ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΓΟΥΡΟΥΝΑΔΕΣ

 ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΓΟΥΡΟΥΝΑΔΕΣ

Πρώτα ξεκίνησαν οι περιπατητές και μετά οι γουρουνάδες. Πολλοί ιδίως νέοι, όταν έρχονται στο χωριό ξεκινούν πεζοπορίες ,περνούν από μονοπάτια ,βουνά και καταλήγουν σε μακρινές απο­στάσεις. Σκοπός τους να γνωρίσουν τα μέρη του χωριού όπου έζησαν οι πρόγονοί μας ,αλλά και για λόγους υγείας. Αποστάσεις από Μεσαναγρό-Κάμπο ,Μεσαναγρό -Γεννάδι είναι οι μεγαλύτερες .

Τελευταία τα πράγματα άλλαξαν . Εμφανίστηκαν οι πρώτες γουρούνες και οι χωμάτινοι γεωρ­γικοί δρόμοι τις ευνοούν . Τακτικά κάνουν εξορμήσεις στις γύρω περιοχές και πολλές φορές και πέραν των ορίων του Μεσαναγρού.

Καλά όλα αυτά ,δίνουν μια ξεχωριστή νότα και είναι κίνητρα, για να έρχονται οι νέοι στο χω­ριό.

                                                            

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΠΙΤΙΟΥ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΡΟΔΟΥ (3)

 

                                                                                 

Σπάνια η οικογένεια βρισκόταν μέσα στο σπίτι όλη μαζί ,εκτός από τα βράδια και ιδιαίτερα του χειμώνα. Κεφαλή της οικογένειας ήταν ο πατέρας και «βασίλισσα »του σπιτιού η μάνα. Τα παιδιά λίγα ή πολλά μεγάλωναν και μάθαιναν καλούς τρόπους και πάνω από όλα σεβασμό στους μεγαλύτερους. Η επιθυμία των μεγάλων ,ήταν διαταγή για τους μικρούς. Ιερή στιγμή για την οικογένεια ήταν ή ώρα του φαγητού. ΄

΄Επρεπε όλοι να είναι παρόντες και καθισμένοι στις θέσεις τους. Στο τραπέζι κάθονταν τις μεγάλες μέρες και όλες τις άλλες στο σουφρά. Ο σουφράς ήταν ένα είδος επίπλου ,στρογγυλός , χαμηλός και σε αυτόν έπλαθαν τα ψωμιά οι νοικοκυρές ,έγραφαν τα παιδιά τα μαθήματά τους και έτρωγαν.

Δεν υπήρχε πιάτο για τον καθένα . Στη μέση του σουφρά , έμπαινε μια μεγάλη πιατέλα με το φαγητό , σε πιο μικρή η σαλά, σαλάτα ,το ψωμί και οτιδήποτε άλλο υπήρχε. Μη φανταστείτε μαχαιροπήρουνα , κανάτες ,ποτήρια κλπ. Όταν όλα ήταν έτοιμα ,όλη η οικογένεια έκανε την προσευχή της ,το σταυρό της και ξεκινούσε πρώτος ο πατέρας και ακολουθούσαν όλοι οι άλλοι. Μπορώ να πω ότι η βασική τροφή των Μεσαναγρενών ήταν το ψωμί ,το οποίο μέχρι σήμερα θεωρούσαν ιερό. Δεν έπρεπε να το πετάξεις κάτω και αν σου έπεφτε το έπιανες με σεβασμό και το φιλούσες. Αν το πέταγες και δεν έκανες αυτό που έπρεπε ,η τιμωρία ήταν μεγάλη.

