" Εικόνες από το Μεσαναγρό ,το Σαββατοκύριακο"

                                                        

 " Κυριακή πρωί του "Γονατιστή " όπως λένε οι χωριανοί.Ο Παπα-Αγαθάγγελος στο καθήκον"

 "Εκκλησία Ταξιάρχη, του Γονατιστή "

 " Ο Μιχάλης Ξίπας ,ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές. Και Ψάλτης"

 " Γραφείο Εκκλησίας"

 " Πλατεία Ταξιάρχη"

 " Τα Πλακιά ,μια από τις πολλές πηγές του χωριού"

 " Περιοχή Πλακιά"

 " Οι πικροδάφνες ,σε όλο τους το μεγαλείο"

 " Ρυάκι, που ακόμα τρέχει νερό"

 ¨Ομορφιά"

 " Πλακιά. Τα βουρνιά που έπλεναν τα ρούχα  οι παλιές Μεσαναγρενές"

" Οτι απόμεινε από το χρόνο στα Πλακιά. Κάτι πρέπει να γίνει , για να ξαναζωντανέψουν"

 " Μια άλλη εικόνα του χωριού"

" Οι φραγκοσυκιές ,έτοιμες για φραγκόσυκα"

" Γαστρονομία-Κουλουρία-5-"

                                                               

 " Καθολική Πιζήμολα.Συνεχίζει την παράδοση"

 " Η κουλουρία προσφέρεται στις εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου"

 " Η κουλουρία έτοιμη για μαγείρεμα"

 " ¨Ετοιμη για να προσφερθεί στους καλεσμένους"

 " ¨Ετσι γίνεται η τσίκνα"

 " Η τσίκνα νοστιμίζει την κουλουρία"

" ¨Ολες οι γυναίκες του χωριού συμμετέχουν στην παρασκευή του παραδοσιακού αυτού φαγητού"

                                      ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ-ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ -5-

           

       Η κουλουρία είναι το πιο διαδεδομένο φαγητό στο Μεσαναγρό. Είναι το φαγητό που μαγειρεύεται με τέχνη και σε πολλές εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου ,οι καλεσμένοι έχουν απολαύσει την κουλουρία και όταν έρχονται στο χωριό την αποζητούν.

 

                            ΣΥΝΤΑΓΗ  -ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΠΙΖΗΜΟΛΑ

Βάζουμε κρέας ,μοσχάρι, κατσίκι  , χοιρινό ή κοτόπουλο ,ότι προτιμά ο καθένας ,στη κατσαρόλα και το βράζουμε. Ρίχνουμε σάλτα ή ντομάτα φρέσκια, λάδι ,νερό αλάτι  και συγχρόνως παίρνουμε το αλεύρι ,το ζυμώνουμε με νερό ,το πλάθουμε και μετά το κόβουμε ,όπως τα μακαρόνια. Όταν το κρέας ψηθεί ,ρίχνουμε στην κατσαρόλα την κουλουρία  μέχρι να ψηθεί .

    

Μετά παίρνουμε κρεμύδι ψιλοκομμένο .το βάζουμε στο τηγάνι και το τσικνίζουμε  με λίγο λάδι και γίνεται η τσίκνα. Μόλις γεμίσουμε τα πιάτα ,σε κάθε πιάτο βάζουμε το κρέας και τη τσίκνα και η κουλουρία μας είναι έτοιμη .

                                           ΚΑΛΗ ΣΑΣ  ΟΡΕΞΗ

"Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες-4-"

                                                        

                                               ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ  ΚΑΙ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ -4-

Συνεχίζουμε την καταγραφή των προλήψεων και Δεισιδαιμονιών.

 ---Η λεχώνα δεν πάει σε άλλα σπίτια πριν περάσουν 40 ημέρες. ΄Επρεπε  να σαραντίσει ,να πάρει ευχή από τον παπά και να καθαρίσει, για να μπορεί να κάνει επισκέψεις. ΄Ισως αυτό γινόταν  ,γιατί το νεογέννητο τις πρώτες ημέρες χρειάζεται περισσότερη φροντίδα και επιμέλεια.

