"Το μάζεμα των ελιών του Ταξιάρχη στο Μεσαναγρό"

Μπορεί σε όλα τα προηγούμενα γεγονότα ,γάμο, κτίσιμο σπιτιών κλπ. η συμμετοχή να μην ήταν καθολική κάποτε ,για διάφορους λόγους , η συμμετοχή όμως σε θέματα εκκλησιαστικά ,έφτανε στο ανώτατο σημείο. Θέλεις ο σεβασμός στη θρησκεία ,θέλεις ο φόβος ,έφερνε το ανώτατο ποσοτό συμμετοχής. Σε κτίσιμο Μοναστηριών ,Εκκλησιών και εργασιών που αφορούσε την εκκλησία έπαιρναν μέρος ,άντρες, γυναίκες και παιδιά.
Όταν γιόρταζε ο Πολιούχος του χωριού ο Ταξιάρχης, την προηγούμενη Κυριακή μετά την εκκλησία ,χτυπούσε η καμπάνα και όλες οι γυναίκες του χωριού πήγαιναν να καθαρίσουν την εκκλησία. Ακόμα και τα παιδιά βοηθούσαν .
Εκείνο που ήταν εντυπωσιακό ήταν το μάζεμα των ελιών του Ταξιάρχη. Κάθε οικογένεια που είχε κάποιο πρόβλημα, έκανε τάμα στον Ταξιάρχη ελιές. Γι αυτό και σήμερα στους ελαιώνες ,σε κάθε χωράφι ,υπάρχει και ελιά του Ταξιάρχη. Όταν λοιπόν ερχόταν η εποχή που μάζευαν τις ελιές ,οι καθημερινές ήταν για το μάζεμα των ελιών των νοικοκυραίων και οι Κυριακές για τον Ταξιάρχη. Μόλις τέλειωνε η εκκλησία άντρες ,γυναίκες και παιδιά έφευγαν για τους ελαιώνες ,χωρισμένοι σε ομάδες από την εκκλησιαστική επιτροπή. Οι άντρες κρατούσαν τις «τέγκλες», τα ξύλα που χτυπούσαν τις ελιές, οι γυναίκες τα καλάθια και τα παιδιά οδηγούσαν τα ζώα φορτωμένα με τις ελιές στο ελαιοτριβείο. Υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός ποια ομάδα θα μαζέψει τις περισσότερες ελιές και ποια ομάδα θα χτυπούσε πρώτη την καμπάνα. Το έθιμο έλεγε ότι όποια ομάδα μαζέψει το πρώτο «γομάρι» ,φορτίο ελιές και το πάρει πρώτη στο ελαιοτριβείο ,θα χτυπούσε και την καμπάνα που ήταν δίπλα. Φαντάζεστε τον ανταγωνισμό που γινόταν και τι δικαιολογίες έβρισκαν οι ομάδες που δεν τα κατάφερναν. ..Δεν είχαν πάνω πολλές ελιές στην περιοχή που μαζεύαμε, δεν έγινα καλός χωρισμός σε ομάδες από την επιτροπή και οτιδήποτε άλλο.
Το βραδάκι κουρασμένοι αλλά πάντα με κέφι γύριζαν στο χωριό ,πειράζοντας ο ένας τον άλλο , κάνοντας τον απολογισμό της ημέρας και προσμένοντας την επόμενη Κυριακή .

"Το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στο Μεσαναγρό,που γιορτάζει"

Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό ,βρίσκεται το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία.Πρόκειται για μονόχωρο κτίσμα μετρίων διαστάσεων με επικλινή κεραμοσκεπή. Η Β. και Ν. πλευρά του στηρίζονται με ισχυρά τοιχεία αντιστήριξης, που προσδίδουν μια αρχιτεκτονική πρωτοτυπία στο λατρευτικό αυτό τόπο. Τα τοιχεία έχουν κατασκευαστεί επειδή το μοναστηράκι υφίσταται αλεπάλληλες καθιζήσεις. Πιθανολογείται από τους κατοίκους του χωριού ότι στη θέση του προϋπήρχε ερειπωμένος ναός .
Το εσωτερικό του ναού είναι ασβεστωμένο ,το τέμπλο είναι κτιστό και το δάπεδο του ιερού καλύπτεται από πλήνθους. Το μοναστηράκι λειτουργείται στη χάρη του προφήτη Ηλία.
Σήμερα που γιορτάζει , ο παπά-Ματθαίος ,ο σεβάσμιος γέροντας ,μαζί με τους χωριανούς θα πάνε να λειτουργήσουν. Το μοναστηράκι θα ξαναζωντανέψει , θα αποκτήσει ζωή και μετά το τέλος της λειτουργίας θα παραμείνει στη μοναξιά του ,περιμένοντας την επόμενη χρονιά να ξαναγιορτάσει.
Χρόνια πολλά σε όλους που γιορτάζουν σήμερα .

" Εκδήλωση καλοκαιριού"

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσαναγρού « Ο Ταξιάρχης » σε συνεργασία με το Δήμο Νότιας Ρόδου ,διοργανώνουν στις 8 Αυγούστου 2009 ,ημέρα Σάββατο και ώρα 20.30 την καλοκαιρινή εκδήλωση με θέμα « Γιορτή παραδοσιακών γεύσεων » .
Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει.
- ΄ Εκθεση κειμένων και εικόνων από την ιστορία του Μεσαναγρού.
- Εκθεση Αγιογραφίας του Αγιογράφου Γιάννη Μανωλά
- ΄Εκθεση βιβλίου
- ¨Προσφορά παραδοσιακών φαγητών (κουλουρία, γιαπράκια )
_ Δημοτικούς χορούς από τα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου Παραδεισίου -

- Τιμητικές διακρίσεις σε μεταναάστες από την Αυστραλία
- Παραδοσιακό Μεσαναγρενό γλέντι

Οι επισκέπτες θα μπορούν επίσης να αγοράσουν προϊόντα που παράγει ο Μεσαναγρός , να επισκεφθούν την Κοίμηση της Θεοτόκου , εκκλησία του 13ου αιώνα και να γνωρίσουν το μικρό αλλά όμορφο παραδοσιακό χωριουδάκι μας.
Σας προσκαλούμε όλους στην εκδήλωσή μας, θα χαρούμε να έρθετε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας και εμείς σας υποσχόμαστε να περάσετε μια όμορφη βραδιά.
Στις 8 Αυγούστου λοιπόν, όλοι στο Μεσαναγρό.

