Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2021

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ

 



                                                                



Στη θέση Ασπροπηλιά ,1,5 χιλ. έξω από το χωριό βρίσκεται το μονόχωρο ,καμαροσκέπαστο μοναστηράκι της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου. Δεξιά της εισόδου, μια μαρμάρινη εντοιχισμένη επιγραφή μαρτυρεί. « ΔΑΠΑΝΗ ΟΣΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΕΥΡΥΔΙΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΑΡΑ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ 31-8-1981.

Το μοναστηράκι που πλαισιώνεται από τσιμεντοστρωμένη αυλή και αυλότοιχο ,είναι καλοσυντηρημένο . Εντυπωσιακό είναι το κωδονοστάσιο που βρίσκεται στην είσοδο της αυλής. Το εσωτερικό του μοναστηριού είναι όλο ασβεστωμένο εκτός από την οροφή όπου υπάρχει τοιχογραφία του Παντοκράτορα . Το μοναστήρι λειτουργείται τακτικά στη χάρη της Οσίας και περιστασιακά. Κάθε χρόνο γίνεται εσπερινός και θεία λειτουργία. Αρκετοί Μεσαναγρενοί και από την πόλη της Ρόδου πηγαίνουν να προσκυνήσουν και να ανάψουν ένα κεράκι . Μετά την εκκλησία οι πιστοί μοιράζουν κομμάτια από μήλα , μαζί με τους άρτους.

Σήμερα που γιορτάζει είναι μια ευκαιρία οι Μεσαναγρενοί της Ρόδου να επισκεφθούν το χωριό και να προσευχηθούν στην Οσία Ειρήνη .


Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2021

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ ,ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ

 


                                                                   




Στα Λουριά και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό ,στην κορυφή ενός υψώματος , βρίσκεται το μονόχωρο , καμαροσκέπαστο και ευρύχωρο μοναστηράκι της Αγίας Παρασκευής. Το μοναστηράκι είναι ασβεστωμένο εσωτερικά και εξωτερικά και πλαισιωμένο από κράσπεδο με μπετόν. Στην είσοδο του μια μαρμάρινη επιγραφή αναφέρει. « Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΘΕΝ ΔΑΠΑΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗ 1975».

Το τέμπλο του είναι κτιστό και φέρει τις συνήθεις εικόνες. Στους ασβεστωμένους τοίχους με το σταμπωτό , φυτικό διάκοσμο ,βρίσκονται αναρτημένα εικονίσματα και μια μεγάλη εικόνα της Αγίας Παρασκευής , αφιέρωμα της κτητόρισσας. Η κόγχη του ευρύχωρου ιερού είναι χρωματισμένη σε ανοιχτή απόχρωση του γαλάζιου. Το μοναστηράκι λειτουργείται τακτικά την ημέρα της Αγίας Παρασκευής




Τρίτη, 20 Ιουλίου 2021

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ,ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ

 




Στην κορυφή ομώνυμου υψώματος ,2,5 χιλ. έξω του οικισμού του Μεσαναγρού , βρί­σκεται το Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία.. Πρόκειται για μονόχωρο κτίσμα μετρίων διαστάσεων με επικλινή κεραμοσκεπή . Η β. και Ν. πλευρά του στηρίζονται με ισχυ­ρά τοιχία αντιστήριξης που προσδίδουν μια αρχιτεκτονική πρωτοτυπία στο λατρευτι­κό αυτό τόπο. Τα τοιχία έχουν κατασκευαστεί επειδή το μοναστηράκι υφίσταται αλε­πάλληλες καθιζήσεις .Πιθανολογείται μάλιστα από κατοίκους του χωριού ότι στη θέση του προϋπήρχε ναός στα ερείπια του οποίου η νεολαία του χωριού με ταχτικές εργασίες και με « ΔΑΠΑΝΗ ΗΛΙΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΚ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ 12-6-1947» ,όπως μαρτυρεί σχετική εντοιχισμένη επιγραφή , ανεγέρθηκε το υφιστάμενο μοναστήρι . ΄Εκτοτε συχνές ανακαινιστικές εργασίες συντήρησης έχουν γίνει μέχρι και πρόσφατα.
Το εσωτερικό του Μοναστηριού είναι ασβεστωμένο και οι τοίχοι του φέρουν διάφορα εικονίσματα. Το τέμπλο του είναι κτιστό και φέρει τις συνήθεις εικόνες. Το δάπεδο καλύπτεται με πλίνθους. Το μοναστήρι λειτουργείται τακτικά στη χάρη του Προφήτη Ηλία.