--- Το πρώτο δόντι του μικρού παιδιού που έπεφτε , δεν το πετούσαν  ,αλλά  το παιδι ήταν καλά ορμηνεμένο και μόλις  έβγαζε το δόντι το έπαιρνε και το έβαζε σε μια τρύπα σε κάποιο τοίχο.

--- Όταν παίζανε τα μικρά παιδιά και πέφτανε κάτω , δεν έπρεπε οι άλλοι αλλά και οι μεγαλύτεροι να τα « ποσκελίσουν» , δηλαδή να περάσουν από πάνω τους , γιατί δε θα μεγάλωναν  και θα έμεναν κοντά.

---Τα παιδιά δεν έπρεπε  να μασάνε τσίχλα, γιατί θα έβγαζαν μουστάκι. Λεγόταν αυτό

 για να αποτρέπουν τα παιδιά να μασούν τσίχλα  που το θέαμα είναι αντιαισθητικό.

--- Την Πρωτοχρονιά , για να πάει καλά η χρονιά ,το ποδαρικό έπρεπε να το κάνει ένα παιδί ,που το θεωρούσαν τυχερό. Αυτό γινόταν πρωί πρωί , πριν βγει ό ήλιος. Μάλιστα δε ν άνοιγαν την πόρτα σε κανένα ,αν δεν ήταν αυτός που περίμεναν.

"Νέα από το Μεσαναγρό(16-6-2013)

                                                                              

                        ΝΕΑ   ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ  (16-6-2013)

Τα σχολεία έκλεισαν και περισσότεροι Μεσαναγρενοί θα επισκέπτονται το χωριό. ΄Ηδη έφτασαν και οι πρώτοι μετανάστες  Μεσαναγρενοί.

---- Κάθε Κυριακή ,η εκκλησία του Ταξιάρχη είναι γεμάτη από πιστούς ,που παρακολουθούν τη θεία Λειτουργία. Ο Παπα-Αγαθάγγελος ,κατάφερε να εκκλησιάζονται όλοι .. Μετά την εκκλησία ακολουθεί μια μικρή δεξίωση .

----Συνεχίζονται τα έργα στο καμπαναριό του Ταξιάρχη. Πιστεύουμε ότι σύντομα οι εργασίες θα τελειώσουν και θα δούμε το αποτέλεσμα.

---Οι γεωργοί δήλωσαν τα στρέμματά τους για επιδότηση, σε υπάλληλο που ήρθε στο χωριό. ΄Οσοι δεν πρόλαβαν  μπορούν να πάνε στη Διεύθυνση Γεωργίας, για να κάνουν τη δήλωση.

---- Οι εργασίες για το Μουσείο θα αρχίσουν περίπου αρχές Ιουλίου. Ο εργολάβος κ. Κάσδαγλης  ,που ανέλαβε το έργο , επισκέφθηκε το χωριό ,είδε το κτήριο ,τράβηξε αρκετές φωτογραφίες  και περιμένει την υπογραφή της σύμβασης ,για να  ξεκινήσει δουλειά.

---¨Όπως κάθε χρόνο ,έτσι και φέτος περιμένουμε Μεσαναγρενούς  μετανάστες στο χωριό. ΄Ηδη έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτοι από Αυστραλία και σήμερα Κυριακή ,από Αργεντινή.

Ευχόμαστε καλή παραμονή στην πατρίδα και καλώς να έρθουν και άλλοι.

" Εικόνες από το Σαββατοκύριακο στο Μεσαναγρό"

                                

 ΄΄ Όπως κάθε Σαββατοκύριακο η εκκλησία του Ταξιάρχη είναι γεμάτη από πιστούς"

 " Ο Παπα-Αγαθάγγελος κατάφερε να εκκλησιάζονται όλοι."

 " Ο ουρανός έμοιαζε χειμωνιάτικος"

 " Η είσοδος του Μεσαναγρού"

 " Το βουνό  Κουφός ,απέναντι από το χωριό"

 " Η Κοίμηση της Θεοτόκου ,του 13ου αιώνα"

 " Οι κήποι σε όλο τους το μεγαλείο"

 " " Η συγκομιδή άρχισε και μαζί και ο ανταγωνισμός"

 " Μετά την εκκλησία ,αρκετοί απολαμβάνουν τον καφέ τους στη Λέσχη"

 " ¨Εφτασαν και οι πρώτοι  Μεσαναγρενοί μετανάστες, από την Αργεντινή"

" Αυτό το δέντρο με την υπέροχη σκια του ,αξίζει πολλά."