" Προβλήματα που απαιτούν λύσεις"

Το Μουσείο διαχρονικής ιστορίας Νότιας Ρόδου

΄Ένα όνειρο των Μεσαναγρενών η κατασκευή Μουσείου στο χωριό , άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά , όταν ο Υπουργός Αιγαίου κ. Αριστοτέλης Παυλίδης επιχορήγησε το έργο και οι εργασίες ξεκίνησαν. ΄Ηδη το κτήριο βρίσκεται προς το τέλος του ,αλλά λόγω οικονομικής κρίσης και άλλων συγκυριών τα έργα έχουν σταματήσει. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Δημάρχου κ. Μανόλη Σαββή ,ο οποίος πίστεψε στο έργο τα πάντα έχουν βαλτώσει. Ο Δήμαρχος ανέθεσε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης τη μελέτη λειτουργίας του Μουσείου , η οποία όμως απαιτεί αρκετές χιλιάδες Ε και τώρα επικρατεί μεγάλος προβληματισμός.
Είναι καιρός και οι Μεσαναγρενοί που πίστεψαν στην προσπάθεια αυτή και την στήριξαν να βρουν τρόπους για να τελειώσει το έργο. Πολλούς τρόπους μπορεί να προτείνει κανείς. Βλέποντας όμως τις ενέργειες τόσο των Ασκληπενών ,όσο και των Λαχανιατών ,οι οποίοι εκποίησαν κτήματα της εκκλησίας και του Σχολείου που δε λειτουργεί , για να φτιάξουν διάφορα έργα στα χωριά τους , το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και στο Μεσαναγρό. Η εκκλησία έχει αρκετά κτήματα και μπορεί να συμβάλει στην προσπάθεια αυτή. Είναι γνωστό από παλιά ότι η εκκλησία πάντα βοηθούσε και στήριζε τέτοιες προσπάθειες ,γιατί η εκκλησία είναι ο κόσμος ,ο λαός. Λέω λοιπόν μήπως και εδώ πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο… Λέω….

" Προβλήματα που απαιτούν λύσεις"

¨Ο στάβλος του κάμπου χτυπημένος από τα σημάδια του χρόνου"

Τα προβλήματα δεν λείπουν από τη ζωή και τα προβλήματα υπάρχουν για να λύνονται. Δυστυχώς αυτή τη στιγμή το χωριό απασχολούν δύο προβλήματα , τα οποία δε βρίσκουν λύσεις παρά τις προσπάθειες του Δήμου ,του Τοπικού Συμβουλίου ,του Πολιτιστικού Συλλόγου και κατοίκων του χωριού . Το πρώτο είναι η απόδοση των Δημοσίων κτημάτων του κάμπου και το άλλο η συνέχιση του Μουσείου Διαχρονικής ιστορίας.

Δημόσια κτήματα

Τα κτήματα αυτά βρίσκονται στην περιοχή του Κάμπου και οι Μεσαναγρενοί τα καλλιεργούν πάρα πολλά χρόνια. Δυστυχώς και με φταίξιμο των ίδιων των κατοίκων, τα σχέδια που κατατέθηκαν στην Εφορία Δημοσίων κτημάτων δεν ήταν εντάξει . Οι χωριανοί πλήρωσαν του τοπογράφους ,πλήρωσαν το Δημόσιο για την εξαγορά ,αλλά κτήματα δεν πήραν λόγω των σχεδιαγραμμάτων . Από τότε ,30 χρόνια γίνονταν προσπάθειες οι οποίες δεν έφεραν καρπούς. Τα κτήματα αυτά έχουν πληρωθεί από τους φτωχούς γεωργούς δυο και τρεις φορές , πληρώθηκαν οι τοπογράφοι και το αποτέλεσμα μηδέν.
Η Νομαρχία στην προσπάθειά της να βοηθήσει ανέθεσε σε τοπογράφο την τοπογράφηση ξανά των κτημάτων και ενώ η τοπογράφηση τελείωσε και επί τέλους ανασάναμε, ο Προϊστάμενος της Εφορίας Δημοσίων κτημάτων επικαλούμενος διάφορους λόγους δεν προχωρά το θέμα και τα πράγματα έχουν βαλτώσει.
Επειδή η υπομονή των κατοίκων έχει εξαντληθεί από τις υποσχέσεις και τα Θα…,όλοι είναι έτοιμοι για δυναμικές κινητοποιήσεις . ΄Ηδη μεταξύ των κατοίκων συζητούνται οι τρόποι αντίδρασης .
Πιστεύουμε ότι την τελευταία στιγμή θα βρεθεί λύση , οι υπεύθυνοι θα δώσουν λύσεις και θα αφήσουν τις αίολες δικαιολογίες και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.
Τα κτήματα αυτά είναι Μεσαναγρενά ,ανήκουν στους Μεσαναγρενούς ,έχουν πληρωθεί αρκετές φορές από το υστέρημά τους και οι κατέχοντες τις θέσεις στην Εφορία ,είναι εκεί για να δίνουν λύσεις και όχι να βρίσκουν δικαιολογίες , για να αποφύγουν και τις δικές τους ευθύνες.