Πώς τα κατάφερνε η μάνα να φτιάχνει φαγητό για τόσα άτομα και να τους φτάνει ,τρώγοντας από την ίδια πιατέλα…. Βέβαια αυτοί που έτρωγαν γρηγορότερα , σίγουρα έτρωγαν και περισσότερο. Αυτό ήταν λεπτομέρεια .Σε κάποια φαγητά που δεν μας άρεσαν ,τρώγαμε αργά ,αλλά γινόταν αντιληπτό από τους γονείς ,που με το δικό τους τρόπο , σε ανάγκαζαν να φας ,είτε σου άρεσε είτε όχι. Πάντα ακούγαμε τους μεγάλους με σεβασμό και προσπαθούσαμε να είμαστε εντάξει . Θυμάμαι ορισμένα πράγματα που σήμερα έχουν ξεχαστεί και αναρωτιέμαι ,γιατί…. Όταν μας ζητούσαν νερό για να πιούν ,γινόταν ολόκληρη ιεροτελεστία. ΄Επαιρνες το κατσαρόλι, ποτήρι, το γέμιζες από τη στάμνα ,βρύσες δεν υπήρχαν τότε , πήγαινες μπροστά στον πατέρα σου και έλεγες .Πατέρα ορίστε, έφερα το νερό. Το έπαιρνε στα χέρια του και άρχισε να πίνει. ΄Ολη αυτή την ώρα ,εμείς έπρεπε να είμαστε «σταυρωϊμένοι», με σταυρωμένα χέρια και όταν τέλειωνε , να λέμε. Με τις υγείες σας. Αυτό απαιτούσαν οι καλοί τρόποι.

Στο μάζεμα των πιάτων ,συμμετείχαμε όλοι οι μικροί, αγόρια και κορίτσια. Τις γιορτές ι ιεροτελεστία του φαγητού άλλαζε.

ΕΛΑΤΕ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

 Οι βροχές φέτος αρκετές και ο καταρράκτης του Αγίου Θωμά  Μεσαναγρού είναι στις δόξες του. Κυριακή πρωί κατηφόρισα στον  Άγιο Θωμά ,για να επισκεφθώ τον καταρράκτη. Το τοπίο πανέμορφο , το νερό αρκετό να πέφτει από ψηλά και να σχηματίζει λιμνούλες και η θέα εκθαμβωτική. Πραγματικά αξίζει τον κόπο να έρθετε στον Μεσαναγρό και να επισκεφθείτε τον καταρράκτη. Θα είναι μια εμπειρία αξέχαστη , θα απολαύσετε το πανέμορφο τοπίο και σίγουρα θα θέλετε να ξανάρθετε. Εάν έχετε και παιδιά θα ενθουσιαστούν και θα δουν κάτι πρωτόγνωρο για το νησί μας.

                                                                                 

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ (2ο)

 

                                                              

Στην προηγούμενη ιστοσελίδα μας ,σας περιγράψαμε πώς ήταν το σπίτι στο Μεσαναγρό και ποια αντικείμενα υπήρχαν μέσα στο σπίτι. Σήμερα θα δούμε πως λειτουργούσαν μέσα στο σπίτι ,τα άτομα που ζούσαν εκεί.

Σε κάθε σπίτι ζούσαν πολλά άτομα ,γιατί την εποχή εκείνη τα ζευγάρια έκαναν πολλά παιδιά. Πολλές φορές υπήρχαν και παππούδες και γιαγιάδες. Φανταστείτε σε ένα μονόχωρο σπίτι να ζούνε πάνω από 5 άτομα. Κοιμόντουσαν όλοι στο σουφά. Ο σουφάς ήταν δίπλα από το τζάκι . Κάτω ήταν χώμα και οι νοικοκυρές έστρωναν ψάθες και από πάνω έμπαιναν τα στρωσίδια. ( στρώματα, τρίχενες σεντόνες ,κουβέρτες κλπ.).΄Εξω έξω κοιμόταν ο πατέρας ,στη μέση τα παιδιά και στην άλλη άκρη η μάνα. Το χειμώνα άναβε όλη τη νύχτα το τζάκι και τους ζέσταινε.

Πρωί πρωί , ανάλογα με την εποχή , οι μεγάλοι έπρεπε νωρίς νωρίς να σηκωθούν . Ο πατέρας να μπει στο κελάρι ,αποθήκη, όπου το χειμώνα έβαζαν και τα ζώα τους ,γαϊδούρια και μουλάρια, για να τα ταϊσει. Να ετοιμάσει τους σπόρους αν ήταν εποχή της σποράς και μετά να πάει στο καφενείο για τον πρωινό καφέ. Η μητέρα συγύριζε το σπίτι ,σήκωνε τα παιδιά για να πάνε σχολείο ,ετοίμαζε το πρωινό και πολλές φορές και το φαί της ημέρας και μετά ακολουθούσε τον πατέρα στα χωράφια ή στα κατσίκια , ανάλογα με την εποχή. Οι περισσότεροι έφευγαν πριν βγει ο ήλιος. Οι τεμπέληδες αργούσαν ,όπως έλεγαν.

