ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΗΧΘΗΣΑΝ ΣΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ

 

                                                                 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΗΧΘΗΣΑΝ ΣΤΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ(2022)

Συγχαρητήρια

στα παιδιά που εισήχθησαν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας.

Ιδιαίτερα συγχαίρουμε τα παιδιά που κατάγονται από τον Μεσαναγρό. Κάθε χρόνο αρκετά παιδιά μας τα καταφέρνουν και μας κάνουν περήφανους.

Φέτος πέρασαν.

1- Μιχαήλ Σταύρος

2- Μιχαήλ Άννα

3- Τριανταφύλλου Δημήτρης

4- Μπίλλη Μαρία

5- Σαματακής Ματθαίος

6-Μανωλά Μικαλένα

Παιδιά

Συγχαρητήρια

και πάντα επιτυχίες.

Για τα παιδιά που δεν τα κατάφεραν να ξαναπροσπαθήσουν ,να επιμένουν και να γνωρίζουν ότι η ζωή δίνει και άλλες ευκαιρίες.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ

 

                                                          

Ιερά Μονή Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

Στη θέση Ασπροπηλιά ,1,5 χιλ. έξω από το χωριό βρίσκεται το μονόχωρο ,καμαροσκέπαστο μοναστηράκι της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου. Δεξιά της εισόδου, μια μαρμάρινη εντοιχισμένη επιγραφή μαρτυρεί. « ΔΑΠΑΝΗ ΟΣΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΕΥΡΥΔΙΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΑΡΑ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ 31-8-1981.

Το μοναστηράκι που πλαισιώνεται από τσιμεντοστρωμένη αυλή και αυλότοιχο ,είναι καλοσυντηρημένο . Εντυπωσιακό είναι το κωδονοστάσιο που βρίσκεται στην είσοδο της αυλής. Το εσωτερικό του μοναστηριού είναι όλο ασβεστωμένο εκτός από την οροφή όπου υπάρχει τοιχογραφία του Παντοκράτορα . Το μοναστήρι λειτουργείται τακτικά στη χάρη της Οσίας και περιστασιακά. Κάθε χρόνο γίνεται εσπερινός και θεία λειτουργία. Αρκετοί Μεσαναγρενοί και από την πόλη της Ρόδου πηγαίνουν να προσκυνήσουν και να ανάψουν ένα κεράκι . Μετά την εκκλησία οι πιστοί μοιράζουν κομμάτια από μήλα , μαζί με τους άρτους.

Σήμερα που γιορτάζει είναι μια ευκαιρία οι Μεσαναγρενοί της Ρόδου να επισκεφθούν το χωριό και να προσευχηθούν στην Οσία Ειρήνη .

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ, ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ

 

                                                    

Το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στον Μεσαναγρό ,που γιορτάζει σήμερα

Στα Λουριά και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό ,στην κορυφή ενός υψώματος , βρίσκεται το μονόχωρο , καμαροσκέπαστο και ευρύχωρο μοναστηράκι της Αγίας Παρασκευής. Το μοναστηράκι είναι ασβεστωμένο εσωτερικά και εξωτερικά και πλαισιωμένο από κράσπεδο με μπετόν. Στην είσοδο του μια μαρμάρινη επιγραφή αναφέρει. « Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΘΕΝ ΔΑΠΑΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗ 1975».

Το τέμπλο του είναι κτιστό και φέρει τις συνήθεις εικόνες. Στους ασβεστωμένους τοίχους με το σταμπωτό , φυτικό διάκοσμο ,βρίσκονται αναρτημένα εικονίσματα και μια μεγάλη εικόνα της Αγίας Παρασκευής , αφιέρωμα της κτητόρισσας. Η κόγχη του ευρύχωρου ιερού είναι χρωματισμένη σε ανοιχτή απόχρωση του γαλάζιου. Το μοναστηράκι λειτουργείται τακτικά την ημέρα της Αγίας Παρασκευής

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΡΟΔΟΥ

 

                                                         

Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία

Στην κορυφή ομώνυμου υψώματος ,2,5 χιλ. έξω του οικισμού του Μεσαναγρού , βρί­σκεται το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία.. Πρόκειται για μονόχωρο κτίσμα μετρίων διαστάσεων με επικλινή κεραμοσκεπή . Η β. και Ν. πλευρά του στηρίζονται με ισχυ­ρά τοιχία αντιστήριξης που προσδίδουν μια αρχιτεκτονική πρωτοτυπία στο λατρευτι­κό αυτό τόπο. Τα τοιχία έχουν κατασκευαστεί επειδή το μοναστηράκι υφίσταται αλε­πάλληλες καθιζήσεις .Πιθανολογείται μάλιστα από κατοίκους του χωριού ότι στη θέση του προϋπήρχε ναός στα ερείπια του οποίου η νεολαία του χωριού με ταχτικές εργασίες και με « ΔΑΠΑΝΗ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΚ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ 12-6-1947» ,όπως μαρτυρεί σχετική εντοιχισμένη επιγραφή , ανεγέρθηκε το υφιστάμενο μοναστήρι . ΄Εκτοτε συχνές ανακαινιστικές εργασίες συντήρησης έχουν γίνει μέχρι και πρόσφατα.

