Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

Η ΣΑΝΤΟΥ, Η ΜΑΝΤΟΥ ΚΑΙ Η ΚΑΠΑΡΟΚΈΦΑΛΗ...

 



                                                                    





Στο χωριό, τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι ήταν προληπτικοί, φοβόντουσαν τα στοιχειά ,τις ανεράδες και κάθε τι που τους προκαλούσε δέος. Ακόμη και σήμερα ορισμένα πράγματα, σώζονται από γενιά σε γενιά .

Τα καλοκαίρια , όταν κόντευε ο θερισμός , οι χωριανοί έκλειναν τα σπίτια τους , έπαιρναν μαζί τους ότι χρειάζονταν ,γιατί κοιμόντουσαν τα βράδια στα χωράφια ,κάτω από το φως των αστεριών. Πόσες νύχτες δεν κοιμηθήκαμε στα χωράφια….΄Ολη η οικογένεια ,ακόμη και τα μωρά. ΄Εξω μαγειρεύανε ,τρώγανε και έξω για πολλές μέρες ήταν το σπιτικό τους.

Όταν πλησίαζε το βράδυ ,οι γονείς καθάριζαν ένα μέρος ,έβαζαν από κάτω αποκάλαμη ,έστρωναν τις στρωσιές και γύρω γύρω έβαζαν δεμάτια από σιτάρι. Στο χώρο αυτό κοιμόταν όλη η οικογένεια. Πριν κοιμηθούνε επαναλάμβαναν κάποια πράγματα ακαταλαβίστικα για μας τους μικρούς. ΄Ηταν κάποια λόγια που πίστευαν ότι αν τα έλεγαν, προφύλασσαν την οικογένειά τους από τα συρμούμενα (φίδια ,οχιές, σκορπιούς, αράχνες) και τα κακά της νύχτας ( ανεράδες ,λαϊκά,).

Τα λόγια που έλεγαν ήταν.

«΄ Αϊ –Γιώργη ,δίσανδρε και τρίσανδρε ,δέσε και χαλίνωσε τα συρμούμενα της γης .

Τον όφιο και την όχεντρα, το σκορπιό και τη σκολόπετρα ,τα φοβερά της νύχτας ,τη Σαντού ,τη Μαντού και την Καπαροκέφαλη ,μέχρι να βγει ο ήλιος ,πέντε πενταρόξυλα και δεκαοχτώ καλάμια.».

Έτσι πίστευαν ότι ξόρκιζαν τα πάντα και κοιμόντουσαν ήσυχοι. ΄Ελα όμως που καμιά φορά ,ιδίως οι σκορπιοί ,που βρισκόντουσαν παντού ,τους τσιμπούσαν ,τότε τα λόγια ή δεν τα είπαν καλά ή κάτι ξέχασαν.

Αξέχαστα χρόνια, αξέχαστες εποχές….


Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021

ΣΠΙΤΙΑ ΜΕ ΚΑΜΑΡΑ ....΄Η ΜΕΣΙΑ....

                                                                                 



Στο χωριό τα σπίτια είναι κτισμένα με δύο τρόπους. Με δύο διαφορετικές τεχνοτροπί­ες θα έλεγα . Σπίτια καμαρωτά ,κτισμένα με καμάρα και σπίτια με μεσιά.

Ο μεσιάς είναι ένα χοντρό μεγάλο ξύλο, από κυπαρίσι, που τοποθετείται στη μέση του σπιτιού ,για να κρατά τα κορφάδια,για αυτό και λέγεται και μεσιάς.

Τα περισσότερα σπίτια του χωριού είναι καμαρωτά και αρκετά ήταν με μεσιά. Αν μου λέγατε να έκανα επιλογή ανάμεσα στις δύο τεχνοτροπίες , αν και μεγάλωσα σε καμαρωτό σπίτι , σίγουρα θα δυσκολευόμουν. Κάθε σπίτι έχει και τις δικές του χάρες.. Τόσο η καμάρα ,όσο και ο μεσιάς , στηρίζουν τα κορφάδια και βρίσκονται στη μέση του σπιτιού.

Η καμάρα για να κτιστεί θέλει .έμπειρους τεχνίτες , ειδικές πέτρες και γενικά είναι πιο περίπλοκη από το μεσιά. Χρειάζεται τέχνη και ειδικά η τοποθέτηση της πέτρας « κλειδί» που κρατά την καμάρα. Αν αφαιρεθεί αυτή η πέτρα ,η καμάρα καταρρέει μαζί με όλη τη στέγη. Πόσα ατυχήματα δεν έγιναν από άγνοια, όταν επισκευάζονται σπί­τια …Μια καλά κτισμένη καμάρα κρατάει χρόνια ,ακόμα και αιώνες. Θα έχετε παρα­τηρήσει ότι σε παλιά ερειπωμένα σπίτια το μόνο μέρος του σπιτιού που μένει ανέπα­φο ,όρθιο θα έλεγα ,είναι η καμάρα. Για αυτό και τα καμαρωτά σπίτια είναι πιο ανθε­κτικά στους σεισμούς. Τα τελευταία χρόνια στα σπίτια , η καμάρα ,ξεσουβατίζεται , αναδεικνύεται η πέτρα και είναι το πιο εντυπωσιακό μέρος του σπιτιού.

Ο μεσιάς ,είναι ξύλο από κυπαρίσσι ,χοντρό και βαρύ. Πάντα προσπαθούσα να φα­νταστώ ,πώς αυτό το ξύλο μεταφερόταν από τα κοντινά δάση ,για να τοποθετηθεί στα σπίτια. Με ζώα θα ήταν δύσκολο ,γιατί οι δρόμοι ήταν στενοί ,ένα ζώο θα ήταν αδύ­νατο να το μεταφέρει ,το ξύλο βαρύ και μακρύ και δύσκολο. Πιστεύω ότι θα με­ταφερόταν από τους άντρες του χωριού ,κρατώντας το στους ώμους .Το ξύλο τοποθε­τείτο στη μέση του σπιτιού, στηριγμένο καλά και πάνω του τοποθετούσαν τα κορ­φάδια και από τις δυο μεριές. Αυτή η δύσκολη μεταφορά ,ίσως ανάγκασε τους χω­ριανούς στα νεότερα χρόνια να κτίζουν ως επί το πλείστον σπίτια καμαρωτά.

Σήμερα τα σπίτια στο χωριό ανακαινίζονται και πολλοί χωριανοί σέβονται την πα­ράδοση και τα διατηρούν τα σπίτια τους «παραδοσιακά» ,όπως παραδοσιακό είναι και το χωριό.


Πέμπτη, 1 Απριλίου 2021

ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΜΗΝΑΣ ....ΜΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ.....

                                                        


         Το έθιμο να λέμε ψέματα την πρωταπριλιά έχει έρθει από την Ευρώπη. Σύμφωνα με μια εκδοχή ξεκίνησε από τους Κέλτες. Οι Κέλτες ήταν πολύ καλοί ψαράδες . Η εποχή του ψαρέματος άρχιζε την 1η Απριλίου . Την εποχή αυτή τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Και όπως όλοι οι ψαράδες λένε ψέματα για το πόσα ψάρια πιάνουν , έτσι και οι Κέλτες ψαράδες. Αυτή η συνήθεια έγινε έθιμο.

 Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή το έθιμο γεννήθηκε στη Γαλλία το 16ο αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η 1η Απριλίου. Ο Βασιλιάς Κάρολος ο 9ος άλλαξε την πρωτοχρονιά και άρχιζε την 1η Γενάρη. ΄Οσοι αντιδρούσαν συνέχισαν να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά την 1η Απριλίου και οι άλλοι τους έστελναν δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε σε έθιμο.

      Στην Ελλάδα λέμε αθώα ψέματα για να ξεγελάσουμε τους άλλους. Σε κάποια μέρη πιστεύουν ότι όποιος ξεγελάσει τον άλλο θα έχει καλή σοδειά, τύχη και παραπλανά τις δυνάμεις του κακού.

                  Σήμερα σε όλο τον κόσμο είναι ημέρα αστείων και ψεμάτων. Ακόμα και τα ΜΜΕ έχουν μπει στο παιχνίδι .Κάθε χρόνο στις ειδήσεις και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων διακινούνται χιλιάδες ψέματα. Το πρωταπριλιάτικο ψέμα κάθε σταθμού ή εφημερίδας ,αποτελεί προϊόν συσκέψεων ,συζητήσεων για το καλύτερο πρωταπριλιάτικο ψέμα..

