"ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"

                                                                 

"ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ"

                                                                  

                                                     ΟΙ  ΣΧΟΛΙΚΕΣ   ΕΚΔΡΟΜΕΣ

Τα σχολεία τότε  λειτουργούσαν πρωί και απόγευμα. Από τις 8.00πμ. έως τις 12.00καιαπό τις 3.00 το απόγευμα έως τις 5.00. Κάθε Τετάρτη απόγευμα δε γινόταν μάθημα . Πηγαίναμε περίπατο. Ο δάσκαλος επέλεγε την περιοχή και με τα πόδια πηγαίναμε εκεί να παίξουμε και να δούμε διάφορα πράγματα. Οι πιο κοντινές περιοχές ήταν το Πευκάκι ,στου ΄Εμπολου και στα Πάνω δέντρα .

   Χτυπούσε το κουδούνι στις 3.00 ,μπαίναμε γραμμές  και τραγουδώντας διάφορα τραγούδια  φτάναμε στο προκαθορισμένο σημείο. Εκεί 2 ολόκληρες ώρες παίζαμε ,τρέχαμε και διασκεδάζαμε. Ποδόσφαιρο ,κυνηγητό ,πόλεμο ,κυλίστρες  και διάφορα άλλα παιχνίδια ανάλογα την εποχή. Πολλές φορές παίρναμε μαζί μας λίγο φαγητό, τυρί ,ψωμί και νερό. Πόσα παντελόνια δε σχίσαμε παίζοντας κυλίστρες σε κατηφορικά μέρη… Ποδόσφαιρο παίζαμε καταμεσής του δρόμου  ή σε κάποιο χωράφι που έμοιαζε με γήπεδο. Κατά τις 5 κατακουρασμένοι γυρίζαμε στο χωριό ,τραγουδώντας με όση δύναμη μας είχε απομείνει. Οι φωνές μας ξυπνούσαν το χωριό  . Στο τέλος του χρόνου πηγαίναμε εκδρομή στην πόλη της Ρόδου. Θυμάμαι την πρώτη εκδρομή με τη ανυπομονησία την περιμέναμε. Όταν μας το ανακοίνωσε ο δάσκαλος  ότι θα πάμε στη Ρόδο εκδρομή , μέρες ολόκληρες κάναμε όνειρα . Ιούνιος θα ήτανε ,όταν πήγαμε εκδρομή. Μη φανταστείτε ότι πήγαμε με κανένα πούλμαν … Υπήρχε ένα φορτηγό που έκανε μεταφορές  στο χωριό. Μπήκαμε λοιπόν όλα τα παιδιά στην καρότσα  που είχαν βάλει σκάμνες και ξεκινήσαμε. – Δε θα σηκώνεται κανένας  στη διαδρομή  και θα είστε φρόνιμοι ,τα λόγια του δασκάλου.

                                                                

      Το περισσότερο κομμάτι του δρόμου ήταν χωματόδρομος. Φανταστείτε τι σκόνη φάγαμε ,αν τύχαινε  μπροστά μας να υπήρχε κάποιο άλλο αυτοκίνητο. Αυτό όμως δε μας πτοούσε ,μπροστά  στα όνειρά μας να γνωρίσουμε την πόλη. Περάσαμε όλα τα χωριά  και ο δάσκαλος μας ενημέρωνε κάθε τόσο.

    Όταν φτάσαμε στην πόλη της Ρόδου μείναμε με ανοιχτό το στόμα . Σπίτια σπίτια, αυτοκίνητα και πολλοί άνθρωποι. Πήγαμε στο Μαντράκι ,στο Ενυδρείο ,στην παλιά πόλη  και στο αρχαίο στάδιο. Καθίσαμε πίσω από τη Νομαρχία στα παγκάκια ,ανοίξαμε τα σακουλάκια μας και φάγαμε ότι είχαμε . Μπροστά μας ανοιγόταν η απέραντη θάλασσα  και τα πλοία που έτυχε να ταξιδεύουν την ώρα εκείνη.

      ΄Ηταν η πρώτη μας εμπειρία ,η πρώτη μας μεγάλη εκδρομή. Την απολαύσαμε ,τη χαρήκαμε και για μέρες μετά στο χωριό διηγούμασταν στους άλλους τι είδαμε και που πήγαμε . 

                                                                  

                                                                              

                                                                          

" Ο ΘΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"

                                               Ο  ΘΕΡΙΣΜΟΣ  ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

                                                            

Όταν πλησίαζε το καλοκαίρι ,τα σημάδια για να το καταλάβεις ήταν πολλά. Τα παιδιά βγάζαμε τα παπούτσια ,περπατούσαμε ξυπόλητοι ,άρχιζαν οι καλοκαιρινές δουλειές, πλησίαζαν οι εξετάσεις και το χωριό άδειαζε. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, ούτε θεριστικές μηχανές και οι αποστάσεις ήταν μεγάλες. Ολόκληρη η οικογένεια έμενε στα χωράφια. Όταν θέριζαν ένα χωράφι, πήγαιναν σε κάποιο άλλο , μέχρι να τελειώσουν το θέρος, να «ποθερίσουν »

                                                                  

Οι μεγάλοι θέριζαν με τα χέρια. Κρατούσαν το δρεπάνι και θέριζαν τα χρυσοκίτρινα στάχια. Οι άντρες τα έκαναν«γομάρια» και τα έδεναν με λυγαριές, «λύες». ΄Εβλεπες άντρες ,γυναίκες στη σειρά σκυφτοί από το πρωί ως το βράδυ ,να θερίζουν αδιάκοπα. Τα μεσημέρι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, αν υπήρχε, όλη η οικογένεια απολάμβανε το φαϊ που έφτιαχνε η μητέρα. Η μητέρα είχε όλα τα σύνεργα, τσουκάλια, πιάτα ,τρόφιμα. ΄Αναβε φωτιά με ξύλα ,έφτιαχνε με πέτρες «σιεριστιά», για να καθίσει πάνω η «τσούκα» ,τσουκάλι και ταυτόχρονα μαγείρευε και θέριζε. Πιο νόστιμο φαγητό από αυτό του χωραφιού δεν υπήρχε. Θέλεις η κούραση ,θέλεις τα αγνά υλικά ,το φαγητό αυτό ήταν πεντανόστιμο. Πολλές φορές όταν η δουλειά ήταν πολλή και η μητέρα δεν προλάβαινε να μαγειρέψει ,η «σαλά»,σαλάτα αντικαθιστούσε το φαγητό. Μέσα σε μια μεγάλη γαβάθα όλοι μαζί τρώγαμε ,βουτώντας το ψωμί. Πόσες φωτιές άναβαν κατακαλόκαιρο κάθε μέρα ,δεν μπορώ να σας πω. Μπορώ να σας πω όμως ότι ποτέ δεν έπιασε φωτιά και να κινδυνέψει δάσος. ΄Ηταν για μένα πράγμα ανεξήγητο. Τα βράδια μου έχουν μείνει αξέχαστα. Δίπλα από τα στάχια και κάτω από τον έναστρο ουρανό ,όλη η οικογένεια κοιμόταν ευτυχισμένη. Ξυπνούσες και έβλεπες τα αστέρια ψηλά στον ουρανό και τον ήλιο να ανατέλλει.

                                                        

Τα παιδιά και αυτά δούλευαν. Θέριζαν , κουβαλούσαν νερό και έκαναν τις μεταφορές. Τα δεμάτια από το στάρι έπρεπε να μεταφερθούν στο χωριό, στα αλώνια. ΄Ηταν η εποχή που άρχιζαν και οι εξετάσεις στο Δημοτικό. Πρωί-πρωί μας φόρτωναν με δεμάτια τα ζώα ,συνήθως γαϊδουράκια και μουλάρια., καθίζαμε στη μέση και ξεκινούσαμε για το χωριό.΄ Επρεπε να πάμε να ξεφορτώσουμε τα δεμάτια, να πάμε στο σχολείο και το μεσημέρι να γυρίσουμε στο χωράφι, να μας ξαναφορτώσουν τα ζώα και το βράδυ να γυρίσουμε ξανά πίσω. Παρέες-παρέες τα παιδιά που τα χωράφια γειτόνευαν ,κάναμε όλα αυτά τα δρομολόγια. Τι κούρσες κάναμε για το ποιος θα βγει πρώτος ,δε λέγεται. Το χειρότερο πράγμα στη μεταφορά ,ήταν να γείρει από τη μια πλευρά το δεμάτι ,το ζώο να μην προχωρά και συ να προσπαθείς να το ισορροπήσεις με τις μικρές σου δυνάμεις. Αν δεν τα κατάφερνες ,έλυνες τα σκοινιά και άφηνες τα δεμάτια για να έρθουν οι μεγάλοι. Το τι κόλπα κάναμε για να φτάσει το φορτίο δε λέγεται. Μας έμαθαν να βάζουμε πέτρες στο αντίθετα δεμάτι για να ισορροπεί ή να χαλαρώνουμε τα σκοινιά .

                                                                           

Στο τελευταίο χωράφι γινόταν ο αγιασμός. ΄Αφηναν ένα κομμάτι αθέριστο και συνήθως ο πατέρας με το δρεπάνι θερίζοντας ,έκανε το σχήμα του σταυρού. ΄Εσπαγαν και μια «σουρά», στάμνα και ο ένας κυνηγούσε τον άλλο για να το βρέξει. Μετά όλοι μαζί γύριζαν στο χωριό κουρασμένοι ,αλλά και χαρούμενοι που εξασφάλισαν τη σοδειά της χρονιάς.

"ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ(31-1-15)

Πρόβλημα νερού στο χωριό και σήμανε συναγερμός. Παρακαλούνται οι χωριανοί να μην ξοδεύουν άσκοπα το νερό.


                                                         

 Χατζηκώστας, Παπαδημητρίου ,Λάμπρου Πρόεδρος Τοπικού και Μιχαήλ στο υδραγωγείο.

 "Ο Μεσαναγρός ,από το υδραγωγείο"

 " Το υδραγωγείο  του χωριού"

 " Νερό υπάρχει...φτάνει να  μην ανοίγονται οι βάνες απο κάποιους....)

 " Ο κουφός ,μικρό βουνό)

 "  ¨Ολα καλά ."

 " Ο έλεγχος τελείωσε..."

 " Στην Παναγια Σκιαδενή , για προσκύνημα"

 " Παναγιά Σκιαδενή"

 " Εσωτερικό του ναού "

" Μεσαναγρός, δεύτερος σε έκταση μετά από την Κατταβιά στη Νότια Ρόδο"

"ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ"

"ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ-ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΥΛΙΔΗ"

                                                          

Ο Βαγγέλης Παυλίδης , ο πασίγνωστος Σκιτσογράφος ,μένει στη Νότια Ρόδο και συχνά επισκέπτεται τον Μεσαναγρό .Σε μια επίσκεψή του στον καταρράκτη του Αγίου Θωμά ,αντίκρισε το θέαμα με τα σκουπίδια που πολλοί νεοέλληνες πετούν παντού και όπου βολεύει, δημοσίευσε τα παρακάτω.
                                                                     

                ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ  ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ –ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΥΛΙΔΗ

Ελαφριά συννεφιά σήμερα, ο ήλιος να μπαινοβγαίνει, μόνο πέρα μακρυά προς την Ανατολή να είναι τα σύννεφα βαριά κι ασήκωτα. Μια μέρα για περίπατο στη φύση που αστράφτει καταπράσινη και λουλουδιασμένη, ξεπλυμένη απο τις σκόνες του καλοκαιριού. Τι τύχη που ενώ αλλού ο χειμώνας είναι συνδεδεμένος με χιόνια και κιτρινισμένα ή μαδημένα φύλλα ο δικός μας, εδώ στην Ρόδο, κάνει αντίθετα τα πάντα να πρασινίζουν.

