"ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ"

                                                                    

                            Ανακοίνωση Εκκλησιαστικής Επιτροπής  Μεσαναγρού

       ΄Οπως κάθε χρόνο ,έτσι και φέτος,  αύριο 27-3-15 ,ημέρα Παρασκευή, λεωφορείο θα ξεκινήσει από τον ΄Αγιο Φραγκίσκο ,στις 4μμ.,για να μεταφέρει πιστούς ,που θέλουν να παρακολουθήσουν τους τελευταίους Χαιρετισμούς στον Μεσαναγρό. Το λεωφορείο θα επιστρέψει στην πόλη της Ρόδου ,μετά το τέλος της ακολουθίας των Χαιρετισμών.

                 Η Εκκλησιαστική Επιτροπή θα δεξιωθεί τους πιστούς στο Πολιτιστικό Κέντρο.

                                             Από την Εκκλησιαστική Επιτροπή Μεσαναγρού

                                                                            

"ΤΟ 2ο ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΔΟΥ ,ΠΡΩΤΕΥΣΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΚΑΚΙ ΑΠΌ ΟΛΑ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ"

                                                                         

       Πρωτιά στην ομάδα Σκάκι  του Σχολείου μας!!!  1ο ΒΡΑΒΕΙΟ

Αξίζουν πολλά πολλά συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα: Ρούσο Σταμάτη(ΣΤ),  Καραγιάννη Γιάννη(Δ) , Ρούσο Αντώνη (Δ)  , Καστανάκη Ελευθερία(Β) και ιδιαίτερα στον μαθητή Γιάννη Καραγιάννη  ,για την πρωτοβουλία του να οργανώσει τη σχολική ομάδα!

       Η ΔΙΕΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ  2^ου  ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΡΟΔΟΥ

                                  ΣΧΟΛΙΟ

        Το πρωτάθλημα Σκακιού έγινε  την περασμένη Κυριακή 22 Μαρτίου 2015  ,ανάμεσα σε ομάδες Δημοτικών Σχολείων ,Γυμνασίων και Λυκείων. Οι μαθητές του 2^ου Πρότυπου Πειραματικού Σχολείου που απάρτιζαν την ομάδα ,κατάφεραν να καταταγούν  ΠΡΩΤΟΙ . Θερμά συγχαρητήρια στα παιδιά και τους εύχομαι πάντα επιτυχίες. Και για να ευλογήσω και τα γένια μου ,σπάνια το κάνω αυτό ,ο Γιάννης Καραγιάννης ,είναι ο εγγονός μου . Συγχαρητήρια Γιάννη μου ,εύχομαι να είσαι καλά ,να οργανώνεις τέτοιες ομαδικές προσπάθειες  και εγώ ταπεινά θα σε παρακολουθώ και θα σου συμπαραστέκουμε.

                                                                                                                                                                                                                                                                                  

 

                                                                             Με αγάπη

                                                         Ο Παππούς  και η Γιαγιά σου

"Η ΜΟΝΟΛΙΘΟΣ ΚΟΛΥΜΒΗΘΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"

                                               

           Στην πλατεία του χωριού υψώνεται ο ιερός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του 13^ου αιώνα. Είναι κτισμένος στα ερείπια τρίκλιτης  βασιλικής του 6^ου αιώνα . Μέσα στο ναό βρίσκεται η μονόλιθος  κολυμβήθρα . Σας παραθέτουμε τι αναφέρει ο Αν. Ορλάνδος. « …Αλλά το πλέον εντυπωσιακό λείψανο της παλαιάς βασιλικής αποτελεί μεγάλη μονόλιθος κολυμβήθρα , λαξευθείσα  επί τεμαχίου λευκού μαρμάρου διαστάσεων 0,92χ0,89χ0,40. Η κολυμβήθρα αυτή, απολαμβάνουσα  μεγάλου σεβασμού υπό των φιλοθρήσκων  κατοίκων , έχει εξωτερικώς και εσωτερικώς το σχήμα του σταυρού. Την κολυμβήθρα αφιέρωσαν εις τη βασιλική  ευλαβείς πιστοί ,οίτινες ηθέλησαν να μείνωσιν ανώνυμοι. Τούτο μας διδάσκει η επί της άνω επιφανείας του χείλους επιγραφή, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής.