       Κατά καιρούς την ημέρα αυτή στα ΜΜΕ έχουν κάνει την εμφάνισή τους εξωγήινοι ,έπεσαν κυβερνήσεις ,υπουργοί ,ύπαρξη μικροσκοπικών ανθρώπων 15 εκατοστών ,έρχεται το τέλος του κόσμου και το Υπουργείο πολιτισμού ανακοίνωσε ότι βρέθηκε ό τάφος του Σωκράτη και ο αμφορέας με ίχνη κώνειου.

         Όλα αυτά τα ψέματα , μικρά ή μεγάλα δίνουν άλλο τόνο στη ζωή μας ,φτάνει να μη δημιουργούν ανεπανόρθωτα προβλήματα.

                      Καλός σας μήνας με πολλά…ψέματα.




Κυριακή, 28 Μαρτίου 2021

ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ ,ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ...

 


                                                                     


                                                      ΔΗΜΟΤΙΚΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ

Είμαστε ένα μικρό χωριό στη Νότια Ρόδο ,που κατάφερε πάντα να διακρίνεται και οι καταγόμε­νοι από το χωριό να διακρίνονται στο νησί . Πάρα πολλοί κάτοικοι έχουν ξενιτευτεί ,ιδίως στην Αυ­στραλία και οι περισσότεροι βρίσκονται στην πόλη της Ρόδου. Η φυγή από το χωριό ξεκίνησε τη δεκαετία του -50 και τη δεκαετία του -60 συνεχίστηκε στην πόλη της Ρόδου.


Σήμερα το χωριό συνεχίζει να ζει παρά τα προβλήματα που υπάρχουν ,έχουν φτιαχτεί τα περισ­σότερα σπίτια ,αρκετά και από Αυστραλούς και τις γιορτές και τα Σαββατοκύριακα , το χωριό γεμί­ζει . Οι γεωργοί απέμειναν λίγοι και οι Μεσαναγρενοί της Ρόδου ασχολούνται με διάφορα επαγ­γέλματα και διακρίνονται με ότι ασχολούνται.


Σήμερα θα ασχοληθούμε με το φαινόμενο των εκπαιδευτικών..... και σε άλλες αναρτήσεις και με άλλα επαγγέλματα. Πριν μερικά χρόνια το Βάτι είχε το ρεκόρ ,ίδίως Δασκάλων στη Νότια Ρόδο .Βάτι και Δάσκαλοι πήγαιναν μαζί.... Σήμερα το ρεκόρ αυτό έχει καταρριφθεί από τον Μεσαναγρό. Σε σχέση με τον πλη­θυσμό, ο Μεσαναγρός έχει ένα αξιοζήλευτο αριθμό Εκπαιδευτικών.


Το σύνολο των εκπαιδευτικών ανέρχεται στους 21. Από αυτούς,  11 είναι Καθηγητές ,8 Δάσκαλοι και 2 Νηπιαγωγοί .

Αξιοσημείωτο είναι επίσης, ότι οι μισοί από αυτούς ανήκουν σε 5 οικογένειες.


Υπάρχουν επίσης πολλά παιδιά που φοιτούν σε Πανεπιστήμια της χώρας και συνεχίζουν την πα­ράδοση των τελευταίων ετών.


Παράκληση προς τους Επαιδευτικούς ….Φίλοι μου είναι καιρός να δώσουμε το παρόν για τα όσα γίνονται στο χωριό. Να βοηθήσουμε από όποιο μετερέζι μπορούμε, να κάνουμε προτάσεις και γιατί όχι να δημιουργήσουμε μια ομάδα, έστω και άτυπα που θα βοηθήσει. Είναι καιρός όλοι μας να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν και πιστέψτε με ,οι δικές μας είναι περισσότερες….



Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2021

Η ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ΕΙΠΕ.................

 

                                                                  




Η ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ΕΙΠΕ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΚΡΙΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΗ­-


ΜΟΓΕΡΟΝΤΕΣ:


ΕΧΑΣΑ ΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟ ΜΟΥ, ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ!…


Ο ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΥΙΟΣ ΜΟΥ ΕΠΕΣΕ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΑΝΑ ΧΕΙΡΑΣ, ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ!..


Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΥΙΟΣ ΜΟΥ, 14 ΕΤΗΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ,ΜΑΧΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΩΣ ΝΑ ΕΥΡΗ ΕΝΔΟΞΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ, ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ!…


ΥΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΘΑ ΡΕΥΣΗ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ, ΕΥ­ΛΟΓΗΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ!…


Η ΘΑ ΝΙΚΗΣΩΜΕΝ Η ΘΑ ΠΑΥΣΩΜΕΝ ΜΕΝ ΖΩΝΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΧΩΜΕΝ ΤΗΝ ΠΑΡΗΓΟΡΟΝ ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΜΕΝ ΟΠΙΣΘΕΝ ΗΜΩΝ ΔΟΥΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ>>.


Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2021

ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΑΖΙ

 

                                                                    


                                                      



  Κυριακή στο χωριό και πρωί πρωί βγαίνοντας από το σπίτι ,είδα τα πρώτα χελιδόνια. Ήρθε η Άνοιξη !!! και τι αναμνήσεις δεν ήρθαν στο μυαλό μου.....

Χρόνια τώρα έχω να δω αυτό το φαινόμενο. ¨Ανθρωποι και χελιδόνια να συγκατοικούν. Όλα άλλαξαν . Ακόμα και τα πιο απλά και ανθρώπινα.

Μικρός θυμάμαι στο χωριό ,σε κάθε σπίτι υπήρχε και μια χελιδονοφωλιά. Δίπλα στην καμάρα τα χελιδόνια ,πέτρα πέτρα έκτιζαν τη φωλιά τους και έφτιαχναν την οικογένειά τους. Θυμάμαι με τι λαχτάρα τα μικρά παιδιά περιμέναμε την ΄Ανοιξη να έρθουν. Τα παράθυρα έμεναν ανοιχτά ,για να μπορούν να μπαίνουν . Αν σε κάποιο σπίτι τα χελιδόνια δεν εμφανίζονταν , άκουγες τα χίλια δυο. Χάθηκαν στο ταξίδι , τους φέρθηκαν άσχημα ή τους χάλασαν τη φωλιά. Θυμάμαι μια θεία μου ,που κατά λάθος ασπρίζοντας το σπίτι ,τους χάλασε τη φωλιά. Τα χελιδόνια ήρθαν. Είδαν το σπίτι τους χαλασμένο και δεν ξαναπάτησαν. ΄Ετσι έκαναν σε όποιο δε τους συμπεριφερόταν καλά. Οι χωριανοί θεωρούσαν κακό σημάδι να μην υπάρχουν χελιδόνια στο σπίτι.

Χελιδόνια και άνθρωποι μαζί. Το έζησα και ήταν καταπληκτικό. Να ξυπνάς από τα τιτιβίσματά τους ,τις όμορφες φωνές τους. Να παρακολουθείς το κτίσιμο της φωλιάς. Ξυλαράκι ξυλαράκι ,λίγη λάσπη και πάντα το ίδιο σχέδιο. Η μητέρα να γεννά τα αυγά ,να τα επωάζει και ο πατέρας να φέρνει τροφή ,για να ταϊζει την οικογένεια. Όταν έβγαιναν τα μικρά ,γυμνά , να περιμένουν τροφή από τους γονείς, με το στόμα ανοιχτό. ΄Ολη μέρα μας συντρόφευαν οι φωνούλες τους και τα τραγούδια τους.

Το Φθινόπωρο τα χελιδόνια έφευγαν . Οι φωνές τους γίνονταν πιο δυνατές ,σαν να ήθελαν να μας ευχαριστήσουν για τη φιλοξενία. Και εμείς μικροί και άπειροι ρωτούσαμε πάντα , γιατί φεύγουν…….

Ακόμα και σήμερα …,όταν πηγαίνω στο χωριό και μπαίνω στο πατρικό μου σπίτι ,οι φωνές των χελιδονιών αντηχούν στα αυτιά μου. Βλέπετε οι νέοι τρόποι ζωής …πού να αφήσεις ανοιχτό παράθυρο τώρα…. Μας στέρησαν τα αυτονόητα….


Κυριακή, 14 Μαρτίου 2021

Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ



                                                                      


Ο χαρταετός είναι μια ελαφριά κατασκευή που πετά με τη βοήθεια του αέρα. Κρατιέται από ένα σπάγκο ,την καλούμπα.

Το έθιμο προέρχεται από την Κίνα. Υπάρχουν γραπτές αποδείξεις ότι χαρταετοί πετούσαν στον ουρανό της Κίνας από το 2000π.Χ. . Στην Ευρώπη εμφανίστηκε το 1400 μ.Χ.. Το 18ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε σαν επιστημονικό όργανο ,π.χ. για την καταγραφή θερμοκρασιών ,από το Βενιαμίν Φραγκλίνο, για να αποδείξει ότι οι αστραπές δεν είναι τίποτε άλλο από στατικός ηλεκτρισμός κ.α.

Κατά τη διάρκεια των δύο παγκόσμιων πολέμων οι χαρταετοί χρησιμοποιήθηκαν σαν συσκευές παρατήρησης.

Στην Ελλάδα το πέταγμά του γίνεται την Καθαρή Δευτέρα. Ο σκελετός κατασκευάζεται από ξύλο είτε από πλαστικό , ενώ το μέρος που φέρνει αντίσταση από πλαστικό φύλλο ή χαρτί. Σημαντικά σημεία του χαρταετού είναι.

  • Τα ζύγια της καλούμπας

  • Τα ζύγια της ουράς

  • Το μέγεθος της ουράς

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο πέταγμα. Κάθε χρόνο γίνονται πολλά ατυχήματα ιδίως με παιδιά από ηλεκτροπληξία, όταν πετούν το χαρταετό κοντά στα ηλεκτροφόρα καλώδια.

Προσοχή

  • Πετάμε τους χαρταετούς μακριά από τα ηλεκτροφόρα καλώδια

  • Είναι προτιμότερο να τον αφήσουμε όταν μπλεχτεί στα καλώδια

  • Δεν προσπαθούμε να ανεβούμε σε στύλους της ΔΕΗ ,για να ξεμπλέξουμε το χαρταετό

  • Δεν πετάμε χαρταετό ,όταν ο καιρός είναι βροχερός και αστράφτει.

Καλό πέταγμα του χαρταετού την Καθαρή Δευτέρα αλλά πάνω από όλα προσοχή…


Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2021

ΜΙΧΑΛΗΣ ΞΙΠΑΣ ,ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ...



                                                                             


Καταγόμαστε από τον Μεσαναγρό, ένα μικρό χωριό της Ρόδου ,που συνεχώς μας ξαφνιάζει ……

Πολλοί χωριανοί έχουν διακριθεί σε πολλούς τομείς ,σε δημόσιες θέσεις ,στην ιατρική ,στην εκπαίδευση ,στα οικονομικά , στην αγιογραφία ,στο εμπόριο και γενικά με οτιδήποτε ασχοληθούμε θα δώσουμε το είναι μας….,για να πετύχουμε.

Ο Μιχάλης Ξίπας ,είναι ένας στιχουργός που τώρα ανατέλλει και μας εκπλήσσει με το πρώτο του μελοποιημένο τραγούδι που φέρει τον τίτλο : “ Με πυρπόλησες”.

Εργάζεται στον ΕΦΚΑ ,κάθε Σαββατοκύριακο επισκέπτεται το χωριό και στον ελεύθερο χρόνο του γράφει στίχους. Το καλοκαίρι μας έδειξε ένα τετράδιο με στίχους και όλοι τον παροτρύναμε να συνεχίσει και να προσπαθήσει να μελοποιηθούν. Σήμερα έχουμε τη χαρά να σας παρουσιάσουμε ένα από τα τραγούδια του. Για να ακούσετε το τραγούδι πηγαίνεται στο facebook “Michael xipas.”


Με πυρπόλησες


Στιχουργός : Μιχάλης Ξίπας

Μουσική : Νίκος Μανδαράκης

Παραγωγή : Γράφεις στίχο- Γράφω μουσική -Φτιάχνουμε ένα τραγούδια


Με πυρπόλησες μου έβαλες φωτιά

μου την έκαψες τη δόλια μου καρδιά

είσαι στατικός ηλεκτρισμός

στα καλώδια του μυαλού μου ανάβεις φως.