Βγήκαμε λοιπόν για τον περίπατό μας μαζί με δυο καλές φίλες κι είπαμε να πάμε στην χαράδρα του ποταμού που κυλάει δίπλα στον Άγιο Θωμά και που μετά από ένα χιλιόμετρο περίπου τελειώνει απότομα σ’ έναν πανέμορφο καταρράκτη που ρίχνει τα νερά του από τα 15 – 20 μέτρα ψηλά. Τσέπωσα και την μικρή μου κάμερα να πάρω φωτογραφίες για να τις δείξω σε σας, φίλοι αναγνώστες. Για να θαυμάσετε τις ομορφιές της Ρόδου, μα και για να σας κάνω να ζηλέψετε (τις έχω κάτι τέτοιες μικροκακίες εγώ. Χεχεχε…).

                                                                 

Δυστυχώς, η φόρα μας κόπηκε απότομα. Αντί για ομορφιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με αίσχος και ντροπή. Ψηλά, πάνω απο την απότομη πλαγιά -να είναι ίσως πενήντα μέτρα;- περνάει ο δρόμος για τον Μεσαναγρό. Απ’ εκεί ο κάθε Έλλην αφήνει να κατρακυλήσουν τα κάθε λογής σκουπίδια που θέλει να ξεφορτωθεί. Ένα χειράμαξο, ένα πλυντήριο, διάφορα μικροέπιπλα, ένας ολόκληρος στύλος της ΔΕΗ, διάφορα συντρίμια άμορφα που δεν μπορούν να περιγραφούν, μια λεκάνη του καμπινέ. Δείτε τις φωτογραφίες, παρακαλώ.

Ο τύπος του υπεύθυνου για την βαρβαρότητα είναι γνωστός. Τον συναντάμε καθημερινά σε καφενεία, στους δρόμους, στην ταβέρνα. Είναι αυτός που για όλα τα κακά της μοίρας μας φταίνε οι άλλοι, ποτέ αυτός ο ίδιος, που είναι κάτι σαν άγιοι. Είναι αυτός που πρώτος και καλύτερος θα ζητήσει το κεφάλι του δημάρχου στο πιάτο γιατί δεν μαζεύει τα σκουπίδια, είναι τέλος αυτός που θα σου πει πως αν ήταν πρωθυπουργός για τρείς μόνο μέρες θα είχε φτιάξει τα πάντα.

Εγώ τώρα δημοσιεύω τις φωτογραφίες. Τι να πω εκτός από: “Φτού σας, ρεμάλια  .

                                                

"ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΩΜΑ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ"

                                                         

ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΩΜΑ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

     Ο Άγιος Θωμάς Μεσαναγρού είναι γνωστός σε όλο το νησί, για το όμορφο πανηγύρι που γίνεται κάθε χρόνο ,αλλά και για τους μοναδικούς καταρράκτες του ,που είναι  ξακουστοί στο νησί.

                                                    

      Χθες Κυριακή 24 Μαίου 2015 , μέλη του Οικονομικού Επιμελητηρίου , με επικεφαλής τον Πρόεδρό του Μιχαήλ Μιχαήλ ,ο οποίος κατάγεται από τον Μεσαναγρό ,ήρθαν στον ΄Αγιο θωμά  ,για να περάσουν μια ξέγνοιαστη  Κυριακή ,μακριά από τις καθημερινές σκοτούρες. Επισκέφθηκαν και τον καταρράκτη ,έμειναν ευχαριστημένοι από το πανέμορφο τοπίο και υποσχέθηκαν να ξανάρθουν.

                                                  

     Τους επισκέφθηκαν πολλοί Μεσαναγρενοί ,ο Αιδεσιμώτατος Παπα-Αγαθάγγελος και  ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Μπάμπης Λάμπρου .

                                                     

     Ευχόμαστε και άλλοι Σύλλογοι να έρθουν στον ΄Αγιο Θωμά  και θα μείνουν ευχαριστημένοι. Το τοπίο είναι πανέμορφο ,υπάρχουν ευκολίες ,ψηστιέρες, ρεύμα ,νερό και οτιδήποτε χρειαστούν ,οι φιλόξενοι Μεσαναγρενοί θα βοηθήσουν.