Πριν φύγουν οι γονείς ανέθεταν στα παιδιά δουλειές ,που έπρεπε να κάνουν μετά το σχολείο. Συνήθως τα παιδιά τάιζαν τις κότες ,καθάριζαν τον αγγουμά, κοτέτσι, έφερναν τα αυγά στο σπίτι, έφερναν νερά από τις βρύσες του χωριού με τις στάμνες, γιατί νερό δεν υπήρχε πολύ ,καθάριζαν το κελάρι από τα κόπρανα των ζώων και αν είχαν μαλτέζες, κατσίκια, ή αγελάδες ,έπρεπε να τα ποτίσουν και να τα ταίσουν. Τα παιδιά μάθαιναν να δουλεύουν από μικρά και να κάνουν δουλειές δύσκολες . Το βράδυ όταν γύριζαν οι γονείς κουρασμένοι έπρεπε όλα να είναι εντάξει, γιατί γινόταν έλεγχος και το τζάκι το χειμώνα να είναι αναμμένο και πολλές φορές τα μικρά τηγάνιζαν πατάτες με αυγά ,για να φάνε οι μεγάλοι.

΄Ολη την ημέρα το σπίτι ήταν σχεδόν άδειο και το βράδυ ξαναζωντάνευε .

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ (2)

 

                                                              

Στην προηγούμενη ιστοσελίδα μας ,σας περιγράψαμε πώς ήταν το σπίτι στο Μεσαναγρό και ποια αντικείμενα υπήρχαν μέσα στο σπίτι. Σήμερα θα δούμε πως λειτουργούσαν μέσα στο σπίτι ,τα άτομα που ζούσαν εκεί.

Σε κάθε σπίτι ζούσαν πολλά άτομα ,γιατί την εποχή εκείνη τα ζευγάρια έκαναν πολλά παιδιά. Πολλές φορές υπήρχαν και παππούδες και γιαγιάδες. Φανταστείτε σε ένα μονόχωρο σπίτι να ζούνε πάνω από 5 άτομα. Κοιμόντουσαν όλοι στο σουφά. Ο σουφάς ήταν δίπλα από το τζάκι . Κάτω ήταν χώμα και οι νοικοκυρές έστρωναν ψάθες και από πάνω έμπαιναν τα στρωσίδια. ( στρώματα, τρίχενες σεντόνες ,κουβέρτες κλπ.).΄Εξω έξω κοιμόταν ο πατέρας ,στη μέση τα παιδιά και στην άλλη άκρη η μάνα. Το χειμώνα άναβε όλη τη νύχτα το τζάκι και τους ζέσταινε.

Πρωί πρωί , ανάλογα με την εποχή , οι μεγάλοι έπρεπε νωρίς νωρίς να σηκωθούν . Ο πατέρας να μπει στο κελάρι ,αποθήκη, όπου το χειμώνα έβαζαν και τα ζώα τους ,γαϊδούρια και μουλάρια, για να τα ταϊσει. Να ετοιμάσει τους σπόρους αν ήταν εποχή της σποράς και μετά να πάει στο καφενείο για τον πρωινό καφέ. Η μητέρα συγύριζε το σπίτι ,σήκωνε τα παιδιά για να πάνε σχολείο ,ετοίμαζε το πρωινό και πολλές φορές και το φαί της ημέρας και μετά ακολουθούσε τον πατέρα στα χωράφια ή στα κατσίκια , ανάλογα με την εποχή. Οι περισσότεροι έφευγαν πριν βγει ο ήλιος. Οι τεμπέληδες αργούσαν ,όπως έλεγαν.

Πριν φύγουν οι γονείς ανέθεταν στα παιδιά δουλειές ,που έπρεπε να κάνουν μετά το σχολείο. Συνήθως τα παιδιά τάιζαν τις κότες ,καθάριζαν τον αγγουμά, κοτέτσι, έφερναν τα αυγά στο σπίτι, έφερναν νερά από τις βρύσες του χωριού με τις στάμνες, γιατί νερό δεν υπήρχε πολύ ,καθάριζαν το κελάρι από τα κόπρανα των ζώων και αν είχαν μαλτέζες, κατσίκια, ή αγελάδες ,έπρεπε να τα ποτίσουν και να τα ταίσουν. Τα παιδιά μάθαιναν να δουλεύουν από μικρά και να κάνουν δουλειές δύσκολες . Το βράδυ όταν γύριζαν οι γονείς κουρασμένοι έπρεπε όλα να είναι εντάξει, γιατί γινόταν έλεγχος και το τζάκι το χειμώνα να είναι αναμμένο και πολλές φορές τα μικρά τηγάνιζαν πατάτες με αυγά ,για να φάνε οι μεγάλοι.