Το εσωτερικό του Μοναστηριού είναι ασβεστωμένο και οι τοίχοι του φέρουν διάφορα εικονίσματα. Το τέμπλο του είναι κτιστό και φέρει τις συνήθεις εικόνες. Το δάπεδο καλύπτεται με πλίνθους. Το μοναστήρι λειτουργείται τακτικά στη χάρη του Προφήτη Ηλία.

ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ ΡΟΔΟΥ

 

                                                            

                                                               

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

 

                                                         

                            

Στα παλιά χρόνια, οι άνθρωποι είχαν χιούμορ και καθετί που τους εντυπωσίαζε το τραγουδούσαν, ανάλογα με την κατάσταση που διαμορφωνόταν. Αλλαγές προς το καινούριο, το νέο, ήταν δύσκολο να περάσουν απαρατήρητες. Σκωπτικά αναδείκνυαν το πρόβλημα και το τραγούδι κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα και μαθαινόταν σε όλο το χωριό. Τα χρόνια εκείνα, η αντρική ενδυμασία ήταν χαρακτηριστική. Μαύρο γιλέκο, πουκαμίσα και κάτω βράκα μαύρη. Όταν, λοιπόν, κυκλοφόρησαν τα Ευρωπαϊκά ρούχα και ιδίως το παντελόνι, κανένας δεν τολμούσε να κάνει πρώτος την αλλαγή. Ο Κυρμηνής, που ήταν και από τους «σοφούς» του χωριού, γνωστή η ρήση «το είπε και ο Κυρμηνής», δηλαδή είναι σωστό, έκανε πρώτος την αλλαγή. Το τι καζούρα έπεσε στα καφενεία και στους δρόμους, δε λέγεται. Μάλιστα κάποιος που είχε ποιητική φλέβα, ταίριαξε ένα τραγουδάκι: Πετάξασι οι πέρδικες και πήασει στ’ αλώνια για να ιδούν τον Κυρμηνή που ’βαλε παντελόνια. Στους χορούς που γίνονταν τότε, οι ερωτευμένοι, προσπαθούσαν να δείξουν τον έρωτά τους, με τραγούδια. Ένα τέτοιο τραγούδι θυμάται η Καθολική Πιζήμολα: Ω, Παραλιμιωτάκι μου που ’σαι μες το στασί σου, έβγα να δεις τι γίνεται όξω που την αυλή σου. 153 Ω, Παραλιμιωτάκι μου που ’σαι μες στο χωριό μας, εσύ ’σαι ο Προστάτης μας και το Καθολικό μας. Μες τ’ άνθη, μες στα γιασεμιά κοιμάται το πουλί μου, πάτε να το ξυπνήσετε ν’ ακούσει τη φωνή μου. Το βυσσινί σου φόρεμα κι η πράσινη ζακέτα και το μαντήλι τ' ανθουί κι εκείνο με την πλέτα. Και το ρολόι εχτυπά στις έντεκα η ώρα κι εμένα η αγάπη μου είναι στην Περαχώρα. Το παρακάτω τραγούδι μας αφηγήθηκε ο Στέλιος Χατζηϊωάννου: Δε θα ξεχάσω το χωριό και τα βουνά του Πίτη και τους χορούς που κάναμε στης Στάταινας το σπίτι. Να τα ξεχάσω δεν μπορώ μέχρι να κλείσω μάτι, τη σούστα που χορεύαμε στο σπίτι του Σταμάτη. Στις Αυτολές εφύτευα λάχανα και ντομάτες και πιπεριές εμάζευα να κάνουμε σαλάτες. Ο Γιωργαράς κι ο Κυρμηνής επέσαν στην παγίδα κι ο Παπαντώνης κέρδισε και πήρε τη σφραγίδα.

ΑΡΧΕΙΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

 

                                                                           

ΑΡΧΕΙΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΑΞΕΩΝ

Στην Κοινότητα Μεσαναγρού το πιο παλιό βιβλίο αρχείου ‘ Το βιβλίο Πράξεων ΄ αρχίζει το έτος 1932 και έχει πρώτη ημερομηνία 10/10/1932. Η πρώτη συνεδρίαση έγινε την 1^η Νοεμβρίου 1932,όπως φαίνεται από το πρακτικό¨ Πρώτη συνεδρίαση¨ υπό την προεδρία του δημάρχου κ.Τρ. Καραγιάννη και με σκοπό να σκεφθεί επί τη βάσει των δημαρχιακών υποθέσεων και εργασιών και θέσει αυτάς εις την λογική. Δεν υπάρχουν υπογραφές του Δημοτικού Συμβουλίου και Γραμματέα.

Από την 1/11/1932 έως 1/3/1937 όλα τα πρακτικά είναι γραμμένα στα Ελληνικά. Άλλος Δήμαρχος για ένα διάστημα είναι ο κ. Ιωάννης  Χατζηιωάννου .

Από 7/3/1937 αρχίζουν τα πρακτικά να γράφονται στα ιταλικά και χρησιμοποιείται άλλο πρακτικό. Από το 1940 έως το 1945 δε λειτουργούν συμβούλια λόγω κατοχής.