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2021

ΑΝΕΒΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΣΚΙΑΔΙ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ ΚΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ

 



                                                                          



Ο δρόμος για να ανεβούμε στην κορυφή του βουνού Σκιάδι υπήρχε , αλλά όχι σε καλή κατάσταση. Την ημέρα λοιπόν των εκλογών μάθαμε ότι μπορούμε να ανεβούμε και το προσπαθήσαμε. Ο δρόμος βελτιώθηκε και χρειάζεται ακόμη λίγη προσπάθεια , για να γίνει καλύτερος. Η διαδρομή εξαίσια . Ανεβήκαμε στην κορυφή και το μάτι μας δεν ήξερε πού να πρωτοκοιτάξει. Μια γαλήνη σε κυριεύει και σε κάνει να νιώθεις διαφορετικά.

Στην κορυφή ,που παλιά ήταν τόπος λατρείας , διακρίνονται ερείπια παλιού ναού. Και όπως γράφει ο Αρχαιολόγος Ι. Βολανάκης και φίλος του χωριού..( Σε απόσταση 4 χιλ. ,στην κορυφή υψώματος-560μ. διατηρούνται τα ερείπια παλαιού ναϋδρίου , στους τοίχους του οποίου διακρίνονται λείψανα από τοιχογραφίες. Το ναϋδριο αυτό κτίστηκε στη θέση ή πλησίον παλαιοχριστιανικού ναού, όπως φαίνεται από τα λείψα­να παλαιών τοίχων και από διατηρούμενα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη. Η θέση λέγεται Σταυρός ή ΄Αγιος Ιωάννης .).

Υπάρχει επίσης «Φλεσκίνα » ,είδος μικρού πηγαδιού ,για τη συλλογή νερού.

Και τι δε βλέπει το μάτι μας. Κάτω ακριβώς ,είναι η Μονή Σκιάδι και πιο πέρα απλώνεται η θάλασσα του Μεσαναγρενού Κάμπου. Κάπου εκεί βρίσκεται και το «Πετροκάραβο» ,που πέτρωσε η Παναγιά Σκιαδενή ,μαζί με τους πειρατές. Δεξιά δια­κρίνονται τα χωριά Απολακκιά, Μονόλιθος και Σιάνα. Από την άλλη μεριά , η ματιά μας φτάνει μέχρι το χωριό Λάρδος. Διακρίνονται επίσης ο Γενναδενός κάμπος ,τα Σκληπενά μέρη και ακριβώς κάτω από τα πόδια μας ,ο Μεσαναγρός. Προς τη μεριά της Αρνίθας ,υψώνεται επιβλητικά ,το Μεσαναγρενό Αιολικό πάρκο.

Αν πας απόγευμα ,θα απολαύσεις το καλύτερο ηλιοβασίλεμα στον κόσμο. Όλα σου φαίνονται πολύχρωμα , ο ήλιος χάνεται στη θάλασσα και ένα σκοτεινό πέπλο σκε­πάζει τα πάντα.

Μελανό σημείο , η εγκατάσταση κεραιών ,ακόμη και κοντά στα Αρχαιολογικά μνη­μεία. Οι κεραίες αυτές πρέπει να ξηλωθούν ,γιατί η παρουσία τους δείχνει ανευθυ­νότητα και όχι σεβασμό στα μνημεία που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας.

Αν βρεθείτε στον Μεσαναγρό , μη διστάσετε να ανεβείτε στην κορυφή του βουνού «Σκιάδι» και θα μείνετε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Θα ζήσετε ανεπανάληπτες στιγμές και θα νιώσετε αισθήματα πρωτόγνωρα .


Κυριακή, 11 Ιουλίου 2021

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ Η ΟΜΑΔΑ ΠΑΙΔΩΝ ΤΟΥ ΚΟΛΟΣΣΟΥ

   

                                                                             








Σάββατο, 10 Ιουλίου 2021

ΣΥΓΧΑΡΗΤΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΜΙΧΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

 



                                                                          



Μιχαήλ Σταύρος - 3ο ΓΕΛ Ρόδου,  18.000 μόρια Θετικών Σπουδών
«Μία δύσκολη χρονιά έφτασε στο τέλος της. Είμαι γενικά ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους καθηγητές μου και την οικογένειά μου που με στήριξαν και με καθοδήγησαν στην προσπάθειά μου!
Εύχομαι σε όλα τα παιδιά τα καλύτερα».

(Εφημερίδα Ροδιακή)

Σταύρο συγχαρητήρια και πάντα να έχεις επιτυχίες στη ζωή σου!!!!




Τρίτη, 6 Ιουλίου 2021

ΤΟ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ Η ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΑ-ΠΑΡΑΜΥΘΙ

 


                                                       

ΠΑΡΑΜΥΘΙ Το Βασιλόπουλο και η Βασιλοπούλα

Αφήγηση : Παπαδημητρίου Βασιλεία

Καταγραφή: Παπαμιχαήλ Μοσχοβία –Στοϊκίδου Ελευθερία



Μια φορά κι έναν καιρό είχε ένα Βασιλιά και μια Βασίλισσα. Είχανε μία κόρη , μη βρέξει ο Θιός και βρέξει την. ¨Ετυχε ν άρρωστήσει η βασίλισσα.΄ Ηρτεν πιο η ώρα ν αποθάνει. Εθώρειε ένα δακτυλί, εβγκαλέν το κι είπε του άντρα της « σ΄’οποιον κάμει το δαχτυλί , θα την πάρεις γυναίκα σου».

Ο βασιλιάς εκάλεσε τες γυναίκες όλης της οικουμένης , σ΄όσες κι αν εδοκίμασαν να ταιριάσει το δακτυλί, σε καμμιά εν εταίριασε. Εταίριασε μόνο στην κόρη του.

-Θα σε πάρω.

-Πατέρα, εγώ κόρη σου και ά με πάρεις;

-Παράφηση της μάνας σου είναι « σ΄όποια ταιριάξει το δακτυλί να την πάρεις γεναίκα σου¨.

Ετσακώνονταν ο βασιλιάς με την κόρη , η κόρη πιο επόμεινε. Ορίσασι τον γάμο που θεν να κάμουσι. Ο βασιλιάς πιο έκαμε της ένα καλό πολυέλαιο δώρο. Η κοπέλα πάει και βρίσκει κείνον που του παρήγγειλε ο βασιλιάς τον πολυέλαιο και του λέει.

_ Θα μου κάμεις τον πολυέλαιο , θάχει μέσα κρεβάτι, κουζινικά , τουαλέτα και όσα πάσι, εγώ θα τα πλερώσω με το παραπάνω.

¨Εκαμέ τα , επήρε τον πολυέλαιο στο σπίτι, , σε δυο, τρεις μέρες , που είχε να γίνει ο γάμος , χάνεται η κόρη. ΄Εβγκαλε όλο τον στρατό να την εύρουν , δεν την ηύρασι. Δεν ηύραν την κόρη , εμαυροφόρεσε το παλάτι.

Είχε και ένα βασιλόπουλο που τον γνώριζς και πήε να τον συλληπηθεί πούχασε την κόρη του. Το βασιλόπουλο υποψιάστη ότι η κόρη ήτο μες στον πολυέλαιο. Εζήτησε από τον βασιλιά να του πουλήσει τον πολυέλαιο και του τον πούλησε. Επήρεν τον εις το σπίτι , ανοίει τον πολυέλαιο και βρίσκει την κοπέλα μέσα. Εκρέμασε τον πολυέλαιο με την κοπέλα μέσα. Λε:

_Τώρα θα μου φέρνετε δυο πιάτα φαϊ , διότι ένα δε μου φτάνει ,δυο κουτάλια ,δυο περούνια , δυο ποτήρια και θα τα΄αφήνετε. Ήρκετο το βασιλόπουλο , έμπαινε μέσα , εκατέανέ την που τον πολυέλαιο , ετρώασι, έβαλέ την πάλαι στον πολυέλαιο.

Η κακή τύχη της κοπέλας , ειδοποίησαν το βασιλόπουλο να πάει στον στρατό. Λέει της μάνας του.

-Εγώ τώρα θα φύω , εσύ θα βάζεις ένα πιάτο φαγητό στο τραπέζι και νερό.

Εκείνη εκακοψιάστη, κατεαίνει τον πολυέλαιο ,σπα τον , βγαζει την κοπέλα έξω. Παίζει της και ξύλο , βάλλει την μέσα στο τσουάλι και στέλνει τους φρουρούς και παίρνουντην ες τον γιαλό και ρίχνου την.

Η κοπέλα ήξερε κολύμπι και βγήκεν έξω. Ηύρεν ένα βοσκό και είχε δυο κόρες ο βοσκός. ¨Εκλαιεν η κοπέλα .Λε:

  • Τι έχεις κοπέλα μου , έλα μαζί μου.

Απολύθηκε το βασιλόπουλο , επήεν στο σπίτι, ο πολυέλαιος σπασμένος και ρώτηξε τι έγινε. Λέει η μάνα:

-Δεν ετρώετο το φαί και ενοίξαμε τον πολυέλαιο και ήτο πεθαμένη μέσα.

-Και που την επήρατε;

-Στο γιαλό.

Επήε το βασιλόπουλο ,ηύρε τον βοσκό και τις κοπέλες και την εγνώρισε που ήταν εκεί. Την άλλη μέρα ξαναπήε και πήγαινε συνέχεια. Τους κάλεσε για τραπέζι και ο βοσκός του είπε ότι δεν μπορούν να πάνε ,γιατί έχουν τα πρόατα. Εκείνος ρώτηξε.

-Πόσα πρόατα έχεις, πενήντα στρατιώτες θα φέρω για να τα ξανοίουν.

Επήαν στο σπίτι λοιπόν ,εφάασι , ήπιασι ,εδιασκεδάσασι , λέει το βασιλόπουλο.

-Τώρα θα πούμε και που ένα παραμύθι.

Είπαν ο βοσκός, είπαν οι δυο κάρες του , ήρτεν και η σειρά της βασιλοπούλας .Λέει.

-Εγώ δεν γνωρίζω παραμύθι.

-Θα πεις ότι ξέρεις.

¨Εκατσαν ούλοι στο γύρω . Η κοπέλα λέει.

  • Μια φορά κι έναν καιρό είχε ένα βασιλιά και μια βασίλισσα και είχαν και μια κόρη. Επόθανε η βασίλισσα και ο βασιλιάς ήθελε να πάρει την κόρη του γεναίκα . Έκαμε και τον πολύέλαιο και κρύφτη μέσα η κοπέλα. Επήε και το βασιλόπουλο και πήρε και τον πολυέλαιο στο σπίτι του.

Αλλά η μάνα του , όταν άκουσε για τον πολυέλαιο ,εσηκώθη να φύει, αλλά το βασιλόπουλο δεν την άφηκε. Ετέλεψε το παραμύθι η βασιλοπούλα , είπε και για τον γιαλό και ούλα. Ϋστερα το βασιλόπουλο έπιασε την μάνα του , την έβαλε στο τσουάλι , την έριξε στον γιαλό και πήρε γυναίκα του τη βασιλοπούλα και περάσα καλά και μεις καλύτερα.




Κυριακή, 27 Ιουνίου 2021

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ , Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΘΕΡΙΣΜΟΥ

                                                               



Το καλοκαίρι ήταν η εποχή του θερισμού. ¨Ολη η οικογένεια ήταν στα χωράφια. Για 2 μήνες το χωριό άδειαζε και όλοι κοιμόντουσαν στα χωράφια. « Θέρρος ,τρύγος ,πόλεμος» ,έλεγαν.

Το κυριότερο εργαλείο ήταν το δρεπάνι. Με αυτό θέριζαν ,όλη την ημέρα. Τα στάχια τα έκαναν γομάρια και τα έδεναν με λύες που έκοβαν οι άντρες χρησιμοποιώντας κλαδευτήρια .Τα γομάρια φορτώνονταν στα ζώα και μεταφέρονταν στα αλώνια.

Το αλώνισμα γινόταν με τα ζώα, μέρες ατέλειωτες. Ακολουθούσε το ξεχύρισμα, χωρισμός σιταριού από τα άχυρα .Με το θρηνί ή φτυάρια σήκωναν ψηλά το μίγμα ,άχυρα ,στάρι και με τη βοήθεια του αέρα ,το μίγμα ξεχώριζε. Ακολουθούσε η μεταφορά του σιταριού στο σπίτι και η τοποθέτησή του στις πάγκες. Τα άχυρα μεταφέρονταν στον αχυρώνα και ήταν η τροφή των ζώων τον χειμώνα.

Η ίδια διαδικασία ακολουθούνταν και για τις φακές, λαθούρι και άλλα ψυχανθή.

                                                                           


 

Πέρα από όλα αυτά υπήρχαν και άλλα εργαλεία, που είτε τα έφτιαχναν μόνοι τους ή τα αγόραζαν. Ο κρίκελος ,ένα σιδερένιο εργαλείο που το χρησιμοποιούσαν για να δέσουν τα ζώα στα χωράφια . Στην μια άκρη ήταν μυτερός, γιατί έπρεπε να μπει βαθιά στη γη και από την άλλη είχε μια κεφαλή ,που από εκεί περνούσε η σαούλα ,σχοινί για να δεθεί. Τα αλέτρια ήταν ξύλινα και χρειαζόταν μεγάλη μαστοριά ,τόσο στην επιλογή του ξύλου ,τόσο και στο φτιάξιμο. Το κλαδευτήρι ,οι ψαλίδες ,το λισγάρι , η λίμα ,το σκεπάρνι ,ήταν εργαλεία χρήσιμα .


Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2021

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ,ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΥΓΚΡΙΣΗ......ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ....

 

                                                                         


ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

         Κάθε πρωί στις 8 και το απόγευμα στις 2.30 , χτυπούσε η καμπάνα του σχολείου. Χτυπούσε 3 φορές όσες και οι συλλαβές της λέξης σχολείο. Βάζαμε την πάνινη τσάντα στον ώμο και τρέχαμε για το σχολείο. Τότε είχαμε πρωί και απόγευμα. Κάθε Τετάρτη απόγευμα, γινόταν ο καθιερωμένος περίπατος. Στις μικρές τάξεις είχαμε μια δασκάλα και στις μεγαλύτερες το δάσκαλο. ΄ Ομορφα χρόνια αλλά και σκληρά. Βιβλία δεν είχαμε , τα αγοράζαμε βλέπετε και έπρεπε να έχουμε τα αυτιά μας ανοιχτά ,για να ακούμε το δάσκαλο και να μαθαίνουμε τα προφορικά εκείνη τη στιγμή. Αλίμονο σε αυτόν που δεν ήξερε μάθημα. Κάποια παιδιά που είχαν βιβλία ,μας καλούσαν σπίτια τους ,για να διαβάσουμε παρέες παρέες. Μαζευόμοσταν λοιπόν σε κάποιο σπίτι , καθισμένοι στο σοφά, στη μέση η λάμπα πετρελαίου ,τα βιβλία ,τα τετράδια πάνω στο σοφρά και προσπαθούσαμε να μάθουμε το μάθημα. Διάβαζε ένας και οι άλλοι άκουγαν . Φαντάζεστε τι γινόταν.

             Στο σχολείο έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί και να μην κάνουμε αταξίες . Μαθαίναμε να είμαστε ευγενικοί, πρόθυμοι, τακτικοί και υπάκουοι. Οι τιμωρίες και η νηστεία έδιναν και έπαιρναν. Παρ΄όλα αυτά υπήρχαν και οι ατίθασοι , που πολλές φορές εξ αιτίας τους ,την πληρώναμε όλοι. Λίγο πολύ όλοι κάτι κάναμε. Τις Κυριακές ο εκκλησιασμός ήταν υποχρεωτικός . Ο Δάσκαλος όριζε ποιος θα πει το Πιστεύω, τον Απόστολο και το Πάτερ ημών. Τα ξέραμε απόξω και ανακατωτά. Κανένας δεν απουσίαζε. Τη Δευτέρα πρωί όσοι έλειπαν ή ήταν άτακτοι ,έβγαιναν στη σέντρα. . Σε ποιον να διαμαρτυρηθείς. Στους γονείς σου.. Κάτι έκανες και σε τιμώρησε ο δάσκαλος και έπαιρνες και άλλη τιμωρία.

         Γράφαμε με μελάνι, με τον κοντυλοφόρο. Είχαμε το μελανοδοχείο , το στυπόχαρτο και προσπαθούσαμε να γράφουμε όμορφα και καθαρά. Κάποια μέρα ένα παιδάκι έφερε στο σχολείο ένα κόκκινο στυλό, που του τον έστειλε ο θείος του από την Αυστραλία. Μείναμε να κοιτάζουμε πως γράφει τούτος. Δε βουτούσε μελάνι . Τα είχε όλα. Τον παρακαλούσαμε να μας δώσει να γράψουμε και εμείς ,αλλά αυτός έδινε μόνο στους κολλητούς του. Είπαμε μόλις τον αφήσει στη τσάντα ,να του τον κλέψουμε. Μέχρι εκεί ξεπέσαμε.. Πονηρός αυτός τον κρατούσε πάντα στα χέρια του ή στις τσέπες του. Όπως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν ,έτσι έγινε και με τo στυλό. Μια μέρα εκεί που έγραφε μέσα στην τάξη ο στυλός τελείωσε . Δεν έγραφε. Το τι κλάμα έριξε ,δε λέγεται . Το τι χαρά νιώσαμε οι άλλοι δε περιγράφεται. Παιδικές κακίες βλέπετε.






Τρίτη, 22 Ιουνίου 2021

Η ΠΑΙΔΕΙΑ

                                                               




Οι διάφοροι κατακτητές ,που πέρασαν από τη Ρόδο ,παραμέλησαν την παιδεία ή δεν ενδιαφέρθηκαν . Οι Ιππότες δεν φρόντισαν την εκπαίδευση ,γιατί ήταν απασχολημένοι στην κατασκευή οχυρωματικών έργων.

Επί Τουρκοκρατίας δεν υπάρχουν στοιχεία για την εκπαίδευση. Γεγονός είναι , απ΄ ότι έλεγαν οι παλιοί Μεσαναγρενοί . τα γράμματα εδιδάσκονταν από τους παπάδες και μοναχούς και περισσότερο τα παιδιά εμάθαιναν τα σχετικά με την εκκλησία , Απόστολο, Πιστεύω, Πάτερ ημών ,ψαλμούς, πράγματα που συνεχίστηκαν και σε μας στα παιδικά μας χρόνια.

Πρώτος ο μητροπολίτης Γερμανός ( 1876- 1888 ) ίδρυσε σχολεία στα χωριά. Κτήρια δεν υπήρχαν και χρησιμοποιήθηκαν σπίτια , εκκλησιές και μοναστήρια. Χρησιμοποιούσαν την « αλληλοδιδακτική μέθοδο » , δηλαδή οι μεγαλύτεροι μαθητές δίδασκαν και βοηθούσαν τους μικρότερους στη Γραφή και Ανάγνωση. Υπήρχαν ποινές ,για τους μαθητές , ανάλογα με τα παραπτώματα. Το ξύλο ήταν ένα είδος τιμωρίας.

¨Όλα τα παιδιά δε φοιτούσαν στο σχολείο και ιδίως τα κορίτσια. Κάθε μαθητής έφερνε στο σχολείο ξύλα , ψωμί για τον δάσκαλο και διάφορα άλλα πράγματα.

Οι δάσκαλοι διορίζονταν από την Κοινότητα , για ορισμένο χρονικό διάστημα. Στο τέλος της σχολικής χρονιάς οι μαθητές εξετάζονταν από Επιτροπή της Κοινότητας και της Εκκλησίας , για να δουν αν οι μαθητές κατείχαν την ύλη. Το έτος 1908-1909 αναφέρονται τα αποτελέσματα της εξετάσεις των μαθητών . Για τον Μεσαναγρό αναφέρεται « Αποτελέσματα ευάρεστα » .

Οι δάσκαλοι έχαιραν εκτίμησης από τους χωριανούς , συμμετείχαν στην κοινωνική ζωή , είχαν πρωτεύοντα ρόλο στο « γίγνεσθαι του χωριού» και σύντασσαν τα προικοσύμφωνα και όλα τα έγγραφα της εποχής.

Τα σχολεία λειτουργούσαν πρωί και απόγευμα και τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο ακούοντας το χτύπημα της καμπάνας τρεις φορές (σχο-λεί-ο). Το 1926 εισάγεται στα σχολεία η ιταλική γλώσσα . Το 1936 ο Ντεβέκι έκλεισε όλα τα σχολεία και αυτά που λειτούργησαν τα παιδιά έπρεπε να μιλούν την Ιταλική. ¨Οσοι δάσκαλοι δεν αποδέχτηκαν αυτόν τον θεσμό ,απολύονταν.

Φορέας αντίδρασης ,κατά των ιταλών η Εκκλησία . Ίδρυσε τα κατηχητικά σχολεία , τα οποία λειτούργησαν ως «Κρυφά Σχολειά». Οι μαθητές διδάσκονταν κρυφά την Ελληνική και έτσι η γλώσσα μας κρατήθηκε ζωντανή.