" Πού είναι το παιχνίδι ..."

" Τα κομμένα δοκάρια των μάγων...της μπάλας..."

και " Β. Χατζηπαναγής. Ο Μάγος της μπάλας"

Το ποδόσφαιρο ως ιδεολογία του Vinnai εξακολουθεί να ερμηνεύει σωστά –και σε πείσμα της αγωγής του ποδοσφαίρου στη σφαίρα της τέχνης- το λαϊκό τούτο άθλημα που ηδονίζει εκατομμύρια τηλεθεατές ανά την υφήλιο.
Το ποδόσφαιρο δε θα μπορούσε να αποφύγει την αφομοίωση του από τον καπιταλισμό και την επικρατούσα φιλοσοφία του ορθολογισμού , αποφέροντας υπεραξία(Υπερεπίδοση).Η επίδοση αντιστοιχεί στην ορθολογικοποίηση , η οποία γίνεται ολοένα και σπουδαιότερη στη ζωή μας…
Παραμελεί το ποιοτικό και τονίζει αποκλειστικά ό,τι είναι μετρήσιμο και ποσοτικό. Μάλλον έχει δίκιο ο συγγραφέας. « Όπως ο εργαζόμενος και ο υπάλληλος ,ο ποδοσφαιριστής πρέπει στηθεί στο πόστο του όπου οι πράξεις του ανάγονται σε επαναλαμβανόμενα καθήκοντα.» . Και η φαντασία… η τέχνη… η συλλογικότητα….΄Ένα τελευταίο ίχνος αυθορμητισμού επιτρέπεται μόνο στη μικρή περιοχή και αυτό απορροφάται από τους ταλαντούχους στράικερ που και αυτοί είναι μέρος της επιχείρησης. Όταν ο Τζωρτς Μπεστ στασίασε ενάντια στο σύστημα, κυνηγήθηκε από το παιχνίδι.
΄Ισως γι αυτό οι πολλοί γοητεύονται από τη Βραζιλία . Επειδή αυτή προσφέρει την ψευδαίσθηση της τέχνης του απροσδόκητου , της ομορφιάς. Οι καλοί προπονητές γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει δημοκρατία στο ποδόσφαιρο. Επιπροσθέτως το ποδόσφαιρο ικανοποιεί τους εξιδανικευμένους λιμπιντικούς στόχους των θεατών στις κερκίδες. Μια νίκη για την ομάδα μας σημαίνει ότι και εμείς νικήσαμε. Ο θρίαμβός της αποζημιώνει παροδικά για τις αποτυχίες της καθημερινής εθνοκρατικής ζωής. Το συναίσθημα ευφορίας από ένα τέτοιο θρίαμβο βασίζεται στη φυγή από την πραγματικότητα. Εν κατακλείδι. « Το ποδόσφαιρο, μέρος της καπιταλιστικής μαζικής κουλτούρας ,σχεδιάζει να κρατά τα θύματά του αλλοτριωμένου βιομηχανικού μηχανισμού υπό συνεχή ,στενό έλεγχο».
Πού είναι το παιχνίδι…

" Δημόκριτος"

Σκέψεις και προβληματισμοί ενός πολύ καλού φίλου του Δημόκριτου.

" Παγκόσμια ημέρα πληθυσμών "

Η 11η Ιουλίου καθιερώθηκε ως παγκόσμια ημέρα πληθυσμών το 1990, για να κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό τα προγράμματα του « Ταμείου για τον Πληθυσμό» (UNFPA), ενός οργανισμού του ΟΗΕ που προωθεί το δικαίωμα κάθε άνδρα , γυναίκας και παιδιού στην υγεία και τις ίσες ευκαιρίες.
Το Ταμείο σχεδιάζει και υλοποιεί πολιτικές και προγράμματα περιορισμού της φτώχειας , αντισύλληψης ,ασφαλούς κύησης, πρόληψης και αντιμετώπισης του AIDS και ισότητας των δύο φίλων .
¨Όλα αυτά είναι καλά και ωραία, φτάνει να υλοποιούνται όλη τη διάρκεια του χρόνου και όχι μόνο να θυμούμαστε τις επετείους. Χρειάζεται ευαισθητοποίηση από όλα τα κράτη , από όλους τους ανθρώπους και προπάντων ευαισθητοποίηση στα θέματα αυτά, των παιδιών .

" Συνάντηση γυναικών που κατάγονται από το Μεσαναγρό στο Ακταίον "

" Εικόνα από τη συνάντηση γυναικών "

'" Ο Δήμαρχος Νότιας Ρόδου κ. Μανόλης Σαββής απαντά σε ερωτήματα των γυναικών "

" Μια παρέα από τις γυναίκες που πήραν μέρος"

Με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Μεσαναγρού έγινε χθες στο Ακταίο συνάντηση γυναικών που κατάγονται από το Μεσαναγρό. Πάνω από 50 γυναίκες κατέκλυσαν την αίθουσα του Ακταίον και άκουσαν από τον Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου κ. Καραγιάννη Γιάννη το σκοπό της σύναξης και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το χωριό. Οι γυναίκες εξέφρασαν τις απόψεις τους ,υπέβαλαν αιτήματα και υποσχέθηκαν να είναι κοντά στο Σύλλογο.
Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Δήμαρχος Νότιας Ρόδου κ. Μανόλης Σαββής , ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κ. Τσαμπίκος Χατζηκώστας και τα Μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου. Ο Δήμαρχος έδωσε απαντήσεις στα προβλήματα που ετέθησαν και υποσχέθηκε ότι θα συνεχίζει να βοηθά το Σύλλογο . Απάντησε για την πορεία των εργασιών του Μουσείου ,για τα Κτήματα του Κάμπου και για τα προβλήματα του χωριού. Απαντήσεις έδωσε και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κ. Τσαμπίκος Χατζηκώστας.
΄Ηταν μια επιτυχημένη εκδήλωση , που άρεσε σε όλους και επιθυμία τους είναι να επαναλαμβάνεται συχνότερα. Το νέο ραντεβού έκλεισε για τις 8 Αυγούστου στο χωριό ,όπου θα γίνει η καλοκαιρινή εκδήλωση του Συλλόγου.