Από 15/2/1945 έως 29/5/1945 δήμαρχος είναι ο κ. Τρ. Καραγιάννης και τα πρακτικά ξαναγράφονται στα Ελληνικά. Ακολουθεί πρακτικό με ημερομηνία 29/5/1945 ου ονομάζεται εκλογικόν και ο παλαιός δήμαρχος παραδίδει στον νέο Δήμαρχο κ. Ηλία Καραγιάννη . Ο κ. Ηλίας Καραγιάννης παραμένει δήμαρχος έως την 1/10/1950 που απεβίωσε και αναλαμβάνει ο κ. Ι. Βαλασάκης .Τέλος από 20/5/1951 αναλαμβάνει δήμαρχος ο κ. Στ. Βατενός. Τελευταίο πρακτικό που υπάρχει στο βιβλίο αυτό είναι το υπ ΄αρ. 25/15/12/1951.

ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει τους γεννηθέντες από του έτους 1863 μέχρι και του έτους 1955. Οι εγγραφές αρχίζουν το 1948 με τον νόμο 517/1948 που οι Δωδεκανήσιοι γίνονται Έλληνες . Πρώτος εγγραφέντας ο Βασίλειος Μπίλλης του Εμμανουήλ και της Χριστίνας ,έτος γεννήσεως 1863 και τελευταίος ο Χατζηκοσμάς  Δημήτριος του Σωτηρίου και της Χρυσάνθης ,γεννηθείς το 1955.

ΜΗΤΡΩΟ ΘΗΛΕΩΝ

Πρώτη εγγραφείσα η Κυπριώτη Τριανταφύλλα του Λουκά και της Ειρήνης και τελευταία η Αυγουστάκη –Χατζηκώστα Αθανασία γεννηθείσα το 1961.

ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟ

Τα ονόματα στο βιβλίο αυτό είναι γραμμένα στα Ιταλικά.

ΓΡΑΠΤΟΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΝ ΔΟΣΙΤΟΛΟΓΙΟΝ

Στο βιβλίο αυτό υπάρχουν τα ονόματα των χωριανών που πρόσφεραν χρήματα για κοινωφελή έργα και τα ονόματα αυτών που δεν πρόσφεραν.

« Εντός αυτού καταχωρείται η δράσις των ευ ηγμένων Κοινοτικών μελών υπέρ ιερών και ευγενών σκοπών ,υπέρ των φιλανθρωπικών Κοινοτικών Ιδρυμάτων ,καθώς και η αντίδραση των δυσαγώγων οίτινες παντί τρόπω επιπροσθούνται ως εμπόδια εις εκάστην Κοινωφελή και Κοινοτικήν ενέργειαν ».

Συντάσσεται δημαρχεύοντος του κ .Ηλία Καραγιάννη και αρχίζει με την περί Σχολικού οικοπέδου συνδρομικήν ενέργεια. Φέρει ημερομηνίαν 13/12/1946.

Περιλαμβάνει 5 πράξεις . Η πρώτη αφορά το σχολικόν οικόπεδο ( ημερομηνία 16/12/1946) και η 5^η ανακηρύσσει ευεργέτην της Κοινότητας τον συγχωριανόν μας κ. Κυριάκον Πιλληρή , κατοικον Αμερικής).

Διαβάζοντας τα αρχεία παρακάτω βλέπει κανείς τη χρησιμότητα του ¨Γραπτού Δοσιτολογίου¨. Όταν άρχισε να κτίζεται το καινούριο Σχολείο κλήθηκαν οι κάτοικοι να συνεισφέρουν χρήματα . 55 κάτοικοι προσέφεραν τον οβολό τους, άλλος περισσότερα και άλλος λιγότερα. 7 αρνήθηκαν να συνεισφέρουν για κάποιους λόγους. Τα ονόματα και αυτών που πρόσφεραν γράφονται στο Βιβλίο καθώς και τα ονόματα αυτών που δεν πρόσφεραν. Οι μεν συνεισφέροντες επαινούνται (Εξαίρομεν τους ευγενείς συνδρομητάς οίτινες προσφέρουσι υπέρ ιερών σκοπών).

Οι αρνηθέντες να συνεισφέρουν αναφέρονται( Οι άμουσοι και οπισθοδρομικοί ,οι παράσιτοι και τα ζιζάνια της Κοινότητος ,τα οποία εννοούσι να στηρίζουν την πλάτη αυτών επί των ωμοπλατών άλλων συνανθρώπων των ,τα άχθη αρούρης της Κοινωνίας ).

Ένας εξ αυτών μεταμεληθείς προσήνεγκε φράγκα…..

Σκληρά λόγια αλλά έτσι θα έπειθαν όλους να συνεισφέρουν.

ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Από την Εκκλησιαστική Επιτροπή της Κοινότητας Μεσαναγρού φυλάσσεται «Κώδικας των λογαριασμών της Ιεράς Εκκλησίας του χωρίου Μεσαναγρού η Κοίμησης της Θεοτοκου θεωρουμένων ετησίως¨

Ημερομηνία έναρξης το 1858..

Περιλαμβάνει καταγραφή των ιερών σκευών ,αμφίων και κτημάτων της εκκλησίας ,Στο αριστερό μέρος φαίνονται τα ΄Εσοδα και στο δεξιό τα Εξοδα .Κατ ΄ έτος εθεωρείτο, ελέγχοντο οι λογαριασμοί και υπογράφετο από την Επιτροπή. Επίσης ελέγχετο από την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου. Φαίνονται τα ονόματα των αρχιερέων, ιερέων και αρχιμανδριτών.