Υπέρ ευχής κε σωτιρίας  ων ύδεν ο Θεός τα ονόματα.

               Η μορφή των κιονοκράνων  ,η τέχνη των ,ως και τα γράμματα της επιγραφής της κολυμβήθρας ,τάσσουσι τη βασιλική εκ την οποίας προέρχονται εις τον 5^ο μ.Χ. αιώνα ». (ΟΡΛΑΝΔΟΣ 1948).

                                                                                 

"ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ -ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ"

                                              

                                                                   ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ

                                                           ΠΡΟΦΗΤΗΣ  ΗΛΙΑΣ

                                                     ΠΕΤΡΟΚΑΡΑΒΟ

                                                          ΑΙΟΛΙΚΟ  ΠΑΡΚΟ

                                           ΒΟΥΝΑ ΣΚΕΠΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΥΝΕΝΤΗ

                                             ΠΡΩΙΝΕΣ ΩΡΕΣ

                                         ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

                                            Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ

                                                ΖΙΝΤΙΛΙΚΙΕΣ ΜΥΡΩΔΑΤΕΣ

                                           ΟΙ ΑΜΥΓΔΑΛΙΣ ΑΝΘΙΣΜΕΝΕΣ

                                           ΟΤΑΝ Η ΦΥΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ.............

                                            ΚΑΠΟΙΟ ΑΟΡΑΤΟ ΧΕΡΙ .......

                                            Ο ΒΟΣΚΟΣ  ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΟΥ

                                                ΠΟΤΑΜΑΚΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ

                                            Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ

'"ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ"

                                                                             

Χρόνια τώρα έχω να δω αυτό το φαινόμενο. ¨Ανθρωποι και χελιδόνια να συγκατοικούν. Όλα άλλαξαν . Ακόμα και τα πιο απλά και ανθρώπινα.

 Μικρός θυμάμαι στο χωριό ,σε κάθε σπίτι υπήρχε και μια χελιδονοφωλιά. Δίπλα στην καμάρα τα χελιδόνια ,πέτρα πέτρα έκτιζαν τη φωλιά τους  και έφτιαχναν την οικογένειά τους. Θυμάμαι με τι λαχτάρα τα μικρά παιδιά περιμέναμε την ΄Ανοιξη να έρθουν. Τα παράθυρα έμεναν ανοιχτά ,για να μπορούν να μπαίνουν . Αν σε κάποιο σπίτι τα χελιδόνια δεν εμφανίζονταν , άκουγες τα χίλια δυο. Χάθηκαν στο ταξίδι , τους φέρθηκαν άσχημα ή τους χάλασαν τη φωλιά. Θυμάμαι μια θεία μου ,που κατά λάθος ασπρίζοντας το σπίτι ,τους χάλασε τη φωλιά. Τα χελιδόνια ήρθαν. Είδαν το σπίτι τους χαλασμένο  και δεν ξαναπάτησαν.  ΄Ετσι  έκαναν σε όποιο δε τους συμπεριφερόταν καλά. Οι χωριανοί θεωρούσαν κακό σημάδι  να μην υπάρχουν χελιδόνια στο σπίτι.

                                                                            

 Χελιδόνια και άνθρωποι μαζί. Το έζησα και ήταν καταπληκτικό. Να ξυπνάς από τα τιτιβίσματά τους  ,τις όμορφες φωνές τους. Να παρακολουθείς  το κτίσιμο της φωλιάς. Ξυλαράκι ξυλαράκι ,λίγη λάσπη και πάντα το ίδιο σχέδιο. Η μητέρα να γεννά τα αυγά ,να τα επωάζει και ο πατέρας να φέρνει τροφή ,για να ταϊζει την οικογένεια. Όταν έβγαιναν τα μικρά ,γυμνά , να περιμένουν τροφή από τους γονείς, με το στόμα ανοιχτό. ΄Ολη μέρα μας συντρόφευαν οι φωνούλες τους και τα τραγούδια τους.