" Αγναντεύοντας από το Πήμαχο

Το Πήμαχο είναι μια περιοχή έξω από το χωριό. Είναι ξακουστό για το δροσερό αεράκι που σε χαϊδεύει το καλοκαιράκι ,όταν βρίσκεσαι εκεί. Ακόμα και σήμερα οι « μεγάλοι» Μεσαναγρενοί τις φοβερές ζέστεςτου καλοκαιριού λένε. Νάμασταν στο Πήμαχο να μας χτυπούσε το δροσερό αεράκι του.
Από την περιοχή αυτή βλέπει κανείς τα Λουριά, το μοναστηράκι του προφήτη Ηλία και τις Αυτολές. Μια περιοχή που ήταν ξακουστή για τους κήπους της. Η πιο όμορφη θέα όμως είναι η απέραντη θάλασσα που αντικρίζεις στην περιοχή του Κάμπου. Η τρικυμιασμένη θάλασσα που λίγες φορές είναι ήρεμη ,σου ξεκουράζει το μάτι. Στο βάθος βλέπεις το «Πετροκάραβο» ,ένα βράχο που μοιάζει με καράβι. Λένε ότι ο βράχος αυτός ήταν ένα καράβι γεμάτο πειρατές που πήγαιναν να κουρσέψουν την Παναγιά Σκιαδενή. Η Παναγιά για να τους τιμωρήσει τους πέτρωσε. Η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας όμως είναι το ηλιοβασίλεμα. Είναι η στιγμή που ο ήλιος βυθίζεται στη θάλασσα και τα νερά της παίρνουν χιλιάδες χρώματα.

" Συγκέντρωση γυναικών που κατάγονται ή έχουν σχέση με το Μεσαναγρό"

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ
« Ο ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ»


Πρόσκληση

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσαναγρού « Ο Ταξιάρχης», προσκαλεί όλες τις γυναίκες που κατάγονται από το Μεσαναγρό ή έχουν οποιανδήποτε σχέση με το Μεσαναγρό ή είναι φίλες του χωριού , στο Ακταίο ,στις 7 Ιουλίου 2009, ημέρα Τρίτη και ώρα 19.00 , με θέματα που αφορούν το χωριό και την καλύτερη επικοινωνία ανάμεσα στους Μεσαναγρενούς.
Επειδή η παρουσία όλων κρίνεται απαραίτητη ,σας παρακαλούμε να παραστείτε , να αναπτύξετε τις απόψεις σας και να πάρουμε αποφάσεις που αφορούν τον τόπο καταγωγής μας.
Ρόδος 22 Ιουνίου 2009

Για το Δ. Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου
Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας


Ι. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΕΙΡ. ΒΑΤΕΝΟΥ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος καλεί όλες τις γυναίκες να παρευρεθούν στη συγκέντρωση της Τρίτης 7 Ιουλίου 2009 στο Ακταίο ,γιατί τα θέματα που θα συζητηθούν αφορούν όλους και η βοήθεια για την επίλυσή τους είναι χρήσιμη.

" Η Πιλότα,ένα χαρτοπαίγνιο για γερά νεύρα"

Το Σαββατοκύριακο στο χωριό έχει και την ατραξιόν του. Είναι το παιχνίδι της Πιλότας που παίζεται στο καφενείο του χωριού και το παρακολουθούν οι παρευρισκόμενοι. Το παιχνίδι παίζεται από δύο ομάδες ,από δύο παίχτες η κάθε μια και έχει κανόνες που τηρούνται όποτε μας συμφέρει...
Μόλις αρχίζει, παίρνουν μέρος γύρω γύρω και οι φίλαθλοι, γιατί έχει και τέτοιους. Παρακολουθούν ,σχολιάζουν ,κάνουν υποδείξεις και επισημαίνουν τα λάθη των παιχτών. Όλα τα βλέπουν και τα κατακρίνουν ,μόνον όταν δεν παίζουν αυτοί. ΄Όταν παίζουν ,βλέπετε αλλάζουν τα πράγματα. Όλα δικαιολογούνται και επιτρέπονται.
Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται μοιάζει με αυτή του γηπέδου. Φωνές ,φασαρίες, τσακωμοί. Μη μιλάτε ,μη φωνάζετε ,βλέπετε να μαθαίνετε . Παραδίδουμε μαθήματα ,τέχνη . Πόσες φορές δεν έχει διακοπεί το παιχνίδι από τις παρεμβάσεις αυτών που δεν παίζουν. Οι φωνές ακούγονται από μεγάλη απόσταση και αρκετές φορές οι τουρίστες που παρακολουθούν και αυτοί, νομίζουν ότι θα ξεσπάσει μεγάλος καυγάς και με τις μηχανές τους απαθανατίζουν τις στιγμές αυτές.
Η πιο δύσκολη στιγμή είναι όταν τελειώνει το παιχνίδι. Οι χαμένοι πρέπει να υποστούν την ειρωνεία των νικητών και των «φιλάθλων». Ειρωνείες τύπου…θα μάθετε…την άλλη φορά … το άλλο Σάββατο… δίνουν και παίρνουν. Οι νικητές θα πάρουν το έπαθλο ,μια σοκολάτα και χαμογελώντας θα αποχωρίσουν .
Αξέχαστες στιγμές ,ανθρώπινες , καθημερινές, που δίνουν μια άλλη διάσταση στην καθημερινότητα και ομορφαίνουν τη ζωή.

" Διαγωνισμός παράκτιας αλιείας"

Με μεγάλη επιτυχία διεξήχθη στη παραλία του Γενναδίου , ο διαγωνισμός παράκτιας αλιείας που διοργάνωσε ο Δήμος Νότιας Ρόδου ,στις 27 Ιουνίου το περασμένο Σάββατο. Εκατοντάδες ερασιτέχνες ψαράδες από όλο το νησί πήραν μέρος στον προτότυπο αυτό διαγωνισμό, τήρησαν με ευλάβεια τους κανονισμούς και απόλαυσαν τη συμμετοχή τους . Συγχαρητήρια στους διοργανωτές για την επιτυχία του διαγωνισμού ,τον οποίο πρόβαλαν και τα ΜΜΕ των Αθηνών.

Ο διαγωνισμός άρχισε στις 18.00 και τελείωσε στις 23.00. Υπήρχαν πολλές εκπλήξεις. Ζωντανή μουσική, αναψυκτικά ,ποτά ,σάντουιτς, άλογα να περιφέρονται στην παραλία και πλήθος κόσμου να περιμένει να χειροκροτήσει τους νικητές. Στο τέλος απονεμήθηκαν τα έπαθλα και γλέντι. Πάντως νικητές ήταν όλοι οι συμμετέχοντες μικροί και μεγάλοι για την υπομονή τους , γιατί κατά τα άλλα πολλοί θυμήθηκαν την παροιμία..." Του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο δέκα φορές είναι αδειανό και δυο φορές γεμάτο". Και η δικαιολογία ....οι αυστηροί κανονισμοί και η εποχή...

Συγχαρητήρια σε όλους διοργανωτές και συμμετέχοντες.

" Το καλοκαίρι μια ξεχωριστή εποχή στο Μεσαναγρό"

Όταν πλησίαζε το καλοκαίρι ,τα σημάδια για να το καταλάβεις ήταν πολλά. Τα παιδιά βγάζαμε τα παπούτσια ,περπατούσαμε ξυπόλητοι ,άρχιζαν οι καλοκαιρινές δουλειές, πλησίαζαν οι εξετάσεις και το χωριό άδειαζε. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, ούτε θεριστικές μηχανές και οι αποστάσεις ήταν μεγάλες. Ολόκληρη η οικογένεια έμενε στα χωράφια. Όταν θέριζαν ένα χωράφι, πήγαιναν σε κάποιο άλλο , μέχρι να τελειώσουν το θέρος, να «ποθερίσουν ».
Οι μεγάλοι θέριζαν με τα χέρια .Κρατούσαν το δρεπάνι και θέριζαν τα χρυσοκίτρινα στάχυα. Οι άντρες τα έκαναν «γομάρια» και τα έδεναν με λυγαριές, «λύες». ΄Εβλεπες άντρες ,γυναίκες στη σειρά σκυφτοί από το πρωί ως το βράδυ ,να θερίζουν αδιάκοπα. Τα μεσημέρι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, αν υπήρχε,όλη η οικογένεια απολάμβανε το φαϊ που έφτιαχνε η μητέρα. Η μητέρα είχε όλα τα σύνεργα, τσουκάλια, πιάτα ,τρόφιμα. ΄Αναβε φωτιά με ξύλα ,έφτιαχνε με πέτρες «σιεριστιά», για να καθίσει πάνω η «τσούκα» ,τσουκάλι και ταυτόχρονα μαγείρευε και θέριζε. Πιο νόστιμο φαγητό από αυτό του χωραφιού δεν υπήρχε. Θέλεις η κούραση ,θέλεις τα αγνά υλικά ,το φαγητό αυτό ήταν πεντανόστιμο. Πολλές φορές όταν η δουλειά ήταν πολλή και η μητέρα δεν προλάβαινε να μαγειρέψει ,η «σαλά»,σαλάτα αντικαθιστούσε το φαγητό. Μέσα σε μια μεγάλη γαβάθα όλοι μαζί τρώγαμε ,βουτώντας το ψωμί. Πόσες φωτιές άναβαν κατακαλόκαιρο κάθε μέρα ,δεν μπορώ να σας πω. Μπορώ να σας πω όμως ότι ποτέ δεν έπιασε φωτιά και να κινδυνέψει δάσος. ΄Ηταν για μένα πράγμα ανεξήγητο. Τα βράδια μου έχουν μείνει αξέχαστα. Δίπλα από τα στάχυα και κάτω από τον έναστρο ουρανό ,όλη η οικογένεια κοιμόταν ευτυχισμένη. Ξυπνούσες και έβλεπες τα αστέρια ψηλά στον ουρανό και τον ήλιο να ανατέλλει.
Τα παιδιά και αυτά δούλευαν. Θέριζαν , κουβαλούσαν νερό και έκαναν τις μεταφορές. Τα δεμάτια από το στάρι έπρεπε να μεταφερθούν στο χωριό, στα αλώνια. ΄Ηταν η εποχή που άρχιζαν και οι εξετάσεις στο Δημοτικό. Πρωί-πρωί μας φόρτωναν με δεμάτια τα ζώα ,συνήθως γαϊδουράκια και μουλάρια., καθίζαμε στη μέση και ξεκινούσαμε για το χωριό. ΄Επρεπε να πάμε να ξεφορτώσουμε τα δεμάτια, να πάμε στο σχολείο και το μεσημέρι να γυρίσουμε στο χωράφι, να μας ξαναφορτώσουν τα ζώα και το βράδυ να γυρίσουμε ξανά πίσω. Παρέες-παρέες τα παιδιά που τα χωράφια γειτόνευαν ,κάναμε όλα αυτά τα δρομολόγια. Τι κούρσες κάναμε για το ποιος θα βγει πρώτος ,δε λέγεται. Το χειρότερο πράγμα στη μεταφορά ,ήταν να γείρει από τη μια πλευρά το δεμάτι ,το ζώο να μην προχωρά και συ να προσπαθείς να το ισορροπήσεις με τις μικρές σου δυνάμεις. Αν δεν τα κατάφερνες ,έλυνες τα σκοινιά και άφηνες τα δεμάτια για να έρθουν οι μεγάλοι. Το τι κόλπα κάναμε για να φτάσει το φορτίο δε λέγεται. Μας έμαθαν να βάζουμε πέτρες στο αντίθετα δεμάτι για να ισορροπεί ή να χαλαρώνουμε τα σκοινιά .
Στο τελευταίο χωράφι γινόταν ο αγιασμός. ΄Αφηναν ένα κομμάτι αθέριστο και συνήθως ο πατέρας με το δρεπάνι θερίζοντας ,έκανε το σχήμα του σταυρού. ΄Εσπαγαν και μια «σουρά», στάμνα και ο ένας κυνηγούσε τον άλλο για να το βρέξει. Μετά όλοι μαζί γύριζαν στο χωριό κουρασμένοι ,αλλά και χαρούμενοι που εξασφάλισαν τη σοδειά της χρονιάς.

" Μεσαναγρενοί από την Αυστραλία στο χωριό"

Κάθε καλοκαίρι Αυστραλοί Μεσαναγρενοί επισκέπτονται το χωριό ,να ξαναθυμηθούν τα παλιά ,να ανταμώσουν τους χωριανούς και φίλους , να δουν τα σπίτια που γεννήθηκαν , να περπατήσουν στα σοκάκια του χωριού και να πάρουν δύναμη από τον τόπο που μεγάλωσαν .
Τους καλωσορίζουμε και τους ευχόμαστε να έρχονται κάθε χρόνο ,γιατί η παρουσία τους είναι ξεχωριστή και μας γεμίζει αισιοδοξία. Καθισμένοι στην πλατεία ,μαζί με τους χωριανούς, διηγούνται τις περιπέτειες στην Αυστραλία και φέρνουν τα χαιρετίσματα από όλους που βρίσκονται στην ξενιτιά. Οι χωριανοί ρωτούν για τα αδέλφια τους, τους συγγενείς και κάτω από την δροσερή σκιά του δέντρου που βρίσκεται στην πλατεία , μέσα σε λίγες ώρες τα πάντα έχουν μαθευτεί.
΄Ομορφες στιγμές ,γεμάτες συγκίνηση που επαναλαμβάνονται κάθε φορά που ένας ξενιτεμένος έρθει στο χωριό. Η συγκίνηση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη ,όταν στο χωριό έρχονται νέοι που κατάγονται από το Μεσαναγρό, αλλά γεννήθηκαν στη ξενιτιά. Αυτοί οι νέοι αγαπούν το χωριό και το δείχνουν με πολλούς τρόπους. Μας συγκινεί ιδιαίτερα που στo face book .έχουν δημιουργήσει σελίδα με το όνομα Μεσαναγρός και γράφουν για το χωριό και έρχονται σε επαφή με νέους που κατάγονται από αυτό.

Εισαγωγή στα Πανεπιστήμια παιδιών που κατάγονται από το Μεσαναγρό"

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος . παιδιά που κατάγονται από το Μεσαναγρό εισάγονται στα Πανεπιστήμια ,σύμφωνα με τις βαθμολογίες που έχουν δοθεί. Είναι παράδοση ένα μεγάλο ποσοστό να εισάγεται στα Πανεπιστήμια και αυτή τη στιγμή μεγάλος αριθμός ήδη φοιτά.
Μπορεί το χωριουδάκι μας να είναι μικρό , αλλά διαπρέπει παντού. Αρκετοί Μεσαναγρενοί είναι εκπαιδευτικοί, γιατροί, οικονομολόγοι ,πετυχημένοι επαγγελματίες και αρκετοί μετανάστες διαπρέπουν στο εξωτερικό.
Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που εισάγονται στα Πανεπιστήμια ,τους ευχόμαστε υγεία ,καλές σπουδές και πάντα στη μνήμη τους να μένει ο τόπος καταγωγής τους και αργότερα να βοηθούν το μικρό αυτό χωριουδάκι ,γιατί είμαστε λίγοι και κανένας δεν περισσεύει.
Τα παιδιά που εισάγονται φέτος είναι…

1) Βατενού Κωνσταντίνα
2) Καραγιάννης Ευάγγελος
3) Καραγιάννης Μιχαήλ
4) Πελεκάνου Τσαμπίκα
5) Σταματάκη Κατερίνα
6) Τούτσης Τσαμπίκος

Συγχαρητήρια για μια άλλη φορά και πάντα επιτυχίες.

" Πρόσκληση του Πολιτιστικού Συλλόγου Μεσαναγρού

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ
« Ο ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ»


Πρόσκληση

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μεσαναγρού « Ο Ταξιάρχης», προσκαλεί όλες τις γυναίκες που κατάγονται από το Μεσαναγρό ή έχουν οποιαδήποτε σχέση με το Μεσαναγρό ή είναι φίλες του χωριού , στο Ακταίο ,στις 7 Ιουλίου 2009, ημέρα Τρίτη και ώρα 19.00 , με θέματα που αφορούν το χωριό και την καλύτερη επικοινωνία ανάμεσα στους Μεσαναγρενούς.
Επειδή η παρουσία όλων κρίνεται απαραίτητη ,σας παρακαλούμε να παραστείτε , να αναπτύξετε τις απόψεις σας και να πάρουμε αποφάσεις που αφορούν τον τόπο καταγωγής μας.
Ρόδος 21 Ιουνίου 2009

Για το Δ. Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου
Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας


Ι. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΕΙΡ. ΒΑΤΕΝΟΥ

Η πρόσκληση του Συλλόγου απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες που κατάγονται από το Μεσαναγρό ,είναι παντρεμένες με Μεσαναγρενούς ,είναι φίλες του χωριού και έχουν οποιδήποτε σχέση με το χωριό.
Θα είναι λοιπόν μεγάλη μας χαρά να σας δούμε στο Ακταίο ,να σας κεράσουμε ένα ποτό και φιλικά να κουβεντιάσουμε για το χωριουδάκι μας. Μην το αμελήσετε ,σημειώστε την ημερομηνία και θα χαρούμε να τα πούμε από κοντά.