Το 1867 υπογράφει ο Αρχιμανδρίτης Κύριλλος ,ενώ το 1904 υπογράφει ο Πρωτοσύγκελος Χρυσόστομος. Είναι γραμμένος με διαφορετική μελάνη και τελευταία εγγραφή έγινε στις 25/1/1947. Τα ¨Εσοδα προήρχοντο από το Παγκάρι, δίσκο, αφιερώματα, κάλαντα ,λάδι, σιτάρι επαρχιακό επίδομα ,γεωργικό συμβούλιο και διάφορους φόρους. Το 1930 τα Έσοδα ανήρχοντο σε 9.121 φράγκα.

Με τα χρήματα αυτά εκαλύπτοντο τα Έξοδα( Αρχιερατική επιχορήγηση, μισθοδοσίες δασκάλων, ενοίκια οικιών δασκάλων και ιερέων, διάφορα έξοδα και δάνεια . Το 1930 τα έξοδα ανήρχοντο σε 9.121 φράγκα, όσα δηλαδή και τα έσοδα.

ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ ΡΟΔΟΥ

 

                                                                 

ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

 

                                                                        

Οι σχολικές γιορτές ήταν κάτι ξεχωριστό για μας τους μικρούς. Τις περιμέναμε πώς και πώς. Είχαμε πολλές γιορτές. Εθνικές, θρησκευτικές, γιορτή της Μάνας και Αθλητικές. Κάθε γιορτή είχε τη δική της ιδιομορφία. Οι δάσκαλοι μας έδιναν τον ρόλο μας που έπρεπε να τον ξέρουμε «νεράκι» και μας έλεγαν να ψάξουμε να ντυθούμε κατάλληλα. Στο ντύσιμο άρχιζε ο μεγάλος μπελάς. Πού να βρεις την εποχή εκείνη τα κατάλληλα ρούχα; Βολευόμασταν όπως όπως και πιο πολύ μας απασχολούσε ο ρόλος μας. Κάναμε αρκετές μέρες πρόβες στο σχολείο και οι δάσκαλοι μας διόρθωναν και μας καθοδηγούσαν. Οι γιορτές, συνήθως, γίνονταν στο Καφενείο, τη «Λέσχη» ή στην πλατεία του χωριού. Μόνο στο τέλος της χρονιάς γίνονταν στο χώρο έξω από την εκκλησιά. Θυμάμαι τους μεγαλύτερους και ιδίως τα παιδιά της έκτης τάξης να απαγγέλλουν ποιήματα πολύ μεγάλα που μας καθήλωναν. Από όλα τα ποιήματα μου έμειναν ο Θούριος του Ρήγα και η φυγή του Αλή Πασά με άλογο από το Σούλι. Όταν κάναμε πρόβες και οι τυχεροί απάγγελλαν αυτά τα ποιήματα, επικρατούσε «άκρα του τάφου σιωπή», όπως έλεγε και ο δάσκαλος. Ακόμα και εμείς, οι μικροί, τα μαθαίναμε απ’ έξω και ονειρευόμασταν κάποτε να τα απαγγείλουμε. Την ημέρα της γιορτής μαζεύονταν όλο το χωριό και όλοι περίμεναν να μας ακούσουν. Ανάλογα χειροκροτούσαν. Αν έλεγες το ποίημα ωραία και τους συνέπαιρνες σε χειροκροτούσαν. Αν όχι, σε υποδέχονταν χλιαρά. Οι άτυχοι της ημέρας ήταν αυτοί που ξεχνούσαν τα λόγια. Προσπαθούσαν να τα θυμηθούν, κόμπιαζαν, αλλά τίποτα. Καλύτερα να άνοιγε η γη να σε καταπιεί παρά να υπο- 121 στείς αυτόν τον κάζο. Δεν έφταναν οι παρατηρήσεις του δασκάλου, σε περίμενε στο σπίτι και η κατσάδα των γονιών σου. Ρεζίλι μας έκανες, ντροπή σου… Πού να βρεθεί παιδαγωγικό τακτ την εποχή εκείνη; Πριν πολλά χρόνια πίσω, ήταν η τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς. Ήταν η μέρα που όλο το χωριό θα παρακολουθούσε τις γυμναστικές επιδείξεις και τους αγώνες. Μέρες πριν όλα και όλοι ήμαστε σε ετοιμότητα. Ακόμα και τους γονείς μας παροτρύναμε να έρθουν για να πάρουν μέρος. Πατέρα να έρθεις, γιατί οι άλλοι θα φέρουν τους «δυνατούς τους», για να μας νικήσουν. Όλο το χωριό βρισκόταν επί ποδός πολέμου. Χαρά σε όποια ομάδα κέρδιζε. Κάναμε και μόνοι μας προπονήσεις κατά ομάδες, για να βγούμε πρώτοι. Πώς την περιμέναμε αυτήν την ημέρα δε λέγεται. Το τελευταίο αγώνισμα, «ο πότσος», ήταν το πιο εντυπωσιακό και το πιο δύσκολο. Έπαιρναν μέρος και οι μεγάλοι. Ο δάσκαλος μας χώριζε σε δυο ομάδες. Υπήρχε ένα σχοινί, στη μέση του έβαζε το πόδι ο δάσκαλος και οι ομάδες το τραβούσαν αντίθετα. Όποια ομάδα παράσερνε την άλλη, κέρδιζε. Ο αγώνας είχε άγρια ομορφιά, γιατί συμμετείχαν και οι γονείς. Κάθε γονιός πήγαινε με την ομάδα του παιδιού του, άνδρες και γυναίκες. Και ξέρετε, όπου ανακατεύονται οι μεγάλοι υπάρχουν και παρεξηγήσεις. Δεν πιάσαμε καλά, ξεκινήσατε πιο γρήγορα και ένα σωρό δικαιολογίες προέβαλλαν οι χαμένοι. Ο αγώνας άρχιζε. Ο δάσκαλος σφύριζε, οι ομάδες έπαιρναν θέσεις και όλοι περίμεναν το σύνθημα. Ο δάσκαλος στη μέση του σχοινιού, βάζοντας το πόδι του πάνω, σφύριζε και φώναζε έτοιμοι. Τότε άρχιζε ο αγώνας. Το τι τραβούσαμε εμείς οι μικροί δε λέγεται. Μας έσπρωχναν, μας ποδοπατούσαν και η χειρότερη στιγμή ήταν όταν η πιο αδύνατη ομάδα κουρασμένη, άφηνε το σχοινί. Απότομα οι νικητές έπεφταν φαρδιοί πλατιοί, αφού δεν υπήρχε αντίσταση. Σε έναν τέτοιο αγώνα και ενώ ο δάσκαλος είχε το πόδι πάνω στο σχοινί και πριν δώσει το σύνθημα, η μια ομάδα τράβηξε απότομα και ο δάσκαλος βρέθηκε κάτω. Θυμάμαι ότι ο αγώνας διακόπηκε, γιατί ο διαιτητής δεν μπορούσε να συνεχίσει. Ίσως ήταν ο πρώτος αθλητικός αγώνας που είχε άδοξο 