΄Ολη την ημέρα το σπίτι ήταν σχεδόν άδειο και το βράδυ ξαναζωντάνευε .

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

                                                          

                                                       

                                       

                        

Οι Τρεις Ιεράρχες

Η εκκλησία μας και η παιδεία γιορτάζουν σήμερα τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών .Οι τρεις επιφανείς ΄Αγιοι ο Μέγας Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος ο Νανζιανζηνός ,αναδείχθηκαν οι πιο σημαντικοί εκκλησιαστικοί πατέρες . Και οι τρεις έδειξαν προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία και η ζωή τους ήταν γεμάτη από αγώνες . Τα συγγράμματά τους έδωσαν αίγλη στη χριστιανική παιδεία.

Τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών καθιέρωσε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Κομνηνός το 1.100 μ.Χ. για να τιμηθούν οι Τρεις μεγάλοι ΄Αγιοι της εκκλησίας και να σταματήσουν οι έριδες μεταξύ των πιστών με το ποιος από τους Τρεις είναι ο πιο σπουδαίος. Το 1842 το πανεπιστήμιο Αθηνών καθιέρωσε την εορτή των Τριών Ιεραρχών , ως ημέρα αφιερωμένη στην παιδεία και στα γράμματα.

Ο Μέγας Βασίλειος είχε σπουδάσει φιλοσοφία ,ιατρική, αστρονομία και νομικές επιστήμες. Ο Ι. ο Χρυσόστομος ήταν γνώστης της Ιουδαϊκής και Ελληνικής γραμματείας ,άριστος ρήτορας και συγγραφέας. Ο Γρηγόριος Θεολόγος ,ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές και λογοτέχνες.

Είναι οι προστάτες της Παιδείας ,γιατί πρώτευσαν σε όλους τους τομείς της πνευματικής ζωής, δίδασκαν καθημερινά διαφωτίζοντας τους νέους, συνέγραψαν θαυμάσια συγγράμματα, τα οποία ξεπέρασαν τη φθορά του χρόνου και είναι πάντα επίκαιρα, δίδασκαν με το παράδειγμά τους και με την ενάρετη ζωή τους.

Σε μια εποχή που οι πνευματικές αξίες έχουν υποτιμηθεί και κυριαρχούν οι υλικές ,χρειαζόμαστε τέτοιους Αγίους , σοφούς, ειλικρινείς και ασυμβίβαστους , για να οδηγήσουν τους νέους μας στο σωστό τρόπο ζωής .

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΡΟΔΟΥ

                                                           

                         

                                 

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΡΟΔΟΥ

 

                                                                    

Το χωριό ορεινό ,οι άνθρωποι φτωχοί ,γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Τα σπίτια ήταν καμαρικά ή με το μεσιά. Τα καμαρικά είχαν την καμάρα στη μέση του σπιτιού. Ήταν έτσι φτιαγμένη που ποτέ δε χαλούσε. Υπήρχε μια πέτρα κλειδί ,που κλείδωνε την καμάρα και αν έφευγε η πέτρα αυτή ,έπεφτε ολόκληρο το σπίτι. Αν δείτε παλιά χαλασμένα σπίτια ,βλέπετε ότι όλο το σπίτι έχει πέσει ,εκτός από την καμάρα. Το σπίτι είχε τέσσερα καντούνια ., Σε κάθε καντούνι υπήρχε μια πάγκα που ήταν κούφια και οι γεωργοί έβαζαν μέσα τη σπορά και στο επάνω μέρος κοιμόντουσαν οι νοικοκυραίοι. Στο ένα καντούνι ήταν το τζάκι και δίπλα ο σουφάς, που το χειμώνα κοιμόταν όλη η οικογένεια. Στο σπίτι με μεσιά ,υπήρχε ένα μεγάλο ,χοντρό ξύλο ,που κρατούσε τα κορφάδια .

Δίπλα ήταν η κουζίνα ,πιο χαμηλή ,που δεν επικοινωνούσε με το σπίτι και πιο δίπλα το κελάρι . Στο κελάρι, το χειμώνα , έμεναν τα ζώα και οι νοικοκυραίοι έβαζαν τα ξύλα και τις τροφές των ζώων.