" Η ημέρα της Μουσικής"

Η ημέρα της Μουσικής

Η Ημέρα της μουσικής άρχισε να γιορτάζεται στο Παρίσι ,το 1982 , με πρωτοβουλία του τότε Υπουργού πολιτισμού Ζακ Λανγκ. Η Αθήνα, πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1985 , ήταν η πρώτη εκτός Γαλλίας στην οποία πραγματοποιήθηκε η γιορτή της Μουσικής. Μέσα σε λίγα χρόνια έγινε θεσμός που διεξάγεται κάθε 21 Ιουνίου σε περισσότερες από 22 χώρες.
Την ημέρα εκείνη Μουσικοί κατακλύζουν δημοτικούς χώρους ,σταθμούς, πάρκα και παρουσιάζουν συναυλίες απ΄όλο το μουσικό φάσμα.
Η Ευρωπαϊκή γιορτή της Μουσικής αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινή Πολιτιστική δράση της Ευρώπης, με περισσότερες από9 20.000 ταυτόχρονες εκδηλώσεις , κάθε χρόνο .
Η γιορτή της Μουσικής δίνει την ευκαιρία σε νέους δημιουργούς να παρουσιάσουν τις δουλειές τους , αναδεικνύει τάσεις, δημιουργεί δίκτυα μεταξύ καλλιτεχνών και παραμένει δωρεάν από όλους για όλους.

" Οι αγελάδες του Μεσαναγρού που χάθηκαν"

Οι κάτοικοι του χωριού ήταν γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Κάθε οικογένεια χρειαζόταν ζώα ,γαϊδουράκια και μουλάρια, για να κάνουν τις μεταφορές ,ξύλα ,σπόρους, σπαρτά ,αλλά και να ζευγαρίζουν τα χωράφια.
Κάποτε στο χωριό αρκετές οικογένειες αγόρασαν και αγελάδες. Εκτός από το κρέας και το γάλα ,οι αγελάδες είναι καλές και στο ζευγάρισμα. Εμείς οι μικροί είχαμε υποχρέωση να καθαρίζουμε το στάβλο ,να ταϊζουμε τις αγελάδες και να τις παίρνουμε στη Μπη (πηγή),στα Πλακιά και στα Βρυσιά ,για να τις ποτίζουμε. Αυτά τα ζώα τους καλοκαιρινούς μήνες γίνονταν επικίνδυνα ,γιατί τα τσιμπούσε « η μύγα» ,όπως λέγανε οι μεγάλοι. Καθώς τις κρατούσαμε από το σχοινί μας παρέσερναν με τη δύναμή τους και άντε μετά να τις πιάσεις. Η συμβουλή των μεγάλων ήταν να μη δένουμε το σχοινί στη μέση μας ,γιατί θα μας παρέσερναν και θα κτυπούσαμε .΄Ετσι σκοτώθηκε ένα παιδί μας έλεγαν. Οι συμβουλές των μεγάλων ήταν σοφές και πάντα είχαν δίκαιο και εμείς τις ακολουθούσαμε σαν Ευαγγέλιο.
Τα καλοκαίρια επειδή τις αγελάδες δεν τις χρειάζονταν πλήρωναν ένα άνθρωπο το « βούκουλα» και αυτός τις έβοσκε. ¨Ένα βράδυ του καλοκαιριού έφθασε μια παράξενη είδηση στο χωριό. Οι αγελάδες πέθαναν. Αμέσως όλοι οι χωριανοί έτρεξαν στην ΄Εριντο που έβοσκαν τα ζώα. Από τις 75 αν θυμάμαι καλά δεν έμειναν παρά πεντέξι. Τα δυο φορτηγά του χωριού φόρτωναν τις αγελάδες και τις έπαιρναν στη Ρόδο στα σφαγεία. Από τι πέθαναν οι αγελάδες κανένας δεν ήξερε.
Την άλλη μέρα οι κτηνίατροι είπαν ότι έφαγαν τις ρίζες ενός χόρτου .Πράγματι στην περιοχή κάποιες μπουλτόζες που « ξέρσωναν » ,καθάριζαν χωράφια ,έβγαλαν τις ρίζες στην επιφάνεια ,τις έφαγαν οι αγελάδες και χάθηκαν. Το βράδυ εκείνο μου έχει μείνει αξέχαστο . ΄Ένα ολόκληρο χωριό ,να τρέχει ,να ψάχνει ,να ρωτά τι έγινε .Η επόμενη μέρα βρήκε εμάς τους μικρούς να θρηνούμε το χαμό των φίλων μας.
Από τότε στο χωριό δεν ξαναεμφανίστηκαν αγελάδες .