…………………………………………….


Έχω γίνει παρανάλωμα πυρός

μες στη νύχτα τριγυρνάω σαν τρελός

το γλυκό σου το μουτράκι σαν θυμάμαι

με τ΄αστέρια και τον άνεμο μιλάμε.


………………………………………………


Μες την άβυσσο το βλέμμα σου κοιτώ

και το σώμα μου βουλιάζει στον βυθό

τη φωτιά μου θέλω τώρα να τη σβήσω

στης αγάπης σου το στρώμα να ξυπνήσω…


ΜΙΧΑΛΗΣ ΞΙΠΑΣ


Νάσαι καλά Μιχάλη,συγχαρητήρια και συνέχισε να γράφεις .


Σάββατο, 6 Μαρτίου 2021

ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

 




                                                                


Η 7η Μαρτίου 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα Δωδεκάνησα και τη Ρόδο. Εί­ναι ημέρα που τα νησιά ενώνονται με την Ελλάδα.

Σ΄όλη την ιστορία τους τα νησιά ακολούθησαν τις τύχες της Ελλάδας. Κατά την Ελληνική επανάσταση οι Δωδεκανήσιοι πίστεψαν πως θα απελευθερωθούν ,αλλά αυτό δεν έγινε ,γιατί το πρωτόκολλο του Λονδίνου τους άφησε έξω από τα σύνορα της Ελλάδας.

Το 1912 η Ιταλία πολεμούσε με την Τουρκία και κατέλαβε τα νησιά. Οι Ιταλοί έκαναν λόγο για αυτονομία και αυτοδιοίκηση, αλλά οι σκοποί τους ήταν άλλοι. Από το 1923 τα Δωδεκάνησα ονομάστηκαν « Ιταλικά νησιά» και έγιναν επισήμως Ιταλική κτήση. Στους κατοίκους των νησιών απονεμήθηκε « η λεγόμενη μικρή Ιταλική Ιθα­γένεια».Η μεγάλη Ιταλικά Ιθαγένεια δόθηκε σε όσους συνεργάστηκαν με τους κατα­κτητές. Ανώτατη αρχή ήταν ο Ιταλός διοικητής Mario Lago .

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου πολλοί Δωδεκανήσιοι πολεμούν στη ΄Ηπειρο εναντίον των Ιταλών και ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του πολέμου εί­ναι ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος ,από τη Χάλκη, που έπεσε στα υψώματα της Τσούκας την 1η Νοεμβρίου 1940.

Μετά την πτώση του Μουσολίνι στις 25 Ιουλίου 1943, τη διοίκηση της Δωδεκα­νήσου αναλαμβάνει Γερμανός Διοικητής και αρχίζει η Γερμανοκρατία στα νησιά.

8-5-1945 -Oι Γερμανοί υπογράφουν την παράδοση των νησιών στους Βρετανούς και στο Διοικητή του Ιερού Λόχου Τσιγάντε.

9-5-1945 -Αγγλικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Ρόδο.

15-5-1945 -Φτάνει στη Ρόδο το καταδρομικό Αβέρωφ και ο Αρχιεπίσκοπος Αθη­νών Δαμασκηνός.

27-6-1946- Στο Παρίσι αποφασίζεται τα Δωδεκάνησα να περιέλθουν στην Ελ­λάδα.

10-2-1947 -Στο Παρίσι, η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα τα νησιά.

31-3-1947- Ο Βρετανός διοικητής παραδίδει τη διοίκηση των νησιών στον Αντι­ναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη.

9-1-1948- Η Βουλή των Ελλήνων ψηφίζει νόμο που τερματίζει το μεταβατικό στο στάδιο και ορίζει ημέρα τυπικής ενσωμάτωσης την 7η Μάρτη 1948.

7-3-1948- Οι Βασιλείς ,ο Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης μαζί με υπουργούς ,στρατιωτικούς και άλλους φτάνουν στη Ρόδο και γίνεται και επίσημα η Ενσωμάτωση των νησιών.


Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2021

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