ακόμη και αρχαία. Εάν ένα παιδί γεννιόταν την ημέρα μεγάλης γιορτής, της Παναγιάς ή Αγίων, συνήθως έπαιρνε και το όνομα τους. Ο συγχωρεμένος ο παππούς μου, πολύτεκνος και λάτρης των Αρχαίων, ονομάτισε τα τρία του αγόρια, Σόλωνα, Πλάτωνα και Αρχιμήδη. Οι περισσότεροι κάτοικοι είχαν και τα παρατσούκλια τους, με τα οποία τους αναγνώριζαν καλύτερα και πιο εύκολα. Καφεκής, λυριστής, χοντρός… Επίσης, οι γυναίκες έπαιρναν το όνομα του άντρα τους. Η Λυριστίαινα, η Παπαδιά, η Καφεκίαινα, όταν ο σύζυγος ήταν πιο ισχυρός. Συνέβαινε, αρκετές φορές, η γυναίκα να είναι πιο ισχυρή από τον άντρα και τότε έλεγαν, ο Μιχάλης της Μαρίας, ο Γιάννης της Άννας. Πολλοί έπαιρναν το όνομα από τον τόπο καταγωγής τους, π.χ. ο Λαχανιάτης, ο Κατταβενός κ.λπ. Ακόμα και σήμερα συνεχίζεται το έθιμο αυτό. Τα παρατσούκλια Σε κάθε κλειστή κοινωνία οι κάτοικοι είχαν το παρατσούκλι τους. Το παρατσούκλι προσκολλάται από αναγκαιότητα, για να ξεχωρίσουν άτομα που έχουν το ίδιο όνομα. Τα παρατσούκλια είναι προσωπικά, αλλά πολλές φορές περνάγανε και στους απογόνους. Τα παρατσούκλια διακρίνονται με βάση τον τόπο καταγωγής, τον τόπο προέλευση, την εμφάνιση του ατόμου, τις ιδιορρυθμίες, τις συνήθειες ή τις πράξεις του, την εργασία του κ.ά. Και στον Μεσαναγρό είχαμε τα παρατσούκλια μας. Θα σας αναφέρουμε όσα θυμόμαστε: 

 Σουμαράς……………………..αυτός που έφτιαχνε σαμάρια                                                                        Μουξής ………………………το όνομα του σαμαρά                                                     Νταγκλαράς…………………. ψηλός                                                                  Ταγκί………………………….μικρό ξύλο από το παιχνίδι τάγκα                                        Καφεκής………………………καφετζής                                                 Μπόσης……………………….αφεντικό                                                               Γιωργαράς…………………….από το Γιώργης                                           Κοντοπίθαρος………………....κοντός άνθρωπος                                                        Πουρνόβας……………………λέξη από Μικρά Ασια                                             Συμιακός……………………...ο καταγόμενος από Σύμη                                             Ζουμής……………………… ο άνθρωπος που δεν έτρωγε κρέας αλλά έπινε μόνο το ζουμί του Χοντρός…………………….. ο παχύς                                                                                 Πρόσφυγας…………………. ο άνθρωπος που ήρθε από αλλού                                            Γύφτος……………………… ο βρώμικος                                                                               Φτάρας……………………… ο άνθρωπος με μεγάλα αυτιά                                                            Παρλαπίπας………………… αυτός πού μιλά πολύ                                                                        Σαπάτας…………………….. ο άμυαλος                                                                                                      Βαζάνας …………………….. από το βαζάνι (μελιτζάνα)                                                                            Κολοκύθας………………….. από την κολοκυθιά                                               Τσακίρης……………………. τσακίρικα μάτια                                                               Κοντόγιαννος………………. ο κοντός Γιάννης                                                                      Κέλης………………………. ο φαλακρός                                                                          Κόπανος……………………. ο κακός .

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

 

                                                            

                                                      Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Οι γυναίκες όλων των χωρών γιορτάζουν σήμερα την ημέρα τους. Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε το 1910 από τη Διεθνή γυναικεία διάσκεψη της Κοπεγχάγης ,ύστερα από πρόταση της μεγάλης φεμινίστριας Κλάρας Τσέτκιν.

Η ημέρα αυτή συμβολίζει τους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους .Τα δικαιώματα αυτά ξεκίνησαν αγωνιστικά στις 8 Μαρτίου του 1837 στη Νέα Υόρκη που οι γυναίκες απήργησαν με αίτημα την ίση αμοιβή των δύο φύλων. Μόλις το 1952 με το νόμο 2159 οι γυναίκες στην Ελλάδα απέκτησαν το δικαίωμα « του εκλέγειν και εκλέγεσθαι» , με πρώτη Ελληνίδα Βουλευτή την Ελένη Σκούρα. Η πρώτη γυναίκα Υπουργός ήταν η Λίνα Τσαλδάρη.

Στις 8 Μαρτίου λοιπόν γιορτάζουν οι Γυναίκες ,οι Μάνες, οι Σύζυγοι, οι Εργαζόμενες . Αυτές που χαρίζουν ζωή και ενέργεια.

Η ημέρα αυτή καθιερώθηκε ύστερα από αγώνες των γυναικών και δεν είναι μια απλή μέρα.

Θυμίζει δυστυχώς ότι υπάρχουν ακόμη γυναίκες που δεν έχουν την ίδια τύχη με κάποιες άλλες , την ίδια δύναμη, τις ίδιες ευκαιρίες.

Θυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη γυναίκες που οδηγούνται στο περιθώριο ,που ακόμη και η μητρότητα είναι εμπόδιο στην ανέλιξή τους.

Θυμίζει ότι υπάρχουν γυναίκες που ακόμη κακοποιούνται ,καταπιέζονται ,απολύονται μόνο και μόνο, γιατί είναι γυναίκες .

Θυμίζει… Θυμίζει… Θυμίζει…

Σήμερα το γυναικείο κίνημα έχει πετύχει πολλά σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο , αλλά ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ. Συνεχίζεται και θα συνεχίζεται.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις γυναίκες του κόσμου.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΑΒΒΑ ΑΝΑΣΤΑΣΑ ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΩΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

                                                 

      ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΑΒΒΑ ΑΝΑΣΤΑΣΑ ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΩΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Ένα άλλο παιδί που κατάγεται από Μεσαναγρό  εισάγεται στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά ιδρύματα ,ως Μηχανολόγος Μηχανικός . Είναι ο Αναστασάς Σάββας που κατάγεται και από ΄Αγιο Ισίδωρο.

                                                       ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

 

                                                                     

Συγχαρητήρια στα παιδιά που εισάγονται στα Πανεπιστήμια

Μπορεί να είμαστε ένα μικρό χωριουδάκι, αλλά σε πολλά θέματα συμπεριφερόμαστε σαν μεγάλο χωριό και έχουμε παράδοση. Ιδιαίτερα οι νέοι μας ,διακρίνονται σε πολλούς τομείς. Σήμερα από το χωριουδάκι αυτό έχουν βγει αρκετοί εκπαιδευτικοί, οικονομολόγοι ,γιατροί ,ελεύθεροι επαγγελματίες ,αλλά πάνω από όλα καλοί και φιλόξενοι άνθρωποι.

Τα τελευταία χρόνια πολλά παιδιά εισάγονται στα Πανεπιστήμια και μάλιστα και με καλή σειρά. Τη φετινή χρονιά εισάγονται 4 παιδιά .

1) Μιχαήλ Σοφία

2) Γιωργά Βαλασία

3) Μιχαήλ Μιχαέλα

4) Μιχαήλ Αθηναγόρας

Σ υ γ χ α ρ η τ ή ρ ι α

Στα παιδιά αυτά ,ευχόμαστε καλές σπουδές ,καλή διαμονή και πάνω από όλα υγεία. Αυτή τη στιγμή κάνατε ένα από τα πολλά βήματα που χρειάζονται και ευχόμαστε να συνεχίσετε έτσι. Και μη ξεχνάτε οι σπουδές δεν είναι το παν , αν δε συνοδεύονται από ένα ηθικό και συγκροτημένο χαρακτήρα.

Στα παιδιά που δεν εισάγονται, κουράγιο ,η ζωή είναι μπροστά σας και δε σταματά εδώ. Πολλές φορές μια αποτυχία είναι η αρχή μιας μεγάλης επιτυχίας.

Από την εφημερίδα" Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 30-9-1950 " - Μια πολιτισμένη προσπάθεια πνευματικής εξυψώσεως στο χωριό Μεσαναγρός

 

                                                                      

                                    Από την εφημερίδα Η ΡΟΔΙΑΚΗ, 30-9-1950

          Μια πολιτισμένη προσπάθεια πνευματικής εξυψώσεως στο χωριό Μεσαναγρός   

    Στο πιο απομακρυσμένο και απόμερο χωριό του νησιού μας, στη Μεσαναγρό, άρχισε τελευταία μια σοβαρή κίνηση και καταβάλλεται μια σύντονη προσπάθεια, που μαρτυρούν όλη τη διάθεση των χωρικών μας, για να εξυψώσουν ολοένα ψηλότερα το πνευματικό τους επίπεδο. Εκτός από πολλά κοινωφελή έργα που έγιναν εκεί, από πρωτοβουλία του εκεί συλλόγου των νέων και με την πρόθυμη συνεργασία των χωρικών, κατόπιν ενεργειών των δυναμικοτέρων στοιχείων του συλλόγου και την καθοδήγηση του δασκάλου Ιωάννη Β. Μπίλλη, ιδρύθη και η Λέσχη του Συλλόγου της οποίας τα εγκαίνια έγιναν προ μηνός. Εις τα εγκαίνια που έγιναν με ανάλογη μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα, παρέστησαν αι αρχαί του χωρίου και όλοι σχεδόν οι κάτοικοι. Το κτήριο της Λέσχης, έχει εφοδιαστεί με τα κατάλληλα έπιπλα, καθίσματα και τραπέζια, όλα καινουργή και μια βιβλιοθήκη, η οποία επλουτίσθην με ωφέλιμα περιοδικά, εφημερίδες και βιβλία γεωργικού περιεχομένου. Έτσι η Λέσχη παρουσιάζει μιαν όψην πραγματικού μορφωτικού κέντρου του χωριού. Εκεί συγκεντρώνονται κάθε βράδυ οι νέοι του χωριού, διαβάζουν εφημερίδες και περιοδικά, συζητούν διάφορα γεωργικά και άλλα θέματα, απέχοντες έτσι από τη χαρτοπαιξίαν, τις κακές συναναστροφές και τις άλλες χειρότερες συνέπειες. Έτσι η Λέσχη κατήντησε για τους Μεσαναγρενούς, το πιο αγαπητό τους εντευκτήριο, που θα ανυψώσει το πνευματικό τους επίπεδο και θα τους συνδέσει στενώτερα μεταξύ τους, για μια συνεργασία προς το κοινό καλό. Εάν σε όλα αυτά ήτο δυνατόν να πληρωθεί και μια σοβαρά έλλειψη, η Μεσαναγρός μ’ όλη την απομόνωσή της, στην απόμερη αυτήν περιοχήν, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα από τα πλέον ιδανικά χωριά της νήσου μας. Της λείπει όμως το τηλέφωνον. Και την έλλειψην αυτήν την πληρώνουν πολύ ακριβά. Εάν οι αρμόδιοι ήθελαν να βοηθήσουν την ευγενική και προοδευτικήν προσπάθειαν των Μεσαναγρενών, θα μπορούσαν φυσικά να μας εφοδιάσουν με ένα τηλέφωνο. Αυτό θα αποτελούσε ένα αναγκαίο συμπλήρωμα της συγκοινωνίας μας με την πρωτεύουσα, η οποία δυστυχώς είναι κι αυτή το θύμα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

 

                                                                           

                                                             ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Ευχαριστώ τις φίλες και τους φίλους για τις ευχές σας. .Εύχομαι και εγώ σε όλους σας Χρόνια πολλά  με υγεία  και εκπλήρωση των στόχων σας  .

                                                              ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ -ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

 

                                     

Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
Όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστείτε∙
Μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
Με το φως της χαράς συμμαζωχτείτε∙

Ανοίξτε αγκαλιές ειρηνοφόρες
ομπροστά στους Αγίους και φιληθείτε∙
Φιληθείτε γλυκά χείλη με χείλη,
Πέστε: Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι.

( Δ. ΣΟΛΩΜΟΣ)