"Μιλάτε μεσαναγρενά -47 -"

 

                                                   

                                                ΜΙΛΑΤΕ  ΜΕΣΑΝΑΓΡΕΝΑ  -47-

Σταφνίζω…………………………   χτυπώ

Στουμούχι………………………… φίμωτρο

Στραολαιμιάζω……………………..στραβών το λαιμό μου

Συμπάλλω………………………….βοηθώ σε κάτι

Σύξυλα……………………..............αφήνω κάτι στη μέση

Συφάμιλλη…………………………ολόκληρη η οικογένεια

Σωλογιάζομαι……………………   δεν κάθομαι φρόνιμα

Σώνω………………………………φτάνω

Τανώ………………………………αγγίζω

Τατάς………………………………νουνός

Ταυραντίζω………………………..δυναμώνω

Τοπώνω……………………………αφήνω κάτι στον τόπο του

Τριχιά……………………………..,κόσκινο

Τσάκνα…………………………….μικρά ξύλα

Τσουμουκλαίει…………………….κλαίει σαν τη τσουμά

Τυφλομί…………………………...σύνεργο του μελισσουργού

Φαραονιά………………………….πλήθος

Φέλλα……………………………..φέτα ψωμί

Φιάρουμαι………………………...έχω εμπιστοσύνη

Φλάμουρο………………………...σκιάχτρο

Φλάσκα…………………………...λουλούδι άγριο

Φουσκί……………………………σκουλαρίκι

Φροκαλιά…………………………σκούπα

" Γαστρονομία-Σκορδομακάρονα-3-"

                                                                     

 ¨Καθολική Πιζήμολα. Συνεχίζει την παράδοση"

                                                                    " Καλή σας όρεξη"

            ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ  -ΣΚΟΡΔΟΜΑΚΑΡΟΥΝΑ(Συνταγή Καθολική Πιζήμολα)

  Κοσκινίζουμε αλεύρι όσο χρειάζεται ,το ζυμώνουμε με λίγο αλάτι και νερό και ανοίγουμε φύλλο. Μετά το κόβουμε , όχι σαν την κουλουρία  ,αλλά να είναι πιο πλατιά  τα κομμάτια. Βάζουμε νερό στη κατσαρόλα και αφού βράσει καλά , ρίχνουμε μέσα  τα μακαρόνια . Τα ανακατεύουμε και όταν ψηθούν τα καταβάζουμε από τη φωτιά.

   Σε ένα τηγάνι ρίχνουμε λάδι , κρεμμύδι ,σκόρδο  ,βράζουν και γίνεται η τσίκνα –τσικνιά . Μόλις είναι έτοιμη τη ρίχνουμε στα μακαρόνια  και μετά τα σερβίρουμε στα πιάτα  και από πάνω ρίχνουμε τυρί που έγινε από γάλα κατσίκας .

    Μια απλή συνταγή ,όπως απλή ήταν η ζωή των παλιών που εύρισκαν τρόπους να δίνουν  χαρά στη ζωή , να  χαίρονται με απλά πράγματα ,να γλεντούν και να ευχαριστούν το θεό ,που ζουν για να χαίρονται τη ζωή.

     Εάν αφαιρεθεί το σκόρδο από τη συνταγή αυτή ,μπορούμε να φτιάξουμε μια άλλη μακαρονάδα ,τα  πλαστά μακαρόνια  με τυρί κατσίκας και τσίκνα ,που και αυτά είναι απίθανα σε γεύση και είναι  η  αδυναμία μου.

                                           ΚΑΛΗ ΣΑΣ   ΟΡΕΞΗ

"Γαστρονομία- Τραχανάς -1-"

                                                           

 "Καθολική Πιζήμολα ,παρακολουθεί και κρατά ζωντανή την παράδοση"

 " Καλή σας όρεξη με ένα πιάτο παραδοσιακό τραχανά"

" Ο Τραχανάς στην τελική του μορφή,έτοιμος για μαγείρεμα"

                                                      ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ – ΤΡΑΧΑΝΑΣ

                              

Η  Μεσαναγρενή κουζίνα είναι ξακουστή για τα παραδοσιακά φαγητά της.  Με βάση το σιτάρι που υπήρχε άφθονο σε κάθε Μεσαναγρενό σπίτι ,γίνονταν τα περισσότερα φαγητά. Και όπως λέει ο Μιχάλης Πιζήμολας ,όπως έλεγαν οι παππούδες μας , όταν έχεις σιτάρι και λάδι είσαι βασιλιάς  και δύσκολα πας στον μπακάλη.