Ο ΘΕΡΙΣΜΟΣ

 

                                                                  

                                                               Ο ΘΕΡΙΣΜΟΣ

Όταν πλησίαζε το καλοκαίρι ,τα σημάδια για να το καταλάβεις ήταν πολλά. Τα παιδιά βγάζαμε τα παπούτσια ,περπατούσαμε ξυπόλητοι ,άρχιζαν οι καλοκαιρινές δουλειές, πλησίαζαν οι εξετάσεις και το χωριό άδειαζε. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, ούτε θεριστικές μηχανές και οι αποστάσεις ήταν μεγάλες. Ολόκληρη η οικογένεια έμενε στα χωράφια. Όταν θέριζαν ένα χωράφι, πήγαιναν σε κάποιο άλλο , μέχρι να τελειώσουν το θέρος, να «ποθερίσουν ».

Οι μεγάλοι θέριζαν με τα χέρια. Κρατούσαν το δρεπάνι και θέριζαν τα χρυσοκίτρινα στάχια. Οι άντρες τα έκαναν «γομάρια» και τα έδεναν με λυγαριές, «λύες». ΄Εβλεπες άντρες ,γυναίκες στη σειρά σκυφτοί από το πρωί ως το βράδυ ,να θερίζουν αδιάκοπα. Τα μεσημέρι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, αν υπήρχε, όλη η οικογένεια απολάμβανε το φαϊ που έφτιαχνε η μητέρα. Η μητέρα είχε όλα τα σύνεργα, τσουκάλια, πιάτα ,τρόφιμα. ΄Αναβε φωτιά με ξύλα ,έφτιαχνε με πέτρες «σιεριστιά», για να καθίσει πάνω η «τσούκα» ,τσουκάλι και ταυτόχρονα μαγείρευε και θέριζε. Πιο νόστιμο φαγητό από αυτό του χωραφιού δεν υπήρχε. Θέλεις η κούραση ,θέλεις τα αγνά υλικά ,το φαγητό αυτό ήταν πεντανόστιμο. Πολλές φορές όταν η δουλειά ήταν πολλή και η μητέρα δεν προλάβαινε να μαγειρέψει ,η «σαλά»,σαλάτα αντικαθιστούσε το φαγητό. Μέσα σε μια μεγάλη γαβάθα όλοι μαζί τρώγαμε ,βουτώντας το ψωμί. Πόσες φωτιές άναβαν κατακαλόκαιρο κάθε μέρα ,δεν μπορώ να σας πω. Μπορώ να σας πω όμως ότι ποτέ δεν έπιασε φωτιά και να κινδυνέψει δάσος. ΄Ηταν για μένα πράγμα ανεξήγητο. Τα βράδια μου έχουν μείνει αξέχαστα. Δίπλα από τα στάχια και κάτω από τον έναστρο ουρανό ,όλη η οικογένεια κοιμόταν ευτυχισμένη. Ξυπνούσες και έβλεπες τα αστέρια ψηλά στον ουρανό και τον ήλιο να ανατέλλει.