" Οι Σχολικές γιορτές στο Μεσαναγρό" Μέρος 2ο

Σαν σήμερα πολλά χρόνια πίσω, ήταν η τελευταία μέρα της σχολικής χρονιάς. ΄Ηταν η μέρα που όλο το χωριό θα παρακολουθούσε τις γυμναστικές επιδείξεις και τους αγώνες . Μέρες πριν όλα και όλοι ήμαστε σε ετοιμότητα. Ακόμα και τους γονείς μας παροτρύναμε να έρθουν για να πάρουν μέρος. Πατέρα να έρθεις ,γιατί οι άλλοι θα φέρουν τους « δυνατούς τους» ,για να μας νικήσουν .΄Ολο το χωριό βρισκόταν επί ποδός πολέμου. Χαρά σε όποια ομάδα κέρδιζε. Κάναμε και μόνοι μας προπονήσεις κατά ομάδες, για να βγούμε πρώτοι. Πώς την περιμέναμε αυτήν την ημέρα δε λέγεται. Το τελευταίο αγώνισμα « ο πότσος» ,ήταν το πιο εντυπωσιακό και το πιο δύσκολο. ΄Επαιρναν μέρος και οι μεγάλοι. Ο δάσκαλος μας χώριζε σε δυο ομάδες . Υπήρχε ένα σχοινί ,στη μέση του έβαζε το πόδι ο δάσκαλος και οι ομάδες το τραβούσαν αντίθετα .΄Οποια ομάδα παράσερνε την άλλη ,κέρδιζε. Ο αγώνας είχε άγρια ομορφιά ,γιατί συμμετείχαν και οι γονείς. Κάθε γονιός πήγαινε με την ομάδα του παιδιού του ,άνδρες και γυναίκες. Και ξέρετε ,όπου ανακατεύονται οι μεγάλοι υπάρχουν και παρεξηγήσεις. Δεν πιάσαμε καλά, ξεκινήσατε πιο γρήγορα και ένα σωρό δικαιολογίες προέβαλλαν οι χαμένοι.
Ο αγώνας άρχιζε. Ο δάσκαλος σφύριζε, οι ομάδες έπαιρναν θέσεις και όλοι περίμεναν το σύνθημα. Ο δάσκαλος στη μέση του σχοινιού ,βάζοντας το πόδι του πάνω ,σφύριζε και φώναζε έτοιμοι. Τότε άρχιζε ο αγώνας .Το τι τραβούσαμε εμείς οι μικροί δε λέγεται. Μας έσπρωχναν, μας ποδοπατούσαν και η χειρότερη στιγμή ήταν όταν η πιο αδύνατη ομάδα κουρασμένη ,άφηνε το σχοινί . Απότομα οι νικητές έπεφταν φαρδιοί πλατιοί ,αφού δεν υπήρχε αντίσταση. Σε έναν τέτοιο αγώνα και ενώ ο δάσκαλος είχε το πόδι πάνω στο σχοινί και πριν δώσει το σύνθημα ,η μια ομάδα τράβηξε απότομα και ο δάσκαλος βρέθηκε κάτω .Θυμάμαι ότι ο αγώνας διακόπηκε ,γιατί ο διαιτητής δεν μπορούσε να συνεχίσει. ΄Ισως ήταν ο πρώτος αθλητικός αγώνας που είχε άδοξο τέλος…

" Οι Σχολικές γιορτές στο Μεσαναγρό (Μέρος 1ο)

" ΄Ενα μέρος του χωριού"





Οι σχολικές γιορτές ήταν κάτι ξεχωριστό για μας τους μικρούς. Τις περιμέναμε πώς και πώς. Είχαμε πολλές γιορτές . Εθνικές ,Θρησκευτικές , γιορτή της Μάνας και Αθλητικές. Κάθε γιορτή είχε τη δική της ιδιομορφία. Οι δάσκαλοι μας έδιναν το ρόλο μας που έπρεπε να ξέρουμε «νεράκι» και να ψάξουμε να ντυθούμε κατάλληλα. Στο ντύσιμο άρχιζε ο μεγάλος μπελάς .Πού να βρεις την εποχή εκείνη τα κατάλληλα ρούχα… Βολευόμασταν όπως όπως και πιο πολύ μας απασχολούσε ο ρόλος μας.
Κάναμε αρκετές μέρες πρόβες στο σχολείο και οι δάσκαλοι μας διόρθωναν και μας καθοδηγούσαν. Οι γιορτές συνήθως γίνονταν στο Καφενείο τη « Λέσχη» ή στην πλατεία του χωριού. Μόνο στο τέλος της χρονιάς γίνονταν στο χώρο έξω από την εκκλησιά.
Θυμάμαι τους μεγαλύτερους και ιδίως τα παιδιά της ¨Εκτης να απαγγέλλουν ποιήματα πολύ μεγάλα που μας καθήλωναν . Από όλα τα ποιήματα μου έμειναν ο Θούριος του Ρήγα και η φυγή του Αλή Πασά με άλογο από το Σούλι. Όταν κάναμε πρόβες και οι τυχεροί απάγγελλαν αυτά τα ποιήματα ,επικρατούσε « άκρα του τάφου σιωπή », όπως έλεγε και ο δάσκαλος. Ακόμα και εμείς οι μικροί τα μαθαίναμε απ΄έξω και ονειρευόμασταν κάποτε να τα απαγγείλουμε.
Την ημέρα της γιορτής μαζεύονταν όλο το χωριό και όλοι περίμεναν να μας ακούσουν. Ανάλογα χειροκροτούσαν . Αν το έλεγες ωραία και τους συνέπαιρνες σε χειροκροτούσαν αν όχι σε υποδέχονταν χλιαρά. Οι άτυχοι της ημέρας ήταν αυτού που ξεχνούσαν τα λόγια . Προσπαθούσαν να τα θυμηθούν ,κόμπιαζαν ,αλλά τίποτα. Καλύτερα να άνοιγε η γη να σε καταπιεί παρά να υποστείς αυτόν τον κάζο. Δεν έφταναν οι παρατηρήσεις του δασκάλου σε περίμενε στο σπίτι και η κατσάδα των γονιών σου. Ρεζίλι μας έκανες ,ντροπή σου. Πού να βρεθεί παιδαγωγικό τακτ την εποχή εκείνη…