   Από σήμερα θα δημοσιεύουμε Μεσαναγρενά    παραδοσιακά  φαγητά ,για να γνωρίσουμε στους νέους πώς τρέφονταν οι παλιοί  και να μπορέσουν να τα παρασκευάσουν και να τα γευθούν. Οι συνταγές  μας δόθηκαν από την Καθολική Πιζήμολα και το Μιχάλη Πιζήμολα ,τους οποίους και ευχαριστούμε.

                                           ΤΡΑΧΑΝΑΣ (Συνταγή –Καθολική Πιζήμολα)

                                             Υλικά -Παρασκευή

Παίρνουμε σιτάτι καθαρό στο Μύλο, το αλέθουμε χοντρό όχι σαν το αλεύρι. Αφού το σάξουμε να βγει το αλεύρι ,ψήνουμε το γάλα ,που έχουμε πριν λίγες μέρες για να ξυνίσει  λίγο. Ρίχνουμε το χοντροαλεσμένο σιτάρι   και το γάλα στη σκάφη , το ζυμώνουμε καλά , το τρίβουμε για να γίνει ψιλό και το αφήνουμε στον ήλιο μερικές μέρες για να ξεραθεί καλά. ΄Ετσι έχουμε τον τραχανά μας που είναι νόστιμος και θρεπτικός.

                                          Εκτέλεση  φαγητού

 Βάζουμε το κρέας της αρεσκείας μας ,κατσίκι ,χοιρινό ή κοτόπουλο στο τσουκάλι, για να βράσει. Μετά προσθέτουμε τραχανά ,λάδι .λίγη ντομάτα ,αλάτι  και όταν ψηθεί ,άμα θέλουμε κάνουμε και αυγολέμονο. Ο Τραχανάς μας είναι έτοιμος και προσθέτοντας και λίγο λεμονάκι γευόμαστε ένα υπέροχο φαγητό.

                                              ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ

"Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες -3-

                                                          

                                                ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ  ΚΑΙ  ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ -3-

Ο θάνατος πάντα φόβιζε τον  άνθρωπο. Πολλές προλήψεις και δεισιδαιμονίες  αναφέρονται σε αυτόν. Στο χωριό ο θάνατος φόβιζε τον κόσμο. Πίστευαν ότι ο νεκρός  ερχόταν ξανά στα μέρη που έζησε και πολλοί το διαβεβαίωναν . Μάλιστα έλεγαν ότι είδαν με τα μάτια τους νεκρούς. Την πρώτη βδομάδα ,το βράδυ , οι δρόμοι του χωριού ερήμωναν και οι χωριανοί κλεινόντουσαν στα σπίτια τους νωρίς νωρίς.

   Εμάς τους μικρούς μας φόβιζαν τόσο ,που κλεινόμασταν νωρίς στα σπίτια και όταν περνούσαμε μπροστά από το νεκροταφείο, τρέχαμε τραγουδώντας και μάλιστα κοιτάζαμε πίσω μας, μήπως μα ς κυνηγάνε.

    Μετά την κηδεία στο χωριό ,οι χωριανοί οδηγούνται στο σπίτι του θανόντος και ο  παπάς κάνει αγιασμό και αγιάζει όλους. Κανένας δεν τολμά να πάει κατευθείαν στο σπίτι του από το νεκροταφείο , αν δεν αγιαστεί πρώτα. Θεωρείται χρουσουζιά  και ότι κάτι κακό τον περιμένει.

     Μέχρι το 1925 το νεκροταφείο του χωριού ήταν στην Πάνω εκκλησιά ,στην Κοίμηση της Θεοτόκου ,μέσα στο χωριό . Θεώρησαν καλό να το μεταφέρουν έξω από το χωριό και με τη βοήθεια των Αμερικανών μεταναστών , έκτισαν το ναό της Αγίας Σοφίας  και εκεί μεταφέρθηκε το νεκροταφείο. Δημιουργήθηκε όμως ένα πρόβλημα . Ποιο θα έθαβαν πρώτο εκεί ….Θεωρούσαν χρουσουζιά να θαφτεί ο δικός τους συγγενής, γιατί πίστευαν ότι « θα τραβήξει» και άλλους. Κάποιος βρήκε τη χρυσή τομή .Μετέφεραν τον πρώτο νεκρό στο νεκροταφείο ,περνώντας τον όχι από την πόρτα , αλλά από τον πηλιώνα ,μαντρότοιχο. ΄Ετσι έγινε η αρχή.

    Το ίδιο γεγονός ζήσαμε στα νεότερα  χρόνια ,όταν έγινε επέκταση του νεκροταφείου με τη βοήθεια του Πολιτιστικού Συλλόγου. Και ενώ όλοι φώναζαν να γίνει η επέκταση ,κανένας δεν ήθελε να ταφεί πρώτος δικός του συγγενής , για τους λόγους που είπαμε παραπάνω. Το πρόβλημα λύθηκε ,όταν απεβίωσε μια μοναχική γυναίκα που δεν είχε στενούς συγγενείς  και  έτσι θάφτηκε πρώτη.

    Τέλος όταν ο νεκρός οδηγούνταν στο νεκροταφείο και η πομπή περνούσε μπροστά από τα σπίτια , οι νοικοκυρές έβγαιναν και έριχναν νερό στο δρόμο.

" Οι σησαμιές του Κάμπου"

                                                            

                                        ΟΙ ΣΗΣΑΜΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ

Ο Κάμπος είναι το πιο εύφορο μέρος του Μεσαναγρού. Το μόνο μειονέκτημά του είναι ότι βρίσκεται μακριά από το χωριό . Είναι στην παραλία που βρίσκεται ανάμεσα στην Απολακκιά  και την Κατταβιά.

   Τα πρώτα χρόνια  για να σπείρει  ο γεωργός τα χωράφια του στον κάμπο, έπρεπε να ξεκινήσει  τις αυγές  και το απόγευμα να φύγει από  τον Κάμπο νωρίς , για να μη βραδιαστεί. Την εποχή εκείνη ,όλες οι γεωργικές δουλειές γινόντουσαν με τα ζώα.

Η περιοχή δεν είχε νερό για πότισμα ,για να σπείρει κάποιος τα σχετικά ,αλλά κάποιος έρριξε την ιδέα να βάλουν καρπούζια, πεπόνια και σησάμι. Το εγχείρημα δύσκολο , αλλά είχε τη λογική του. Η γη παρθένα και τότε έβρεχε πάρα πολύ και το θαύμα έγινε. Και το καρπούζι και το σησάμι έγιναν και μάλιστα η απόδοσή τους πολύ μεγάλη. Για μια εικοσαετία  « τα άνυδρα καρπούζια » του Μεσαναγρού , ήταν τα μεγαλύτερα σε βάρος και τα καλύτερα σε γεύση.

   Το καλοκαίρι , όταν ήρθε η εποχή της συγκομιδής του σησαμιού, τα πράγματα ήταν δύσκολα. Βλέπετε η απόσταση , αλλά και το μέγεθός του ,στο ύψος ενός άνδρα ,δυσκόλευαν. Φεύγαμε νωρίς από το χωριό με τα γαϊδουράκια . Ολόκληρο καραβάνι από ζώα ,που οδηγούσε στον Κάμπο. Όταν φτάναμε πιάναμε δουλειά και προσπαθούσαμε να βγάλουμε περισσότερες .Βγάζαμε αυτές που άρχιζαν να κιτρινίζουν. Τις κάμε σωρούς  και όταν βγάζαμε αρκετές τις κάναμε μικρά δεματάκια και τις δέναμε με τις ίδιες τις σησαμιές. ¨Ηταν τόσο ψηλές που εμείς οι μικροί , δεν μπορούσαμε να τις βγάλουμε και τις κόβαμε με το κλαδευτήρι κοντά στη ρίζα.

    Στο τέλος της ημέρας μαζεύαμε όλα τα δεματάκια και τα στήναμε όρθια ,σχηματίζοντας μια πυραμίδα. Ξαναδέναμε το μεγάλο σωρό και πάνω του βάζαμε και πέτρες, για να μην τις παίρνει ο αγέρας. ΄Εβλεπες ένα χωράφι 10 στρεμμάτων να έχει σησαμιές και σωρούς  σκορπισμένους. ΄Ολο αυτό επαναλαμβανόταν  κάθε 4-5 ημέρες , μέχρι να κιτρινίσουν και άλλες σησαμιές..

   Όταν άνοιγαν οι σησαμιές που ήταν στους σωρούς , παίρναμε ένα ξύλο , στρώναμε μια παλιά κουβέρτα και αρχίζαμε να χτυπούμε τις σησαμιές , για να πέσει το σησάμι. Μετά το καθαρίζαμε και το κοσκινίζαμε , για να είναι έτοιμο για πώληση. Τις ξερές σησαμιές ,τις καίγαμε. Πόσες φορές εκείνο τα καλοκαίρι πήγαμε και γυρίσαμε από τον Κάμπο , δε θυμάμαι. Θυμάμαι όμως τα πρόσωπα όλων των χωριανών ευχαριστημένα και ικανοποιημένα ,από την παραγωγή.

    Με τα χρόνια η απόδοση έπεσε και η καλλιέργεια εγκαταλείφθηκε.

"Προλήψεις και Δεισιδαιμονίες--2-Η Σαντού, η Μαντού και η Καππαροκέφαλη"

                                                                   

                                            Η Σαντού , η Μαντού και Η Καππαροκέφαλη………

Στο χωριό, τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι ήταν προληπτικοί, φοβόντουσαν τα στοιχειά ,τις ανεράδες και κάθε τι που τους προκαλούσε δέος. Ακόμη και σήμερα ορισμένα πράγματα, σώζονται από γενιά σε γενιά .

    Τα καλοκαίρια , όταν κόντευε ο θερισμός , οι χωριανοί έκλειναν τα σπίτια τους , έπαιρναν μαζί τους ότι χρειάζονταν ,γιατί κοιμόντουσαν τα βράδια στα χωράφια ,κάτω από το φως των αστεριών. Πόσες νύχτες δεν κοιμηθήκαμε στα χωράφια….΄Ολη η οικογένεια ,ακόμη και τα μωρά. ΄Εξω μαγειρεύανε ,τρώγανε και έξω για πολλές μέρες ήταν το σπιτικό τους.

    Όταν πλησίαζε το βράδυ ,οι γονείς καθάριζαν ένα μέρος ,έβαζαν από κάτω αποκάλαμη ,έστρωναν τις στρωσιές  και γύρω γύρω έβαζαν δεμάτια από σιτάρι. Στο χώρο αυτό κοιμόταν όλη η οικογένεια. Πριν κοιμηθούνε επαναλάμβαναν κάποια πράγματα ακαταλαβίστικα για μας τους μικρούς. ΄Ηταν κάποια λόγια που πίστευαν ότι αν τα έλεγαν, προφύλασσαν την οικογένειά τους από τα συρμούμενα (φίδια ,οχιές,σκορπιούς, αράχνες) και τα κακά της νύχτας ( ανεράδες ,λαϊκά,).

   Τα λόγια που έλεγαν ήταν.

«΄ Αϊ –Γιώργη ,δίσανδρε και τρίσανδρε ,δέσε και χαλίνωσε  τα συρμούμενα της γης .

Τον όφιο και την όχεντρα, το σκορπιό και τη σκολόπετρα ,τα φοβερά της νύχτας ,τη Σαντού ,τη Μαντού  και την Καπαροκέφαλη ,μέχρι να βγει ο ήλιος ,πέντε πενταρόξυλα και δεκαοχτώ καλάμια.».

  Έτσι πίστευαν ότι ξόρκιζαν τα πάντα και κοιμόντουσαν ήσυχοι. ΄Ελα όμως που καμιά φορά ,ιδίως οι σκορπιοί ,που βρισκόντουσαν παντού ,τους τσιμπούσαν ,τότε τα λόγια ή δεν τα είπαν καλά ή κάτι ξέχασαν.

     Αξέχαστα χρόνια, αξέχαστες εποχές….

" Εικόνες από την κορυφή του βουνού Σκιάδι"