Τα παιδιά και αυτά δούλευαν. Θέριζαν , κουβαλούσαν νερό και έκαναν τις μεταφορές. Τα δεμάτια από το στάρι έπρεπε να μεταφερθούν στο χωριό, στα αλώνια. ΄Ηταν η εποχή που άρχιζαν και οι εξετάσεις στο Δημοτικό. Πρωί-πρωί μας φόρτωναν με δεμάτια τα ζώα ,συνήθως γαϊδουράκια και μουλάρια., καθίζαμε στη μέση και ξεκινούσαμε για το χωριό.΄ Επρεπε να πάμε να ξεφορτώσουμε τα δεμάτια, να πάμε στο σχολείο και το μεσημέρι να γυρίσουμε στο χωράφι, να μας ξαναφορτώσουν τα ζώα και το βράδυ να γυρίσουμε ξανά πίσω. Παρέες-παρέες τα παιδιά που τα χωράφια γειτόνευαν ,κάναμε όλα αυτά τα δρομολόγια. Τι κούρσες κάναμε για το ποιος θα βγει πρώτος ,δε λέγεται. Το χειρότερο πράγμα στη μεταφορά ,ήταν να γείρει από τη μια πλευρά το δεμάτι ,το ζώο να μην προχωρά και συ να προσπαθείς να το ισορροπήσεις με τις μικρές σου δυνάμεις. Αν δεν τα κατάφερνες ,έλυνες τα σκοινιά και άφηνες τα δεμάτια για να έρθουν οι μεγάλοι. Το τι κόλπα κάναμε για να φτάσει το φορτίο δε λέγεται. Μας έμαθαν να βάζουμε πέτρες στο αντίθετα δεμάτι για να ισορροπεί ή να χαλαρώνουμε τα σκοινιά .

Στο τελευταίο χωράφι γινόταν ο αγιασμός. ΄Αφηναν ένα κομμάτι αθέριστο και συνήθως ο πατέρας με το δρεπάνι θερίζοντας ,έκανε το σχήμα του σταυρού. ΄Εσπαγαν και μια «σουρά», στάμνα και ο ένας κυνηγούσε τον άλλο για να το βρέξει. Μετά όλοι μαζί γύριζαν στο χωριό κουρασμένοι ,αλλά και χαρούμενοι που εξασφάλισαν τη σοδειά της χρονιάς.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ

 

                                                              

                             Πάντα ο Μεσαναγρός είχε πρόβλημα νερού. Έβρεχε, όμως, πολύ και έτσι η κατάσταση βολευόταν. Υπήρχαν όμως και πολλές πηγές που βοηθούσαν στη λύση του προβλήματος. Σήμερα πολλές απ’ αυτές δεν υπάρχουν. Αναφέρουμε τις πηγές για την ιστορία: ΜΕΣΤΕΝΟΥΕΣ. Πηγάζει από το Πήμαχο και είναι χιλιοτραγουδισμένο του Μεστενού μας το νερό που είναι ξακουσμένο, που ’ρχεται απ’ το Πήμαχο με τη δροσιά λουσμένο. ΟΡΓΥΙΕΣ. Πηγή που το νερό της εχρησιμοποιείτο για πότισμα κήπων. ΦΛΕΕΣ. Βρύση πολύ παλιά, συνοικισμού που καταστράφηκε. Ευρέθησαν οχετοί από κορασάνι και ασβέστη που το νερό διοχετεύετο στο καταστραφέν χωριό. ΚΟΥΣΑ. Πηγή που έπαιρναν νερό οι κάτοικοι από τις Ευγάλες και εποτίζοντο και κήποι. ΛΟΥΒΡΟΥ. Υπήρχε νερό άφθονο, αλλά μακριά από το χωριό. Λόγω της απόστασης οι Μεσαναγρενοί δεν μπόρεσαν να το φέρουν στο χωριό. ΒΡΥΣΗ ΚΑΜΠΟΥ. Πηγή χρονολογούμενη από τα προχριστιανικά χρόνια. Πλησίον υπάρχει και άλλη πηγή που μυρίζει πετρέλαιο. Οι Ιταλοί προσπάθησαν να την εκμεταλλευτούν, αλλά η αξία της μικρή. ΚΑΠΟΣ. Πηγή με αρκετό νερό που εχρησιμοποιείτο για την κίνηση μύλων. ΔΑΛΗ. Πηγή για τα ποίμνια. ΑΣΣΑΛΟΣ. Αρκετό νερό με το οποίο επότιζαν κήπους και ζώα. ΒΟΥΡΝΙΑ. Πηγή παλιού συνοικισμού. ΖΩΟΠΕΣ. Πηγή παλιού συνοικισμού που καταστράφηκε από εχθρικές επιδρομές. ΠΙΑΙ ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗ. Με το νερό της έσβηναν τη δίψα τους οι περαστικοί. ΚΟΚΚΙΝΗ. Πηγή με νερό για ζώα. ΛΙΠΑΡΟΥΪΚΑ. Πότισμα ζώων. ΚΛΗΜΑ. Πηγή που υδρεύοντο οι κάτοικοι παλιού συνοικισμού. Ιστορικό μέρος για Πλάκκες. ΚΙΑΟΥΛΑ. Πηγή παλιού συνοικισμού. ΣΑΛΗΜΗ. ΚΑΤΑΡΡΗΚΤΗ. ΚΙΑΗ ΛΕΙΑΙ. ΑΝΤΡΟΛΙΑΝΟΥΣ. ΚΑΡΑΟΣ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. ΑΣΠΡΟΠΕΤΡΕΣ. Πηγές για πότισμα ζώων. ΣΤΕΦΑΝΑΚΙ. Το νερό της πηγής αυτής, με τη βοήθεια των Μεσαναγρενών της Αμερικής, διοχετεύτηκε στο χωριό για πόσιμο. ΤΑ ΒΡΥΣΙΑ. Το νερό εχρησιμοποιείτο για τα ζώα. ΠΗΓΗ ΛΙΑΣ. Παλιά άρδευε περί τους 30 κήπους. ΑΥΤΟΛΕΣ. Βρίσκεται Δυτικά του χωριού και παλιά αρδεύοντο οι κάτοικοι του συνοικσμού Λουριά και κάποιοι κήποι. Άλλες πηγές. Σκιάδι, Βουρνιά, Λιπαρούικα, Κλήμα, Κιάουλα, Καταϊνός, Σαλήμη, Λειάι, Αντρολιάνοι, Ασπρόπετρες, Κάραος, Αλεξάνδρου, Χασάμπ