Μέσα στην αυλή ήταν ο φούρνος και από κάτω ήταν κτισμένο το κοτέτσι. Τα τελευταία χρόνια σε μια γωνιά της αυλής ,υπήρχε η τουαλέτα .

Μέσα στο μονόχωρο αυτό σπίτι ζούσε όλη η οικογένεια ,που πολλές φορές αποτελείτο από πολλά άτομα.

Μέσα στο σπίτι υπήρχαν αρκετά χρήσιμα πράγματα. Απαριθμούμε κάποια από αυτά . Σουφράς, κατσουνάς, κλαδευτήρι, πιατοθήκη, κάντρα, πιάτα, λάμπες πετρελαίου, λαινάς, φανάρι για φωτισμό , φανάρι για τρόφιμα, καρέκλες ,σκαμνιά, κουλουρόξυλο, τυπάρι, σίδερο, καντήλι, χερομύλι, ντουλάπες ,πουρέο, σιεριστιά, πιθάρια , σταμνιά για νερό ,τσουκάλια ,μπαούλα και το εικονοστάσι με τον ΄Αγιο Προστάτη της οικογένειας και πολλούς άλλους ΄Αγιους.

Θα προσπαθήσουμε να σας μεταφέρουμε τη ζωή των ανθρώπων αυτών μέσα σε αυτό το χώρο και θα δούμε τη χρησιμότητα όλων αυτών των αντικειμένων που βρίσκονταν μέσα στο σπίτι.

ΠΑΛΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑΚΆ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ

 

                                                                    

Τα χρόνια στο Γυμνάσιο πέρασαν όμορφα. Παιδιά από το χωριό δυσκολευτήκαμε να εγκλιματι­στούμε ,αλλά τα καταφέραμε και δίναμε το παρόν στις εκδηλώσεις του Βενετοκλείου. Περίοδος του -60 και θυμάμαι μας απασχολούσαν πολύ οι αγώνες των Κυπρίων, εναντίον των Άγγλων.

Αποφασίσαμε λοιπόν να κάνουμε μια διαδήλωση και τα τρία γυμνάσια της Ρόδου( Βενετόκλειο ,Θηλέων-Καζούλειο και Οικονομικό Γυμνάσιο -Εμπορική ,που στεγαζόταν στην Ακαδημία) . Φύγαμε από το Βενετόκλειο ,πήγαμε στο Καζούλειο ,πήραμε τα κορίτσια και μετά στην Εμπορική. Υπήρχαν πάρα πολλά παιδιά με τις σάκες στην Πλάτη, που αντί για βιβλία τις είχαμε γεμίσει με πέτρες. Θα διαμαρτυρόμασταν στην Τουρκική Πρεσβεία και σε ένα γραφείο Αμε­ρικάνικο που βρισκόταν στην Πλατεία Κύπρου.

Πρώτα πήγαμε στην Αμερικάνικη Πρεσβεία ,ας την πούμε έτσι και αρχίσαμε το πετροβολητό .Δεν έμεινε τζάμι για τζάμι όρθιο. Μετά κατευθυνθήκαμε στην Τουρκική Πρεσβεία ,αλλά μας πρόλαβαν και έκλεισαν τα παντζούρια και τα πυρά μας δεν έπιασαν τόπο. Υπήρχε παλμός , μεγάλος ενθουσιασμός και φουσκώναμε από εθνική υπερηφάνεια ,γιατί κάτι συ­νεισφέραμε και μεις στον αγώνα των Κυπρίων.

Ετοιμαζόμασταν να διαλυθούμε, όταν κάποιος μας είπε ότι το Κούριερ, πολεμικό καράβι Αμερι­κάνικο, που χρησίμευε ως ραδιοφωνικός σταθμός ,ήταν αραγμένο στο λιμάνι. Φτάσαμε στο λιμάνι ,αρχίσαμε το πετροβολητό ,αλλά σε λίγο τα πυρομαχικά τέλειωσαν. Δίπλα ένα εμπορικό πλοίο ξεφόρτωνε είδη καθαριότητας . Πήγαμε και παίρναμε ό,τι βρίσκαμε μπροστά μας και τα πε­τούσαμε στο καράβι. Η θάλασσα άφρισε και άφρισε…. και ο καπετάνιος ...του εμπορικού ,για το κακό που τον βρήκε. Το καράβι έλυσε τους κάβους και έφυγε από το λιμάνι ,αλλά σε λίγο έφτασε αστυνομική δύναμη που συνελάμβανε μαθητές ,βάζοντας μας σε κλούβες. ΄Ενας από τους τυχε­ρούς ήμουν κι εγώ. Μας μετέφεραν στο Βενετόκλειο και μας πήραν στο γραφείο του Γυμνασιάρχη. Γυμνασιάρχης ήταν ο αείμνηστος Παπαχρηστοδούλου ,ένας πολύ καλός εκπαιδευτικός και πάνω από όλα ...άνθρωπος…

Οι αστυνομικοί είπαν στον Γυμνασιάρχη ,γιατί μας συνέλαβαν και αυτός με σοβαρό ύφος είπε ότι θα πράξει “ τα δέοντα ”. Οι αστυνομικοί έφυγαν και μείναμε 5 μαθητές στο γραφείο περιμένο­ντας ...τα δέοντα...Ο Γυμνασιάρχης κάθισε στο γραφείο του και εμείς περιμέναμε την απόφασή του.΄Εμεινε για λίγο σκεφτικός ,σηκώθηκε ,μας κοίταξε και μας είπε: Σήμερα με κάνατε περήφανο . Μπράβο σας . Πηγαίνετε τώρα στις τάξεις σας. Ε! λοιπόν αυτόν τον άνθρωπο που συμπαθούσα ως εκπαιδευτικό , από τότε τον είχα στην μετέπειτα ζωή μου και ως παράδειγμα προς μίμηση…..

ΟΤΑΝ Η ΦΥΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ

                                                      

Η φύση ζωγραφίζει απλά ,όμορφα  ,χωρίς μπογιές ,πινέλα ,χαρτιά και πάντα μας εκπλήσει.

                                                         

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

     

Ευχαριστώ όλους τους φίλους και φίλες για τις ευχές σας ,για την ονομαστική μου εορτή.

                                                                      

            

                                                           ΧΙΛΙΑ  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

 

                                                                  

Τα Φώτα στον Μεσαναγρό

Τα Φώτα ήταν ξεχωριστή γιορτή. Την παραμονή έλεγαν τα παρακάτω κάλαντα ,από σπίτι σε σπίτι.

Ο μήνας έχει αύριο 6 Ιανουαρίου

κι όλοι μας εορτάζουμε

τα Φώτα του Κυρίου.

΄Ολοι οι παπάδες περπατούν

με το σταυρό στο χέρι

και μπαίνουν μες στα σπίτια μας

και λεν τον Ιορδάνη

βοήθεια να έχετε το Μέγα Ιωάννη.

Εγώ είμαι δούλος σου Χριστέ

κι ήρθες να σε βαπτίσω

την άχραντή σου κορυφή δεν ημπορώ να αγγίξω.

Κι άπλωσε ο Πρόδρομος με το δεξί του χέρι

κι ανοίχτηκαν οι ουρανοί και βγήκε περιστέρι.

Τ΄άγιο πνεύμα ήτανε κι ήρθε να μαρτυρήσει

ότι ο Χριστός γεννήθηκε σε Ανατολή και Δύση.

Να βαφτιστούνε τα νερά σε πέλαγο να μπούνε

και να αρμενίζουν με χαρά και να δοξολογούνε.

Και την Αγία Φωτεινή την επερικυκλώσαν

και κάτω στα Γυμνάσια μέγας σφαγάς εδώσαν.

Απάνω από την πόρτα σας έχει μια περιστέρα

κι ανοίξετε την πόρτα σας να πούμε καλησπέρα.

Το πρωί ο παπάς ευλογούσε τα νερά και όλοι έπαιρναν τον Αγιασμό στα σπίτια τους. Στο τέλος της εκκλησίας οι γεροντότεροι "φώτιζαν " τους νεότερους ,καίγοντας τού­φες μαλλιών σε σχήμα σταυρού. Μετά ο παπάς μαζί με τα παιδιά ,γύριζε τα σπίτια του χωριού ψάλλοντας "Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε " και ευλογούσε τον κόσμο.

Στις 7 του Γενάρη ,τελευταία μέρα των γιορτών ,γιόρταζαν οι Γιάννηδες και το χωριό είχε πολλούς. Πάλι γλέντια και χοροί και μετά άρχιζε η καθημερινότητα ,τα σχολεία και η γλυκιά προσμονή των επόμενων γιορτών.