" ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"

                                     

" ΑΛΩΝΙΣΜΟΣ "

                                                                    ΑΛΩΝΙΣΜΟΣ

Όταν τέλειωνε το θέρος και τα στάχυα έφταναν στο αλώνι ,άρχιζε ένας άλλος αγώνας., το αλώνισμα. Κάθε οικογένεια είχε το αλώνι της κοντά στο χωριό. Όλα τα αλώνια ήταν στρογγυλά και το ένα κοντά στο άλλο. Την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν αλωνιστικές μηχανές και το αλώνισμα γινόταν με τα ζώα.

Από πολύ νωρίς όλη η οικογένεια ήταν στο αλώνι. ΄Εβαζαν τα ζώα το ένα δίπλα στο άλλο και πάντα τα οδηγούσε κάποιος .΄Εριχναν τα στάχυα στο αλώνι και ο αγώνας άρχιζε. Πόσους γύρους έκαναν τα ζώα και οι άνθρωποι γύρω γύρω στο αλώνι, δεν μπορούσα να φανταστώ. Στους μικρούς αυτό φαινόταν και παιχνίδι. Με ένα μικρό διάλειμμα αυτό συνεχιζόταν μέχρι να βασιλέψει ο ήλιος. Τα στάχυα με το πάτημα των ζώων έλιωναν και φαινόταν το σιτάρι. Τά μάζευαν στις άκρες και έριχναν άλλα στάχυα και αυτό γινόταν συνέχεια.

Συνήθως ο πατέρας κρατώντας το τιριάχτυλο (εργαλείο γεωργικό) , όταν φυσούσε αέρας ,σήκωνε ψηλά τα άχυρα να τα πάρει ο αέρας και να μείνει το στάρι. Το σιτάρι έμπαινε στα σακιά ,φορτώνονταν στα ζώα και μεταφέρονταν στα σπίτια. Από εκεί έμπαινε στις πάγκες που αποθηκευόταν. ΄Εβλεπες καθημερινά ένα ολόκληρο χωριό να βρίσκεται στα αλώνια, να παλεύει , να συναγωνίζεται και να το χαίρεται. ΄Οποιος τελείωνε νωρίτερα βοηθούσε και τους συγγενείς.

Το άχυρο έπρεπε να μεταφερθεί στις αποθήκες ,στα κελάρια, για τα ζώα. Η μητέρα ήταν στο αλώνι και γέμιζε τις σάκες με άχυρο ,τις φόρτωνε στο γαϊδουράκι και τα παιδιά οδηγώντας το ζώο έφταναν στο κελάρι. Εκεί περίμενε ο πατέρας .Ξεφόρτωνε τις σάκες και τις ανέβαζε στο δώμα της αποθήκης. Στο δώμα υπήρχε μια τρύπα που από εκεί έριχνε το άχυρο μέσα. μείς τα παιδιά πέφταμε μέσα στη αποθήκη από την τρύπα και πατούσαμε το άχυρο για να κάτσει. ΄Ηταν από τα πιοαγαπημένα μας παιχνίδια.

Αργότερα ήρθαν οι θεριζοαλωνιστικές μηχανές που απάλλαξαν τους γεωργούς από τα δύσκολα και ο γεωργός έπαιρνε το σιτάρι έτοιμο μέσα στο χωράφι. Αυτό όμως χάλασε την αλληλεγγύη , την ομαδικότητα ,την παράδοση.

Σήμερα πάνε όλα αυτά. Οι γεωργοί παίρνουν επιδοτήσεις για να μη σπέρνουν, τα χωράφια χερσεύουν ,τα αλώνια έγιναν οικόπεδα και χτίζονται σπίτια και εγώ να αναπολώ όλα αυτά και ο εγγονός μου να μην πιστεύει ότι κάποτε γινόντουσαν . ΄Ετσι είναι η ζωή. Είναι αυτό πρόοδος ,είναι καλύτερες μέρες ,πιστέψτε με δεν μπορώ να το καταλάβω…

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15-6-2014"

                                                               

Ο ΗΛΙΑΣ ΞΥΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ, ΛΟΧΑΓΟΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1916 ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΝ 16η ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1944 ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ,ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΤΟΥ.

                                                                              

 " Ο ΗΡΩΑΣ  ΗΛΙΑΣ ΞΥΝΤΑΣ"

" Η ΠΛΑΚΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΣΤΟ ΗΡΩΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"

  Ο    ΗΛΙΑΣ ΞΥΝΤΑΣ  ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ, ΛΟΧΑΓΟΣ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ  16 ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1916   ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ ΤΗΝ 16η ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1944  ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ,ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΤΟΥ.

Μπορεί  να είμαστε μικρό χωριό, αλλά οι καταγόμενοι από το Μεσαναγρό, πολλές φορές  έχουν τιμήσει το όνομά του με πράξεις και έργα , που ξεπερνούν τα όρια  του μικρού αλλά  ξακουστού χωριού μας.

΄Ενας από τους Μεσαναγρενούς που τίμησαν το χωριό, είναι και ο ήρωας Ηλίας Ξύντας. Γεννήθηκε  την 16^η Ιουνίου του 1916 .. Ο Ηλίας Ξύντας έζησε στην Αμερική και αργότερα κατατάχθηκε στον Αμερικανικό στρατό και μάλιστα έφερε το βαθμό του Λοχαγού. Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πολεμώντας στην Ευρώπη εναντίον των Γερμανών-Ιταλών  ,έπεσε μαχόμενος στη Γαλλία  την 16^η Ιουνίου 1944 ,ημέρα των γενεθλίων του ,σε ηλικία 28 χρονών.

 Οι Μεσαναγρενοί της Αμερικής τιμώντας την μνήμη του και την προσφορά του , είχαν στήσει μνημείο στην πλατεία του χωριού, μπροστά  από την εκκλησία της Κοίμησης της θεοτόκου ,με την παρακάτω επιγραφή.

  

                       ΕΙΣ  ΜΝΗΜΗΝ   ΑΛΥΤΟΝ

ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΕΣΌΝΤΟΣ ΕΝ ΓΑΛΛΙΑ ΤΗΝ 16^Η ΙΟΥΝΙΟΥ 1944 ΛΟΧΑΓΟΥ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΗΛΙΑ Κ. ΞΥΝΤΑ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ  ΕΝΤΑΥΘΑ  ΤΗΝ 16^Η  ΙΟΥΝΙΟΥ 1916 .

 Η ΕΝ  Β. ΑΜΕΡΙΚΗ  ΜΕΣΑΝΑΓΡΕΝΗ  ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ  Ο  ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ  ΤΑΥΤΗΝ  ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ  ΑΝΗΡΤΗΣΙ.

Και όπως σε όλα  τα πράγματα εμείς οι ΄Ελληνες  λέμε  θα γίνει αργότερα ,έτσι και στο Μνημείο του ήρωα Ηλία Ξύντα, κάποιοι διοικούντες ,το χάλασαν για να τον κάνουν καλύτερο ή να το μεταφέρουν αλλού, το ξέχασαν και χρόνια τώρα παραμένει  στο θα γίνει……… Ευτυχώς που η πλάκα  με την επιγραφή  βρέθηκε στο γραφείο της εκκλησίας και  μια ιστορία που τιμά το χωριό σώθηκε. Πέρσι συγγενείς του ήρθαν από την Αμερική ,ζήτησαν να δουν το μνημείο , αλλά ………..

Είναι υποχρέωση  όλων μας το μνημείο να ξαναγίνει σύντομα  και ο ήρωας Ηλίας Ξύντας, να τιμηθεί όπως αξίζει να  τιμούνται , οι ήρωες.

           

" ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ-ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"

                                                                 

 " Προφήτης Ηλίας"

 " ΤοΠετροκάραβο"

 " Βουνά σκεπασμένα με τον Πουνέντη"

 "Αιολικό Πάρκο Μεσαναγρού"

 " ¨Εχει και ο Κάμπος ...τα βουνά του..."

 ¨Ν¨Αρκεφτας ,είδος κέδρου, ανθισμένος" _Κάτω ο ΄Αρκεφτας τον περισσότερο χρόνο"

 "Βουνά...βουνά..."

 "Νησάκι απέναντι από το Σκιάδι"

 " Βουνά προς Κατταβιά"

 Σχίνα ανθισμένα"

 "Βουνό στον Κάμπο. Κάποτε ήταν σκεπασμένο με θάλασσα"

" Το Πετροκάραβο , χρόνια πετρωμένο από την Παναγιά Σκιαδενή"

" Φυσική σπηλιά στον Κάμπο..."

" ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ"

                                                                                                                                                         


                                                       

                                                           ΟΙ  ΣΧΟΛΙΚΕΣ    ΓΙΟΡΤΕΣ

      Οι σχολικές γιορτές ήταν κάτι ξεχωριστό για μας τους μικρούς. Τις περιμέναμε πώς και πώς. Είχαμε πολλές γιορτές . Εθνικές ,Θρησκευτικές , γιορτή της Μάνας και Αθλητικές. Κάθε γιορτή είχε τη δική της ιδιομορφία. Οι δάσκαλοι μας έδιναν το ρόλο μας που έπρεπε να ξέρουμε «νεράκι» και να ψάξουμε να ντυθούμε κατάλληλα. Στο ντύσιμο άρχιζε ο μεγάλος μπελάς .Πού να βρεις την εποχή εκείνη τα κατάλληλα ρούχα… Βολευόμασταν όπως όπως και πιο πολύ μας απασχολούσε ο ρόλος μας.

      Κάναμε αρκετές μέρες πρόβες στο σχολείο και οι δάσκαλοι μας διόρθωναν και μας καθοδηγούσαν. Οι γιορτές συνήθως γίνονταν στο Καφενείο τη « Λέσχη» ή στην πλατεία του χωριού. Μόνο στο τέλος της χρονιάς γίνονταν στο χώρο έξω από την εκκλησιά.

     Θυμάμαι τους μεγαλύτερους και ιδίως τα παιδιά της ¨Εκτης να απαγγέλλουν ποιήματα πολύ μεγάλα  που μας καθήλωναν . Από όλα τα ποιήματα μου έμειναν  ο Θούριος του Ρήγα και  η φυγή του Αλή Πασά με άλογο από το Σούλι. Όταν κάναμε πρόβες και οι τυχεροί απάγγελλαν αυτά τα ποιήματα  ,επικρατούσε « άκρα του τάφου σιωπή », όπως έλεγε και ο δάσκαλος. Ακόμα και εμείς οι μικροί τα μαθαίναμε απ΄έξω και ονειρευόμασταν κάποτε να τα απαγγείλουμε.

        Την ημέρα της γιορτής μαζεύονταν όλο το χωριό και όλοι περίμεναν να μας ακούσουν. Ανάλογα χειροκροτούσαν . Αν το έλεγες ωραία και τους συνέπαιρνες σε χειροκροτούσαν αν όχι σε υποδέχονταν χλιαρά. Οι άτυχοι της ημέρας ήταν αυτού που ξεχνούσαν τα λόγια  . Προσπαθούσαν να τα θυμηθούν ,κόμπιαζαν ,αλλά τίποτα. Καλύτερα να άνοιγε η γη να σε καταπιεί  παρά να υποστείς αυτόν τον κάζο. Δεν έφταναν οι παρατηρήσεις του δασκάλου σε περίμενε στο σπίτι και η κατσάδα των γονιών σου. Ρεζίλι μας έκανες ,ντροπή σου. Πού να βρεθεί παιδαγωγικό τακτ την εποχή εκείνη…

          Σαν σήμερα πολλά χρόνια πίσω, ήταν η τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς. ΄Ηταν η μέρα που όλο το χωριό θα παρακολουθούσε τις γυμναστικές επιδείξεις και τους αγώνες .  Μέρες πριν όλα και όλοι ήμαστε σε ετοιμότητα. Ακόμα και τους γονείς μας παροτρύναμε να έρθουν για να πάρουν μέρος. Πατέρα να έρθεις ,γιατί οι άλλοι θα φέρουν τους « δυνατούς τους» ,για να μας νικήσουν .΄Ολο το χωριό βρισκόταν επί ποδός πολέμου. Χαρά σε όποια ομάδα κέρδιζε. Κάναμε και μόνοι μας προπονήσεις κατά ομάδες, για να βγούμε πρώτοι. Πώς την περιμέναμε αυτήν την ημέρα δε λέγεται. Το τελευταίο αγώνισμα « ο πότσος» ,ήταν το πιο εντυπωσιακό και  το πιο δύσκολο. ΄Επαιρναν μέρος και οι μεγάλοι. Ο δάσκαλος μας χώριζε σε δυο ομάδες  . Υπήρχε ένα σχοινί  ,στη μέση του έβαζε το πόδι ο δάσκαλος  και οι ομάδες το τραβούσαν αντίθετα  .΄Οποια ομάδα παράσερνε την άλλη ,κέρδιζε. Ο αγώνας είχε άγρια ομορφιά ,γιατί συμμετείχαν και οι γονείς. Κάθε γονιός πήγαινε με την ομάδα του παιδιού του  ,άνδρες και γυναίκες.  Και ξέρετε ,όπου ανακατεύονται οι μεγάλοι υπάρχουν και παρεξηγήσεις. Δεν πιάσαμε καλά, ξεκινήσατε πιο γρήγορα και ένα σωρό δικαιολογίες  προέβαλλαν  οι χαμένοι.

          Ο αγώνας άρχιζε. Ο δάσκαλος σφύριζε, οι ομάδες έπαιρναν  θέσεις  και όλοι περίμεναν το σύνθημα. Ο δάσκαλος στη μέση του σχοινιού ,βάζοντας το πόδι του πάνω ,σφύριζε και φώναζε έτοιμοι. Τότε άρχιζε ο αγώνας .Το τι τραβούσαμε εμείς οι μικροί δε λέγεται. Μας έσπρωχναν, μας ποδοπατούσαν και η χειρότερη στιγμή  ήταν όταν η πιο αδύνατη ομάδα κουρασμένη ,άφηνε το σχοινί . Απότομα  οι νικητές  έπεφταν φαρδιοί πλατιοί ,αφού δεν υπήρχε αντίσταση. Σε έναν τέτοιο αγώνα και ενώ ο δάσκαλος είχε το πόδι πάνω στο σχοινί  και πριν δώσει το σύνθημα ,η μια ομάδα τράβηξε απότομα  και ο δάσκαλος βρέθηκε κάτω .Θυμάμαι ότι ο αγώνας διακόπηκε ,γιατί ο διαιτητής δεν μπορούσε να συνεχίσει. ΄Ισως ήταν ο πρώτος αθλητικός αγώνας που είχε άδοξο τέλος…

        

 

" ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΝΟΙ "

                                                            

                                                             ΟΙ  ΣΤΡΑΤΙΝΟΙ

Αν και το χωριό είναι ορεινό ,έχει όμως πολλές προσβάσεις με τα γύρω χωριά. Συνδέεται  με τη Λαχανιά , Κατταβιά και Αρνίθα. Σήμερα ο δρόμος με τη Λαχανιά είναι άσφαλτος καθώς και ο δρόμος που οδηγεί στο Σκιάδι και στον Κάμπο. Παλιά όλοι οι δρόμοι ήταν χωμάτινοι και έπρεπε να συντηρούνται.

     Οι Ιταλοί που τους έφτιαξαν είχαν τους στρατίνους για να τους συντηρούν . Στράτα (δρόμος) ,Στρατίνος ο συντηρητής του δρόμου. ΄Ετσι απέμειναν και οι τρεις στρατίνοι. Καθημερινά είτε με τα γαϊδουράκια τους είτε με ποδήλατο ,ξεκινούσαν για τη δουλειά . Τα σύνεργά τους ήταν το καρότσι ,το φτυάρι ,η τσάπα και ο σύρτης. Αυτοί οι άνθρωποι με τα πενιχρά μέσα που διέθεταν , κατάφερναν να συντηρούν τους δρόμους  και να μη δημιουργείται κανένα πρόβλημα. Η συντήρηση διέφερε από εποχή σε εποχή. Άλλη το καλοκαίρι και άλλη το χειμώνα. Καθάριζαν τις κουνέτες ( το κοίλωμα γύρω από το δρόμο που κυλά το νερό) ,έριχναν χώμα  στο δρόμο, καθάριζαν τα ξερά χόρτα γύρω γύρω  και έκλειναν τις λακούβες. Υπήρχε και ο κάπος που περνούσε κατά τακτά χρονικά διαστήματα και τους έλεγχε. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν φιλότιμοι, εργατικοί και καλοί στη δουλειά τους. Δεν υπήρχε περίπτωση ο δρόμος τους να μην είναι εντάξει. Μέχρι που υπήρχαν οι άνθρωποι αυτοί, οι δρόμοι ήταν πάντα βατοί και προσπελάσιμοι εύκολα.  Όταν ένας ένας  έπαιρναν σύνταξη και έφευγαν ,οι δρόμοι εγκαταλείφθηκαν και άρχισαν οι γκρίνιες από τους οδηγούς.

        Σήμερα το επάγγελμα του στρατίνου δεν υπάρχει . Χάθηκε όπως χάθηκαν τόσα και τόσα πράγματα. Πότε πότε ένα γκρέϊτερ περνά, στρώνει τους δρόμους που ακόμα είναι χωμάτινοι και  οι διαμαρτυρίες των οδηγών συχνές. Άλλες εποχές  ,άλλα έθιμα  και άλλες νοοτροπίες. ΄Ετσι είναι η ζωή. Τώρα πότε ήταν καλύτερα , τότε ή τώρα, είναι άλλη υπόθεση . Πάντως, εμείς που τα ζήσαμε αυτά ,πάντα τα νοσταλγούμε.

"Ο ΠΟΥΝΕΝΤΗΣ ,ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ"

                   " ΟΤΑΝ Ο ΠΟΥΝΕΝΤΗΣ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ-ΕΙΚΟΝΕΣ"

                                                                       

          Ο ΠΟΥΝΕΝΤΗΣ, ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

Πάντα αναρωτιόμουν πώς στα βουνά του Μεσαναγρού, ενός χωριού ορεινού ,υπάρχει τέτοια βλάστηση. Την απάντηση μου έδωσαν οι γεροντότεροι ,λέγοντας μου μια λέξη. Ο Πουνέντης. Κοίταξε μου είπε κάποιος κάθε πρωί ,πως είναι η ατμόσφαιρα στην περιοχή. ΄Ένα  πυκνό σύννεφο καλύπτει τα βουνά ,ο Πουνέντης , που είναι υγρό ,σέρνεται πάνω στη γη και αφήνει τις σταγόνες του στα δέντρα και στους θάμνους και τα ποτίζει.

  Το σύννεφο αυτό ξεκινάει από το βουνό Σκιάδι  ,απλώνεται προς το χωριό και σκεπάζει  τα βουνά , μέχρι να βγει για τα καλά ο ήλιος. Το φαινόμενο είναι εντυπωσιακό . Πολλές φορές δε φαίνεται τίποτα, παρά  μόνο το σύννεφο. Άλλες,  κατά διαστήματα φαίνονται οι πλαγιές των βουνών ,τα δέντρα και το Αιολικό πάρκο του Μεσαναγρού. Ξαφνικά και ενώ δε βλέπεις τίποτα ,ξεπροβάλλουν  οι μύλοι του πάρκου ,άλλοτε ολόκληροι και άλλοτε ορισμένα μέρη τους.

    ΄Ετσι επηρεάζεται και το κλίμα του χωριού ,που διαφέρει από τα διπλανά. Το καταλαβαίνει κανείς πηγαίνοντας στο χωριό από Λαχανιά. Μόλις φτάσεις στην ανηφόρα από τη διακλάδωση του Αγίου Θωμά  ,η θερμοκρασία αλλάζει. Γίνεται πιο ψυχρή και αν είναι καλοκαίρι και πιο ευχάριστη. Τα βράδια ιδίως ,ακόμη και το καλοκαίρι ,είναι απαραίτητη η ζακέτα . Το κλίμα είναι πολύ καλό και υγιεινό. Ξυπνάς το  πρωί και καταλαβαίνεις τη διαφορά  από την πόλη της Ρόδου. Είσαι ευδιάθετος και με  καθαρό κεφάλι.

      Να γιατί όλοι οι παλιοί,  σε συνδυασμό και με τη διατροφή, έζησαν πολλά χρόνια .Οι περισσότεροι ξεπέρασαν τα 80 και  αρκετοί  τα 90 χρόνια. Σήμερα υπάρχει γιαγιά που έχει ξεπεράσει τα 100 χρόνια  ,μπορεί να συντηρείται μόνη της και είναι μια χαρά.

       Τα  βουνά γύρω από το χωριό είναι καταπράσινα  ,ξαναγεννήθηκαν γρήγορα  μετά τις  συνεχόμενες φωτιές  και ομορφαίνουν τον τόπο ,κάνοντάς τον ξεχωριστό και ανεπανάληπτο.

      

       

     

"ΟΙ ΟΜΙΛΟΙ ΣΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟ 2ο ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΔΟΥ"

                                                              

                                                 "ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ  ΑΚΑΔΗΜΙΑ  ΡΟΔΟΥ"

 ΟΙ ΟΜΙΛΟΙ ΣΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ  ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ,ΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ  ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟ 2^Ο  ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΡΟΔΟΥ

     Από την περσινή Σχολική χρονιά ,λειτουργούν οι ΄Ομιλοι στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία της χώρας. Οι ¨Ομιλοι λειτουργούν στους χώρους των Σχολείων , μετά το πρωινό ωράριο των μαθητών. Αναφέρονται στο Περιβάλλον , Ιστορία, Λογοτεχνία , Μαθηματικά και σε πολλούς άλλους τομείς. Πολλοί μαθητές παρακολουθούν  παραπάνω από ένα ¨Ομιλο, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους. Διδάσκουν οι Δάσκαλοι των Σχολείων , αλλά και Επιστημονικοί Συνεργάτες.

     Όταν πέρσι ανακοινώθηκε η ίδρυση των Ομίλων , προβληματίστηκα αν θα λειτουργούσαν…. Πόσα πράγματα δεν έχουν εξαγγελθεί στη χώρα μας και παρέμειναν στα χαρτιά  ,σκέφτηκα… Για να υλοποιηθούν κάποια καινούρια πράγματα που εξαγγέλλονται ,πρέπει να είναι καλά δομημένα , να προκαλούν το ενδιαφέρον και πάνω από όλα ,να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι ,για να τα υλοποιήσουν.

   Είχα την τύχη να υπηρετήσω στα Πειραματικά Σχολεία της Ρόδου ,που στεγάζονται στο κτήριο της Ακαδημίας , ως Δάσκαλος ,Διευθυντής και Συντονιστής , 24 χρόνια. Αν και έχω συνταξιοδοτηθεί , πάντα παρακολουθώ τις δράσεις τους . Ζω από κοντά τη λειτουργία τους , γιατί ο εγγονός μου είναι μαθητής στο 2^ο Πειραματικό και η εγγονή μου στο Νηπιαγωγείο .

      Τη φετινή  χρονιά ,ο εγγονός μου γράφτηκε στον Όμιλο Λογοτεχνίας  και έτσι παρακολουθώ τη λειτουργία του Ομίλου αυτού. Η επιλογή έγινε από τον ίδιο και με ξάφνιασε. Μπορώ να πω ότι περισσότερο κλείνει προς τα Μαθηματικά ,παρά στη Λογοτεχνία.

     Όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούσα από κοντά τα δρώμενα στον ΄Ομιλο και εξεπλάγην  ευχάριστα. Κάθε εβδομάδα και μια έκπληξη . Ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων, παραμυθιών , ποιημάτων , γνωριμία με συγγραφείς , ποιητές, γραφή κειμένων ,παραμυθιών , βραβεύσεις των παιδιών ,από τη συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς και μια δασκάλα η.κ. Ευαγγελία Καρβούνη ,να παροτρύνει τα παιδιά  για κάτι καλύτερο.

    Τελειώνει η χρονιά και ένα παιδί που ίσως δε συμπαθούσε και τόσο τη Λογοτεχνία ,έχει μεταμορφωθεί σε άλλον άνθρωπο ,έχει ευαισθητοποιηθεί , διαβάζει βιβλία ,γράφει και γενικά έχει γίνει πιο υπεύθυνος.

    Θα μου πείτε, με ένα ¨Ομιλο μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα θετικά, για τη λειτουργία τους… Θα έλεγα όχι…. Αλλά με περίμενε και μια άλλη έκπληξη . Η Διευθύντρια του Σχολείου κ. Σταματία  Μαντικού , με κάλεσε να διδάξω Μαθηματικά ,στον ΄Ομιλο που είναι υπεύθυνη. Δίδαξα λοιπόν 3 δίωρα στα παιδιά της Ε΄και Στ΄ και παρατήρησα πως και ο ¨Ομιλος αυτός λειτουργεί υποδειγματικά  και οι μαθητές αποκομίζουν γνώσεις πέραν των γνώσεων της ύλης ,που αναφέρει το Αναλυτικό Πρόγραμμα. ΄Εμεινα ευχαριστημένος από τα παιδιά και στα μάτια τους είδα τη δίψα για μάθηση.

      Στο 2^ο  Πειραματικό Σχολείο, πέραν των δύο Ομίλων που αναφέραμε, λειτουργούν  άλλοι 9 ,στο σύνολο 11 , με την ίδια επιτυχία.

      Τις ημέρες αυτές τα παιδιά όλων των Ομίλων παρουσιάζουν τις εργασίες τους ,στους συμμαθητές τους , στους γονείς τους ,αλλά και σε όποιον θέλει να παρακολουθήσει  τις εκδηλώσεις αυτές.

    Τελικά πείστηκα πως  η λειτουργία των Ομίλων  δεν είναι μια φωτοβολίδα ,που θα φωτίσει προσωρινά  και θα σβήσει , αλλά μια συνεχής πηγή φωτός που στηρίζεται στην καλή οργάνωση , προσπάθεια  των δασκάλων και της Διευθύντριας του 2^ου Πρότυπου Πειραματικού Σχολείου Ρόδου . Αξίζουν πολλά μπράβο ,γιατί πέρα από το ωράριό τους ,οι εκπαιδευτικοί  προσφέρουν με κέφι στα παιδιά μας ,το κάτι παραπάνω .

       Συγχαρητήρια στα παιδιά του Σχολείου ,στους δασκάλους τους και στη Διεθύντρια του Σχολείου την κ. Τίνα Μαντικού ,που είναι η ψυχή των Ομίλων .

        Αποδείχτηκε λοιπόν ότι όπου υπάρχει θέληση ,οι καινοτομίες λειτουργούν άψογα προς το καλό των παιδιών.

                                                      ...........................................

                                                              

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ    ημέρα Χώρος Όμιλοι & Σχολικά Project Δευτέρα:  2-6-2014 Ενυδρείο 9-11 Φυσικής-Περιβάλλοντος-Ιστορίας Τρίτη:  3-6-2014 Blue Sky 9-11 Ενυδρείο 11-13 Πληροφορικής-Αγγλικών-Γερμανικών PROJECT  Ε΄-  ΣΤ΄ τάξεων Τετάρτη:  4-06-2014 Blue Sky 9-11 Ενυδρείο 11-13 Λογοτεχνίας Β, Λογοτεχνίας Γ-Δ,  PROJECT –A PROJECT   Ε΄-ΣΤ΄ τάξεων Πέμπτη: 5-06-2014 Νεστορίδειο 9-11 11-13 Παρουσιάσεις επιστημόνων συνεργατών των Ομίλων Ομιλος Εικαστικών PROJECT  ΤΑΞΕΩΝ Έκθεση Εικαστικών Παρασκευή: 6-06-2014 Νεστορίδειο 9-11 Αστρονομίας-Γεωγραφίας Έκθεση Εικαστικών Η Εβδομάδα Συναντήσεων:  2-6, Ιουνίου 2014 Ημερίδες Ομίλων Αριστείας και Καινοτομίας στην Εκπαίδευση Τα Προγράμματα Σχολικών Δραστηριοτήτων Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΜΑΝΤΙΚΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΑ

                                                                            

         Μπορείτε αν θέλετε να παρακολουθήσετε τις εκδηλώσεις των παιδιών ,για να πάρετε μια γεύση από τη νέα καινοτομία στην εκπαίδευση.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΕΚΘΕΤΗΡΙΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ"

                                                                      

" Ο Νίκος Σησαμάκης ,παρουσιάζοντας τη μελέτη στο Μεσαναγρό"



   Συνεχίζονται από σήμερα οι εργασίες στο Μουσείο Μεσαναγρού .Με την ευκαιρία αυτή σας παρουσιάζουμε τι έγραψε ο Συντάκτης της μελέτης και φίλος Νίκος Σησαμάκης.

Παρουσίαση Μελέτης Πολιτισμικού Εκθετηρίου Μεσαναγρού

Παρουσιάστηκε την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011 στον Μεσαναγρό Νότιας Ρόδου η μελέτη του Πολιτισμικού Εκθετηρίου Μεσαναγρού, παρουσία των κατοίκων του οικισμού, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και προσωπικοτήτων από τον χώρο της πολιτικής, εκπροσώπων της Περιφέρειας και της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου.

Ο οικισμός του Μεσαναγρού είναι από τους καλύτερα διατηρούμενους παραδοσιακούς οικισμούς της Δωδεκανήσου με τα τυπικά αγροτικά χαρακτηριστικά και πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα με ιδιαίτερη έμφαση στη παλαιοχριστιανική περίοδο. Βρίσκεται στην δημοτική ενότητα Νότιας Ρόδου στο νησί της Ρόδου, καλύπτει εδαφικά το ένα τρίτο του νησιού και αποτελεί σήμερα ένα χώρο με δυνατότητες ορθολογικής τουριστικής ανάπτυξης, καθώς μεγάλο μέρος της περιοχής διατηρεί την αυθεντική της φυσιογνωμία (γραφικά χωριά, εκτεταμένες παραλίες, ιδιαιτέρου  φυσικού κάλους περιβάλλον με ελάχιστες σύγχρονες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις).

Στην παρουσίαση της εκθεσιακής μελέτης που εκπονήθηκε από το Πολιτισμικό Εργαστήρι «Αέναον», παρουσιάστηκε μια εναλλακτική πρόταση εκθεσιακής προσέγγισης, που απευθύνεται σε ποικίλες ομάδες κοινού.

Κυρίαρχος στόχος της εκθεσιακής μελέτης είναι να διαμορφωθεί ο κατάλληλος εκθεσιακός χώρος ώστε να παρουσιαστούν σε ένα πολυπληθές και ετερόκλητο κοινό, η σημασία του παραδοσιακού τρόπου ζωής, η λαογραφική, αγροτική και πολιτιστική κληρονομιά και πως αυτή διαμορφώθηκε μέσα από την αμφίδρομη σχέση των κατοίκων με το φυσικό περιβάλλον. Στόχος ευρύτερης σημασίας είναι η δημιουργία ενός πραγματικά ζωντανού πολιτισμικού χώρου με ποικίλες δραστηριότητες ο οποίος θα είναι «ανοικτός» και θα λειτουργεί ως χώρος βιωματικής μάθησης που θα προβάλει τον λαϊκό πολιτισμό της νότιας Ρόδου και ιδιαίτερα του Μεσαναγρού και πως αυτός πορεύτηκε μαζί με τη φύση στην πάροδο του χρόνου.