ΤΟΥ ΑΣΥΝΑΛΗΨΙΟΥ (ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ)

 

                                                      

  Του Ασυναληψιού (Της Αναλήψεως)

Η Ανάληψη ήταν η γιορτή των βοσκών. ΄Ολοι οι χωριανοί γιόρταζαν στις μάντρες ,που υπήρχαν πολλές. Οι συγγενείς ,άλλοι με τα ζώα τους, άλλοι με τα πόδια ,πήγαιναν για να γιορτάσουν την ημέρα και να περάσουν καλά.

Οι βοσκοί από τις προηγούμενες ημέρες ετοιμαζόντουσαν για να φιλοξενήσουν τους δικούς τους . Ετοίμαζαν τυριά ,γάλατα , μυζήθρα ,γριά ,και γιαπράκια, ντολμάδες. ΄Ολο το χωριό έφτιαχνε ντολμάδες , με αμπελόφυλλα και με κρέας ριφιού. Επίσης το κοκκινιστό ήταν στη διάταξη.

Κάτω από τα πελώρια κυπαρίσσια ή πεύκα ,κατάχαμα ,άπλωναν τα τραπεζομάντηλα και τα γέμιζαν με τα φαγητά. Ο κάθε μαντράτορας ,βοσκός , έσφαζε το κατσίκι και άρχιζε το ψήσιμο στη φωτιά που είχαν ανάψει. Όλοι γλεντούσαν και απολάμβαναν τα φαγητά και το κρασί. Ανάμεσα στα δέντρα έδεναν σχοινιά και έφτιαχναν κούνιες ,για να κουνιούνται τα παιδιά. Το έθιμο έλεγε ,όλα τα παιδιά να κάνουν κούνιες. Ακόμα και σήμερα που δε γίνονται αυτά, οι κούνιες στο χωριό θα γίνουν. Σε κάποιο δέντρο θα δεθεί το σχοινί ,για να τηρηθεί το έθιμο.

Η ημέρα περνούσε χαρούμενα και το γλέντι τέλειωνε αργά το απόγευμα. Το βραδάκι ,ένα ατέλειωτο καραβάνι ,αποτελούμενο από ανθρώπους και ζώα, έπαιρνε το δρόμο προς το χωριό. ΄Ηταν μια όμορφη στιγμή. ΄Αλλοι κεφάτοι να τραγουδούν , άλλοι κουρασμένοι από το ποτό και τα παιδιά να τρέχουν ατέλειωτα.

΄Ομορφες μέρες, όμορφα χρόνια ,όμορφοι άνθρωποι ,αξέχαστες στιγμές.  

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΡΟΔΟΥ

 

                                                                                

Ο ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ ΜΑΗΣ

 

                                                          

                                                      

Ο ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ ΜΑΗΣ

« Ο Μάης δεν έχει λάμδα ούτε Ρο

Στη γλώσσα να βουλιάζει

Είναι στο Άλφα καθαρό

Και όταν γελάς σου μοιάζει».

Μάης ο λακωνικός πρωταγωνιστής του έτους., Ο Μάης διάλεξε στρατηγικά τη θέση του μες στον ημερολογιακό κύκλο και αντ΄αυτού δέχτηκε να βαφτιστεί με μόλις τέσσερα γράμματα και όλα τους ρεζέρβες του Μάρτη. Ο φαινομενικά αδικημένος Μάης υπερέβη τύπους και γραφειοκρατικά κωλύματα ,γράφοντας τη δική του ζωηρή και κατακόκκινη ιστορία.

Από την πρώτη του κιόλας μέρα αποδεικνύει και αναδεικνύει τον δυναμισμό του χαραχτήρα; του, δικαιώνοντας όλους εκείνους οι οποίοι τον θεωρούν ως τον πιο ώριμο και ολοκληρωμένο εκφραστή της ΄Ανοιξης. Το αίμα του πολύτιμο σαν πορφύρα σε όστρακο βράζει και συμπυκνώνει στη σύστασή του όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου. Από την πιο ντροπαλή ενός αθώου νεανικού έρωτα μέχρι την πιο φλογερή ή παθιασμένη ενός ολόκληρου «αγώνα».

Στη χρωματική πανδαισία του στεφανιού του πλέκονται όνειρα , ελπίδες, αισθήματα ,γέλια και συγκινήσεις –όχι μόνο της Ειρήνης , του Κώστα και της Ελένης- όλα τους νοτισμένα με τη μαγική δροσιά που χορεύει επιδέξι8α σ΄ένα τέλειο κλιματικό ισοζύγιο. Ειρηνικά, αρμονικά…μαγ(ιά) ικά.

Καλός σας Μήνα

Υ.Γ. ΄Ισως τελικά και τα τέσσερα του, γράμματα στη Ρόδο να μοιάζουν πολλά.

Ο Ανώνυμος Μαθητής Αμαραντίου

Μάης 2015

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΝΟΤΙΑΣ ΡΟΔΟΥ

                                                                           

Η Νότια Ρόδος έχει έκταση 379,1Κm2 σε σύνολο 1.385,5 Κm2 του νησιού της Ρόδου. Καταλαμβάνει το 26,2% της έκτασης του νησιού και είναι ο μεγαλύτερος σε έκταση Δήμος από τους 10 του νησιού της Ρόδου και ο μεγαλύτερος του Νομού Δωδεκανήσου, μεγαλύτερος ακόμα από τα νησιά της Κω και της Καλύμνου. Τα Δ.Δ. Απολακκιάς, Ασκληπιείου, Γενναδίου, Κατταβιάς και Λαχανιάς χαρακτηρίζονται ως πεδινά, αντιπροσωπεύουν το 60% περίπου των εκτάσεων και του πληθυσμού του Δήμου Νότιας Ρόδου και συγκεντρώνουν το 80% περίπου των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Τα υπόλοιπα Δ.Δ. χαρακτηρίζονται ημιορεινά. Το μεγαλύτερο σε έκταση Δ.Δ. είναι αυτό της Κατταβιάς (97,3 Km2 ) και ακολουθούν του Μεσαναγρού (51,8 Km2 ), Ασκληπιείου (46,6 Km2 ), Βατίου (39,1 Km2 ), Γενναδίου (33,5 Km2 ), Απολλακιάς (29,1 Km2 ), Λαχανιάς (25,4 Km2 ), Αρνίθας (22,0 Km2 ), Ιστριου (18,4 Km2 ) και Προφίλιας (15,9 Km2 ). Στην μεγαλύτερη έκταση της περιοχής του Δήμου, τα απόλυτα υψόμετρα δεν 7 ξεπερνούν τα +300μ. Υψόμετρα από +300μ ως +550μ συναντώνται στον άξονα Μεσαναγρός – Αγ. Ισίδωρος (όρος Ατάβυρος), που έχει διεύθυνση σχεδόν βορρά – νότου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

                                                           

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                           ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Ευχαριστώ τις φίλες και τους φίλους για τις ευχές σας . Εύχομαι και εγώ με τη σειρά μου ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ με υγεία και να πραγματοποιηθούν οι προσδοκίες σας.

                                                  ΧΙΛΙΑ  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ

   Σημάδι ότι πλησιάζουν οι εκλογές είναι η επίσκεψη βουλευτών ,δημάρχων ,περιφερειαρχών ,στο πανηγύρι του Αγίου Θωμά στον Μεσαναγρό. Χρόνια τώρα γίνεται αυτό το σκηνικό να περνούν από τα τραπέζια και να εύχονται τα χρόνια πολλά.

                                                                              

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΚΙΑΔΕΝΗ ΑΠΌ ΛΑΧΑΝΙΑ -ΑΓΙΟ ΘΩΜΑ -ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ -ΣΚΙΑΔΙ

  Η Παναγιά Σκιαδενή μετά τη Λαχανιά φτάνει στον Άγιο Θωμά ,όπου και γίνεται παράκληση. Μετά φτάνει στον Μεσαναγρό ,στον ναό του Ταξιάρχη και αφού γίνει παράκληση ,ακολουθεί το "μπατίκιασμα".Είναι ένα παλιό έθιμο που διατηρείται ακόμα. Μόλις τελειώσει η παράκληση ,ένας επίτροπος ξεκινάει το μπατίκιασμα. Καλεί τους πιστούς να εισφέρουν χρήματα για να πάρουν την Παναγιά όλο το βράδυ σπίτι τους. Ο κάθε πιστός ανεβάζει την τιμή και ο τελευταίος πλειοδότης παίρνει την Παναγιά. ¨Ολο το βράδυ μένουν ξάγρυπνοι οι οικείοι αλλά και όσοι το επιθυμούν. Φέτος την Παναγιά πήρε σπίτι του η οικογένεια του Τριαντάφυλλου Καραγιάννη.

    Το πρωί η Παναγιά οδηγείται στην εκκλησία και εκεί ξαναμπατικιάζεται και μένει περίπου δυο ώρες στο σπίτι του πιστού ,που ήταν η οικογένεια του Γιάννη Αθανασά. Κατά το μεσημεράκι η Παναγία περνάει από όλα τα σπίτια του χωριού με επικεφαλής τον παπά και πολλούς πιστούς . Οι νοικοκυρές ν με αναμμένα θυμιατήρια περιμένουν την Παναγιά. Το απόγευμα η Παναγιά μεταφέρεται στην Μονή συνοδευόμενη από πολλούς πιστούς. Εκεί μας υποδέχτηκε ο Ηγούμενος και ακολούθησε παράκληση.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΧΌΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΘΙΜΟ

                                                                          

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