 Το Φθινόπωρο τα χελιδόνια έφευγαν . Οι φωνές τους γίνονταν πιο δυνατές ,σαν να ήθελαν να μας ευχαριστήσουν για τη φιλοξενία. Και εμείς μικροί και άπειροι ρωτούσαμε πάντα , γιατί φεύγουν…….

  Ακόμα και σήμερα …,όταν πηγαίνω στο χωριό και μπαίνω στο πατρικό μου σπίτι ,οι φωνές των χελιδονιών αντηχούν στα αυτιά μου. Βλέπετε οι νέοι τρόποι ζωής …πού να αφήσεις ανοιχτό παράθυρο τώρα…. Μας στέρησαν τα αυτονόητα….

                                                                    

"ΤΑ ΚΗΠΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ-3-ΑΥΤΟΛΕΣ"

                                                             

                                                 Οι  Αυτολές

  Οι  Αυτολές είναι μια περιοχή έξω από το χωριό ,που υπήρχαν κηπούλια, κήποι. Υπήρχε αρκετό νερό και έτσι όσοι είχαν κήπους ,φύτευαν φυτολοϊκά.  Τα κηπούλια ήταν τέσσερα. Υπήρχε ακόμα ένα κτήμα ,αλλά δεν είχε νερό.

      Η τοποθεσία ήταν πανέμορφη και την έκαναν ακόμα πιο όμορφη τα δέντρα, λεμονιές  ,πορτοκαλιές ,συκιές ,φραγκοσυκιές και καρυδιές. Το νερό της περιοχής ήταν επιφανειακό ,έβγαινε από πηγές και κατέληγε σε χαβούζες, στέρνες. Και τι δεν φύτευαν εκεί οι χωριανοί. Κάθε λογής φυτολοϊκό. Αγγουριές, καλοκυθιές ,φασολιές, χόρτα ,ντοματιές , βαζανιές . Κάθε κηπούλι συναγωνιζόταν το άλλο στην παραγωγή αλλά και στην ομορφιά.

     Το νερό τρεχούμενο ,δροσερό ,χωνευτικό ,έβγαινε από το Πήμαχο ,την πιο δροσερή περιοχή του χωριού. Η πιο όμορφη εποχή για τα κηπούλια ήταν το καλοκαίρι. Και τι δεν έβρισκες εκεί. Τα κηπευτικά αγνά ,νόστιμα και εύγεστα. Ακόμα και σήμερα νοσταλγώ τη μυρωδιά τους και τη γεύση τους, σε σχέση με τα σημερινά άνοστα και άγευστα. Εκείνα τα φραγκόσυκα, τα σύκα και τα καρύδια ήταν ξακουστά. Θυμάμαι ,έπρεπε να πάμε ή πρωί πρωί ή βράδυ βράδυ για να ποτίσουμε. Μέσα στο μεσημέρι δεν κάνει . Θα τα κάψεις τα φυτολοϊκά. Συμβουλές που είχαν την αξία τους και μέχρι σήμερα τις τηρώ.

      Για μας τα παιδιά τότε, η περιοχή αυτή ήταν συνδεδεμένη και με το μπάνιο. Θάλασσα το χωριό δεν είχε και οι μικροί βουτούσαμε στις χαβούζες και στις στέρνες, για να δροσιστούμε . Πόσες φορές δεν κολυμπήσαμε ανάμεσα σε βατράχους ,νερόφιδα  και χελώνες. Μπροστά στη χαρά της βουτιάς ,ποιος τα υπολόγιζε όλα αυτά.

         Τελευταία επισκέφθηκα την περιοχή και η ψυχή μου μαύρισε. Εγκατάλειψη ,ερημιά. Τα δέντρα ξεράθηκαν ,οι χαβούζες δεν έχουν νερό και μόνο κάποια σημάδια της εποχής εκείνης ,φανερώνουν ότι κάποτε η περιοχή ήταν στις δόξες τους. Φεύγοντας , σαν να άκουσα τις φωνές των παλιών  να οδύρονται για την ερημιά και την εγκατάλειψη .

                                                                           

ΠΑΛΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ....ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ...ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΧΡΗΣΙΜΑ..."

                           

'"ΠΑΛΙΑ ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ"