Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

-" " Ο ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΡΗΤΗΝΙΑΣ- Η ΚΑΣΤΕΛΛΟΣ"



                               
                                                          





Ο ΜΕΣΑΝΑΓΡ0Σ , ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΌΓΟΥ ΚΡΗΤΗΝΙΑΣ «Η ΚΑΣΤΕΛΛΟΣ»

Μια ολόκληρη σελίδα διέθεσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρητηνίας « Η ΚΑΣΤΕΛΛΟΣ» ,για να προβάλει το χωριό μας ,Μεσαναγρός ,στο τευλευταίο τεύχος του  αριθμός  33,τον Αύγουστο  2017 .
  Είναι ένα αξιόλογο έντυπο και συγχαρητήρια στα παιδιά του Συλλόγου που εκδίδουν το Περιοδικό ,αλλά και για όλες τους τις πολιτιστικές προσπάθειες που πάντα παρακολουθώ με ενδιαφέρον.
  Το αφιέρωμα με τίτλο « Μεσαναγρός ,το χωριό των πολλών Μοναστηριών »,περιγράφει την ιστορία, τις 16 Εκκλησιές και Μοναστήρια ,το φυσικό περιβάλλον και γενικά ότι αφορά το χωριό μας.
  Χίλια ευχαριστώ παιδιά τόσο για το αξιόλογο περιοδικό σας ,όσο και τις προσπάθειές σας στον Πολιτισμό.

                                                                                



Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

"ΓΙΟΡΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-ΜΕΡΟΣ 2ο-"




                                                                         













Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

"ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ-1ο ΜΕΡΟΣ- "-"



    Μετά από μια εβδομάδα  στον Μεσαναγρό ξαναγυρίσαμε στην καθημερινότητα. Η εβδομάδα της Παναγιάς φλερνει πολύ κόσμο στο χωριό. Το χωριό παίρνει ζωή,τα σπίτια ανοίγουν , οι δρόμοι γεμίζουν παιδικές φωνές , η εκκλησιά γεμάτη από κόσμο και γενικά αλλάζει η όψη του χωριού.

                                                                   ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
                                                                        



    

                                                  ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ




                                                                  

                                                              ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ




Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

"ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ-ΜΕΡΟΣ 2ο"



                                                      





                                                         Η  ΠΑΝΑΓΙΑ  ΣΚΙΑΔΕΝΗ      


Για την  Παναγιά Σκιαδενή έχουν  αφιερωθεί χιλιάδες σελίδες  ,τόσο για την ιστορία της Μονής ,όσο και για τα θαύματά της. Εμείς θα αναφερθούμε  στην αγάπη και λατρεία των Μεσαναγρενών στην Παναγιά μας . Παναγιά Σκιαδενή και Μεσαναγρός , χρόνια τώρα πάνε μαζί. Η Μονή είναι κτισμένη μέσα στα όρια του Μεσαναγρού  και πάντα οι Μεσαναγρενοί  τη λειτουργούσαν και βοηθούσαν για τις ανάγκες της Μονής.
    Οι Μεσαναγρενοί τόσο στο χώρο της Μονής, όσο και στο χωριό που φέρνουν την Παναγιά , δείχνουν την πίστη τους και την αγάπη τους . Την ημέρα της γιορτής του Αγίου Θωμά ,οι χωριανοί πηγαίνουν στο γειτονικό χωριό τη Λαχανιά ,για να φέρουν με τα πόδια  την Παναγιά.  Νέοι, γυναίκες και παιδιά  ξεκινούν από Λαχανιά  κρατώντας την εικόνα εναλλάξ και περίπου σε 1 ώρα και 15 λεπτά ,φτάνουν στο Μοναστήρι του Αγίου Θωμά . όπου γίνεται πανηγύρι. Οι χοροί σταματούν και όλοι υποδεχόμαστε την Παναγία. Οι καμπάνες χτυπούν  χαρμόσυνα και οι ιερείς ψάλλουν παράκληση . Στο τέλος όλοι οι πιστοί ασπάζονται την εικόνα .

                                                                  

      Η  εικόνα μεταφέρεται στον Μεσαναγρό ,με προορισμό την εκκλησία του πολιούχου Ταξιάρχη. Εκεί γίνεται και πάλι παράκληση  και στο τέλος « μπατίκιασμα της εικόνας» . Ο Επίτροπος φωνάζει «μπατικιάζεται η εικόνα » και οι πιστοί κάνουν προσφορά χρηματικά ποσά . ¨Οποιος  δώσει τα περισσότερα ,μπατίκιασε την εικόνα και όλο το βράδυ την έχει σπίτι του .Συνήθως την εικόνα μπατικιάζουν άνθρωποι που έχουν κάποιο τάμα αλλά και όλοι οι πιστοί. ΄Ολο το βράδυ οι πιστοί ξενυχτούν στο σπίτι που βρίσκεται η εικόνα.
       Το πρωί η εικόνα ξαναμεταφέρεται στην εκκλησία ,γίνεται παράκληση  και όλοι οι πιστοί μαζί με τον ιερέα κρατώντας την Παναγιά ,γυρίζουν όλο το χωριό και σε κάθε σπίτι ο ιερέας προσεύχεται για τους ενοίκους. Οι νοικοκυρές υποδέχονται την Παναγία κρατώντας θυμιαστήρες και κάνοντας τον σταυρό τους. Η εικόνα ξαναμπατικιάζεται και παραμένει στο σπίτι του πιστού, μέχρι να την πάρουν οι νέοι του χωριού για να πάνε στις μάντρες.
     Οι νέοι του χωριού κρατώντας την εικόνα ,ο καθένας με τη σειρά στον ώμο του, περνώντας από δύσβατα μονοπάτια , πηγαίνουν στις μάντρες ,όπου τους περιμένουν οι βοσκοί με θυμιαστήρες για να ασπαστούν την εικόνα. Σε κάθε μάντρα οι βοσκοί δίνουν χρήματα για τη Μονή και κατσικάκια  και τυρί για τους νέους. Αυτό γίνεται μέχρι να πάνε σε όλες τις μάντρες και στο τέλος της ημέρας καταλήγουν στην Μονή , όπου η εικόνα τοποθετείται στη θέση της και ακολουθεί γλέντι .


                                                                   
   Στη χάρη της στις 8 του Σεπτέμβρη ,όλο το χωριό για πολλές ημέρες ήταν στη Μονή. Το θέρος είχε τελειώσει ,ο αλωνισμός και πριν 15 ημέρες οι μανάδες με τα παιδιά πηγαίναμε στο Σκιάδι. ΄Εβλεπες ένα κομβόι από γαϊδουράκια φορτωμένα με τα απαιτούμενα να προχωρούν . Εμείς τα παιδιά πηγαίναμε με τα πόδια και μάλιστα παραβγαίναμε ποιος θα φτάσει πρώτος. ¨Ολοι μέναμε στη Μεσαναγρενή κέλα, ξαπλωμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο. Παρακολουθούσαμε την εκκλησία ,βοηθούσαμε τον παπά και κάναμε ένα σωρό δουλειές. Οι μεγαλύτεροι καθάριζαν ,ετοίμαζαν τα τραπέζια και τα καθίσματα για τους προσκυνητές και έκαναν ότι μπορούσαν  για να λάμπει η Μονή. Την παραμονή όλοι είχαμε και κάποιο πόστο . Όταν τέλειωνε ο χορός τις αυγές , καθίζαμε κάτω από τον πλάτανο και άρχιζε τα τραγούδι συνοδεία λύρας που έπαιζε κάποιος Χαλκίτης. ΄Αντρες  και γυναίκες τραγουδούσαν για τη Μεγαλόχαρη. Το τραγούδι κρατούσε μέχρι να χτυπήσει η καμπάνα, για τη Θεία Λειτουργία. Το απόγευμα παίρναμε τον δρόμο της επιστροφής για το χωριό, ευχαριστημένοι  αλλά και με μια υπόσχεση .και του χρόνου.
      Για την Παναγιά Σκιαδενή έχουν γραφτεί χιλιάδες στίχοι και τραγούδια. Θα σας αναφέρουμε μερικά ,που δείχνουν την πίστη και το σεβασμό των Μεσαναγρενών στην Παναγιά τους.

           Την Παναγιά τη Σκιαδενή όλοι την αγαπούμε
           Γιατί και εκείνη γιαίνει μας τον πόνο που πονούμε.

           Ω Παναγιά μου Σκιαδενή  πούσαι μες στο χωριό μας
           Παρακαλώ σε να γενείς προστάτης των παιδιών μας.

          Ω Παναγιά μου Σκιαδενή μεγάλη η δύναμή σου
          Βλέπε τον κόσμο τον ντουνιά νάρχονται στη γιορτή σου.

          Ω Παναγιά μου Σκιαδενή πούσαι καρτσί στη Χάλκη
          Τον κόσμο όλο βλέπετον του χρόνου να ξανάρθει.

          Στην Παναγιά τη Σκιαδενή ήρτα να ξενυχτίσω
          Πούναι πολύ θαυματουργή χάρη να της ζητήσω.

          Να βλέπεις τα παιδάκια μου όπως κρατάς το κρίνο
          Πούναι ο Ιησούς Χριστός και ζούμε από κείνον.

          Ω Παναγιά μου Σκιαδενή τρέξε να πας στα ξένα
          Όπου σε περιμένουνε ματάκια δακρυσμένα.


             ………………………………………………
                                                               


                          

                                        Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ   Η ΠΛΗΜΜΥΡΙΑΝΗ   


Βρίσκεται στη θέση Εβγάλες και στην ίδια   τοποθεσία υπάρχουν δυο μοναστήρια. Το Παλιό  που λόγω καθιζήσεων είναι ετοιμόρροπο και το καινούριο που κτίστηκε πρόσφατα.
     Η γιορτή γίνεται την Παρασκευή μετά το Πάσχα . ‘ Ολο το χωριό   ,παλιά με τα γαϊδουράκια και σήμερα με αυτοκίνητα ,μεταβαίνει για να προσευχηθεί. Οι γιορτιάρηδες έχουν ετοιμάσει τα πρόσφορα και τους άρτους  και όλα είναι καθώς πρέπει. Την ώρα που ο Παπάς βγάζει τα ΄Αγια, όλοι οι χωριανοί παίρνουν Αγίασμα νερό, που περνάει κάτω από το παλιό μοναστήρι   και αλείφουν το    πρόσωπό τους.  Στο τέλος γίνεται περιφορά της εικόνας γύρω από το Μοναστήρι και ευλογούνται οι άρτοι.  Αφού τελειώσει η Θεία λειτουργία, σύμφωνα με το έθιμο ,όλα τα παιδιά περνούν από το παράθυρο του Μοναστηριού ,βοηθούμενα από τους μεγάλους. Θεωρούνται ευλογημένα όσα θα περάσουν και για αυτό όλοι οι γονείς τηρούν το έθιμο.

                                          

(Τα τραγούδια είναι από την Καθολική Καραγιάννη και από το ζεύγος Μιχάλη και Καθολικής Πιζήμολα) .        

                    ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ                                                                    

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

"ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ-1ο ΜΕΡΟΣ"




                                                                





                             ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ  ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ


    Ο  Μεσαναγρός  είναι το χωριό με τις περισσότερες εκκλησιές  και μοναστήρια ,16 τον αριθμό. Μπορεί  να θεωρηθεί ιερός τόπος ,τόπος βαθιά θρησκευόμενων ανθρώπων , που η αγάπη τους στα Θεία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Πρέπει να χαρακτηριστεί ιερός ,γιατί εκτός από τις 16 εκκλησιές και μοναστήρια ,γύρω από τον οικισμό υπάρχουν  πολλές Παλαιοχριστιανικές βασιλικές . Χαρακτηριστικά ο Αρχαιολόγος Ιωάννης Βολανάκης αναφέρει. « Ο μεγάλος αριθμός των Παλαιοχριστιανικών μνημείων που έχει επισημανθεί στην περιοχή του Μεσαναγρού, υποδηλοί ότι ο οικισμός  βρισκόταν σε μεγάλη ακμή. Σε έξι διαφορετικές θέσεις υπήρχαν ΔΈΚΑ συνολικά Παλαιοχριστιανικές βασιλικές» .
    Αυτές είναι – 1) Της Αγίας Βαρβάρας
2)      Αγίου Νικολάου
3)      Τιμίου Σταυρού ή Αγίου Ιωάννου
4)      Κοίμησης της Θεοτόκου( 3 Βασιλικές)
5)      Πεντάθυρα
6)      Στις Ζωπές
7)      Αγίου Μηνά
8)      Σωτήρα,Παλαιόκαστρο
9)      Χιονιά
10)  Πατέλες
Από τις 16 εκκλησιές , οι 3 είναι αφιερωμένες στη Παναγιά , στη Μεγαλόχαρη ,στη Μητέρα όλου του κόσμου, όπως λένε οι Μεσαναγρενοί .   Είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου , η Παναγιά Σκιαδενή και η Ζωοδόχος Πηγή ή Πλημμυριανή.


                                                               

                      
                                              Η Κοίμηση της Θεοτόκου ή Πανωεκκλησιά


      Η Κοίμηση της Θεοτόκου   ,Παλαιοχριστιανική εκκλησιά του 13ου αιώνα , είναι κτισμένη σε ερείπια Παλαιοχριστιανικής του 5ου αιώνα   και   στον ίδιο χώρο υπάρχει άλλη του 3ου αιώνα. Ο γύρω χώρος υπήρξε και νεκροταφείο . Μετά από ανασκαφές που έγιναν  ,η εκκλησία έχει συντηρηθεί και υπάρχουν και αρκετά ψηφιδωτά. Η αγάπη , η πίστη και ο σεβασμός στην Παναγιά  ,είναι παροιμιώδης . Δεν υπάρχει στιγμή της ζωής των Μεσαναγρενών , που να μην αναφέρεται στην Παναγιά. Στις χαρές και στις λύπες  ,στις αρρώστιες     ,στον πόνο , στην προσμονή ,στην ελπίδα ,η λέξη που κυριαρχεί είναι « Παναγιά μου »  
    Λειτουργείται από 1 έως 23 Αυγούστου ,αλλά σε καθημερινή βάση είναι ανοιχτή για τους επισκέπτες. Στη χάρη της είναι κατάμεστη από κόσμο ,που δεν χωρεί μέσα στην εκκλησιά και καταλαμβάνει και την μικρή πλατεία του χωριού. Οι Μεσαναγρενοί  της Ρόδου ,αλλά και πολλοί ξενιτεμένοι ,το δεκαπενθήμερο του Αυγούστου  κατακλύζουν το χωριό ,για να προσκυνήσουν τη χάρη της. Η αρτοκλασία τόσο στον εσπερινό όσο και στη Θεία Λειτουργία ,γίνεται στη μικρή πλατεία που υπάρχει έξω από την εκκλησιά .Τα τελευταία χρόνια με την έλευση του Παπα- Αγαθάγγελου , την παραμονή της γιορτής ,ψάλλονται τα εγκώμια της Παναγίας και γίνεται περιφορά του Επιταφίου σε μέρος του χωριού.
         Τα προηγούμενα χρόνια   ο γιορτιάρης΅, δηλαδή ο  νοικοκύρης που είχε το εικόνισμα της Παναγιάς σπίτι του   και η οικογένειά του γιόρταζε αυτή τη γιορτή , ανήμερα  έκανε τραπέζι μετά την εκκλησία και καλούσε τις αρχές του χωριού ,Παπά ,Δάσκαλο ,Πρόεδρο ,συγγενείς .φίλους και πολλές φορές και όλο το χωριό. Στο Μεσαναγρό κάθε σπίτι είχε τον προστάτη ¨Αγιο  και  ο Γιορτιάρης  έπαιρνε στην εκκλησία αρτοκλασία ,πρόσφορο ,λάδι ,κρασί  ,κεριά και ήταν μεγάλη τιμή να φιλήσεις τον άρτο που ευλογούσε ο Παπάς ,πράγμα που έδειχνε ¨ότι ήσουν ο γιορτιάρης. Πολλές φορές την παραμονή ή ανήμερα της γιορτής γινόταν γλέντι. Η εκκλησιαστική Επιτροπή για να μαζέψει χρήματα  την ώρα του χορού τηρούσε το έθιμο που λέγεται  ” Κούπα΅ . Καθώς χόρευαν ,ένας Επίτροπος κρατούσε ένα βαθύ πήλινο πιάτο ,την Κούπα  και φώναζε  ΅Κούπα ,΅κάθε φορά που άλλαζε ο πρώτος χορευτής. Ο πρώτος που έσερνε τον χορό , έπρεπε να ρίξει χρήματα μέσα στην κούπα. Οι πρώτοι χορευτές άλλαζαν  συνέχεια και  η κούπα γέμιζε προς τέρψιν της Εκκλησιαστικής Επιτροπής.
    Σε κάθε λέξη ,σε κάθε καημό ,σε κάθε κίνδυνο, αρρώστια ,η πρώτη λέξη που έβγαινε από τα χείλη των Μεσαναγρενών ,ήταν  Παναγιά μου. Πολλές φορές όλα αυτά γίνονταν τραγούδι ,στίχος ,που έκφραζε την επιθυμία του ζητούντος.

                    Ω Παναγιά μου  Δέσποινα το θαύμα σου να  κάμεις
                    Κάθε ανθρώπου που πονά τον πόνο του να γιάνεις.
Η αγάπη της μάνας στα παιδιά της και η επιθυμία της να έχουν την Παναγιά προστάτιδα ,εκφραζόταν στους παρακάτω στίχους.
      
                     Ω Παναγιά μου Δέσποινα με τα χρυσά καντήλια
                     Να βλέπεις τα παιδάκια μου να σου τα κάμω χίλια..

Ο καημός της μάνας για τα ξενιτεμένα παιδιά της  και η προστασία από την Παναγιά που επιζητούσε  ,φαίνεται παρακάτω.

                     Ω Παναγιά μου Δέσποινα πούσαι  στα ψηλωμένα
                     Και βλέπε τα παιδάκια μου πούναι μακριά στα ξένα.

¨Όταν γινόταν γλέντι τη γιορτή της Παναγιάς  τραγουδούσαν.

                     Ω Παναγιά μου Δέσποινα έβγα που το στασί σου
                     Να δεις χαρές που γίνονται έξω από την αυλή σου.

¨Ένα  άλλο όνομα  που έδιναν οι Μεσαναγρενοί στην Παναγιά ήταν «Καθολική». .Πολλές κοπέλες του χωριού ,έφεραν αυτό το όνομα.

                      Ω Παναγιά Καθολική πούσαι μες στο χωριό μου
                      Θέλω προστάτης να γενείς και μένα των παιδιών μου.
       
                 …………………………………………………………………..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ........