Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

"ΘΕΡΟΣ..ΤΡΥΓΟΣ...ΠΟΛΕΜΟΣ"


                                                               




                                                            Ο  ΘΕΡΙΣΜΟΣ


Όταν πλησίαζε το καλοκαίρι ,τα σημάδια για να το καταλάβεις ήταν πολλά. Τα παιδιά βγάζαμε τα παπούτσια ,περπατούσαμε ξυπόλητοι ,άρχιζαν οι καλοκαιρινές δουλειές, πλησίαζαν οι εξετάσεις και το χωριό άδειαζε. Δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, ούτε θεριστικές μηχανές και οι αποστάσεις ήταν μεγάλες. Ολόκληρη η οικογένεια έμενε στα χωράφια. Όταν θέριζαν ένα χωράφι, πήγαιναν σε κάποιο άλλο , μέχρι να τελειώσουν το θέρος, να «ποθερίσουν ».
Οι μεγάλοι θέριζαν με τα χέρια. Κρατούσαν το δρεπάνι και θέριζαν τα χρυσοκίτρινα στάχια. Οι άντρες τα έκαναν«γομάρια» και τα έδεναν με λυγαριές, «λύες». ΄Εβλεπες άντρες ,γυναίκες στη σειρά σκυφτοί από το πρωί ως το βράδυ ,να θερίζουν αδιάκοπα. Τα μεσημέρι κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, αν υπήρχε, όλη η οικογένεια απολάμβανε το φαϊ που έφτιαχνε η μητέρα. Η μητέρα είχε όλα τα σύνεργα, τσουκάλια, πιάτα ,τρόφιμα. ΄Αναβε φωτιά με ξύλα ,έφτιαχνε με πέτρες «σιεριστιά», για να καθίσει πάνω η «τσούκα» ,τσουκάλι και ταυτόχρονα μαγείρευε και θέριζε. Πιο νόστιμο φαγητό από αυτό του χωραφιού δεν υπήρχε. Θέλεις η κούραση ,θέλεις τα αγνά υλικά ,το φαγητό αυτό ήταν πεντανόστιμο. Πολλές φορές όταν η δουλειά ήταν πολλή και η μητέρα δεν προλάβαινε να μαγειρέψει ,η «σαλά»,σαλάτα αντικαθιστούσε το φαγητό. Μέσα σε μια μεγάλη γαβάθα όλοι μαζί τρώγαμε ,βουτώντας το ψωμί. Πόσες φωτιές άναβαν κατακαλόκαιρο κάθε μέρα ,δεν μπορώ να σας πω. Μπορώ να σας πω όμως ότι ποτέ δεν έπιασε φωτιά και να κινδυνέψει δάσος. ΄Ηταν για μένα πράγμα ανεξήγητο. Τα βράδια μου έχουν μείνει αξέχαστα. Δίπλα από τα στάχια και κάτω από τον έναστρο ουρανό ,όλη η οικογένεια κοιμόταν ευτυχισμένη. Ξυπνούσες και έβλεπες τα αστέρια ψηλά στον ουρανό και τον ήλιο να ανατέλλει.

                                                             

Τα παιδιά και αυτά δούλευαν. Θέριζαν , κουβαλούσαν νερό και έκαναν τις μεταφορές. Τα δεμάτια από το στάρι έπρεπε να μεταφερθούν στο χωριό, στα αλώνια. ΄Ηταν η εποχή που άρχιζαν και οι εξετάσεις στο Δημοτικό. Πρωί-πρωί μας φόρτωναν με δεμάτια τα ζώα ,συνήθως γαϊδουράκια και μουλάρια., καθίζαμε στη μέση και ξεκινούσαμε για το χωριό.΄ Επρεπε να πάμε να ξεφορτώσουμε τα δεμάτια, να πάμε στο σχολείο και το μεσημέρι να γυρίσουμε στο χωράφι, να μας ξαναφορτώσουν τα ζώα και το βράδυ να γυρίσουμε ξανά πίσω. Παρέες-παρέες τα παιδιά που τα χωράφια γειτόνευαν ,κάναμε όλα αυτά τα δρομολόγια. Τι κούρσες κάναμε για το ποιος θα βγει πρώτος ,δε λέγεται. Το χειρότερο πράγμα στη μεταφορά ,ήταν να γείρει από τη μια πλευρά το δεμάτι ,το ζώο να μην προχωρά και συ να προσπαθείς να το ισορροπήσεις με τις μικρές σου δυνάμεις. Αν δεν τα κατάφερνες ,έλυνες τα σκοινιά και άφηνες τα δεμάτια για να έρθουν οι μεγάλοι. Το τι κόλπα κάναμε για να φτάσει το φορτίο δε λέγεται. Μας έμαθαν να βάζουμε πέτρες στο αντίθετα δεμάτι για να ισορροπεί ή να χαλαρώνουμε τα σκοινιά 

                                                                  
.
Στο τελευταίο χωράφι γινόταν ο αγιασμός. ΄Αφηναν ένα κομμάτι αθέριστο και συνήθως ο πατέρας με το δρεπάνι θερίζοντας ,έκανε το σχήμα του σταυρού. ΄Εσπαγαν και μια «σουρά», στάμνα και ο ένας κυνηγούσε τον άλλο για να το βρέξει. Μετά όλοι μαζί γύριζαν στο χωριό κουρασμένοι ,αλλά και χαρούμενοι που εξασφάλισαν τη σοδειά της χρονιάς.

                                                                                




Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

" ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΣ ΡΟΔΟΥ -ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Α.ΠΑΠΑ"

                                                             


Έχουμε την τιμή και τη χαρά να συνεργαζόμαστε με τον Α. Πάπα ,τον Μεσαναγρενό που ζει στην Αυστραλία και αγαπά το χωριό και στα βιβλία που εκδίδει αφορούν τον Μεσαναγρό. Ο φωτογραφικός του φακός έχει φωτογραφίσει κάθε γωνιά του χωριού. Στο τελευταίο του βιβλίο έχει συμπεριλάβει και το blog  μας και γράφει επαινετικά λόγια για μας. 
Ανδρέα χίλια ευχαριστώ και εύχομαι να συνεχίσεις να αναδεικνύεις το όμορφο χωριό μας.


                          ΒΙΒΛΙΟ Α.ΠΑΠΑ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Βοηθάει  Ο Γιάννης Καραγιάννης μέσα από τις εργασίες του  προσπαθει να προωθήσει και να διατηρήσει τον πλούτο της αγροτικής ζωής της Νότιας Ρόδου και τις παραδόσεις της. Τα πολιτιστικά αγαθά είναι η πιο ξεχωριστή παραδοσιακή ιδιοκτησία που έχει κάποιος. Η καταγωγή  ενός ατόμου, για παράδειγμα, είναι αυτό που τον κάνει πιο κοντά τους, αλλά είναι αυτό που κάποιος γνωρίζει για την κουλτούρα τους ,που θα τους κάνει υπερήφανους για την ελληνική καταγωγή τους. Ο Γιάννης Καραγιάννης ενσαρκώνει τις αξίες και το πνεύμα του  Ορθοδόξου Χριστιανισμού και της κουλτούρας του. Μέσα από τις καλές του εργασίες, βοηθά στη διατήρηση, στην ενίσχυση και στην προώθηση του πλούτου της κληρονομιάς της Ν.Ρόδου και της ορθόδοξης πίστης. Το blog του δίνει στον επισκέπτη μια υπέροχη εικόνα για την παραδοσιακή ζωή στη  Ν.Ρόδο. messanagros-rhodes.blogspot.g

                                                                      

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

"ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΩΤΡΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΘΩΜΑ"






                                                                     

ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΓΕΩΤΡΗΣΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΚΑΛΑ,ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ, ΣΤΟΝ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟ

  Ευχάριστα τα νέα από τη γεώτρηση στη θέση σκάλα πάνω από τον καταρράκτη του Αγίου Θωμά. Όπως μας ενημέρωσε ο υπεύθυνος της γεώτρησης , σε βάθος 130 μ. βρέθηκαν 20 κ.μ..Η εσκαφή θα συνεχιστεί και θα φτάσει στα 180 με 200μ.
   Συγχαρητήρια στον Πρόεδρο και στο Τοπικό Συμβούλιο ,που όλο αυτό το διάστημα δεν άφησαν το χωριό χωρίς νερό και ενήργησαν να ξεκινήσει η γεώτρηση όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ευχαριστώ και στο Δήμαρχο, που κατανόησε το πρόβλημα και ανταποκρίθηκε άμεσα.
  

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

"{ΔΙΚΤΥΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ -ΜΕΡΟΣ 8ο"


                                                                 



                            ΔΙΚΤΥΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ-ΜΕΡΟΣ 8ο

Γνωρίσαμε τη μελέτη που αφορά το παραπάνω θέμα και είδαμε ότι ο Μεσαναγρός βρίσκεται σε ευνοϊκή θέση. Προβλέπεται να γίνουν δύο Χριστιανικά Μουσεία . ¨Ένα στη Μονή Σκιάδι και ένα στον Μεσαναγρό , στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Για το Σκιάδι υπεύθυνη είναι η Μονή και για το χωριό η Εκκλησιαστική Επιτροπή. Η Κοίμηση της Θεοτόκου βρίσκεται στην είσοδο του χωριού, απέναντι από το Μουσείο Μεσαναγρού που τελειώνει ,είναι παλαιοχριστιανική βασιλική του 13ου αιώνα ,μεγάλης αρχαιολογικής αξίας.
    Η δραστήρια Εκκλησιαστική Επιτροπή έχει αρχίσει προσπάθειες για τη μελέτη του έργου και στην ανεύρεση πόρων. Υπάρχει αρκετό θρησκευτικό υλικό για το Μουσείο και αναμένονται εξελίξεις.
   Φανταστείτε στην είσοδο του χωριού δύο Μουσεία ,τι πόλος έλξης θα είναι για τον τουρισμό!!! Πρέπει λοιπόν να ενταθούν οι προσπάθειες  και επειδή εμείς οι Μεσαναγρενοί έχουμε μάθει στο δύσκολα και πάντα τα καταφέρνουμε, όλοι μαζί να βοηθήσουμε στην προσπάθεια της Εκκλησιαστικής Επιτροπής ,το όλο εγχείρημα να στεφθεί από επιτυχία.
  Τέλος, είναι η ώρα όλοι να δώσουμε  για το Μουσείο αυτά που έχουν καταγραφεί ,για να αρχίσει η τοποθέτησή τους .Είναι μένα μεγάλο έργο που θα δώσει πνοή και θα ζωντανέψει το χωριό.


                                                               

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

"ΗΛΙΑΣ ΞΥΝΤΑΣ-Ο ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΛΟΧΑΓΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΤΟΥ"



                                                                              




Ηλίας  Ξύντας , ο Λοχαγός του Αμερικανικού στρατού από το Μεσαναγρό, που έπεσε στη Γαλλία  το 1944,πολεμώντας για την ελευθερία.

Μπορεί  να είμαστε μικρό χωριό, αλλά οι καταγόμενοι από το Μεσαναγρό, πολλές φορές  έχουν τιμήσει το όνομά του με πράξεις και έργα , που ξεπερνούν τα όρια  του μικρού αλλά  ξακουστού χωριού μας.
΄Ενας από τους Μεσαναγρενούς που τίμησαν το χωριό, είναι και ο ήρωας Ηλίας Ξύντας. Γεννήθηκε  την 16η Ιουνίου του 1916 .. Ο Ηλίας Ξύντας έζησε στην Αμερική και αργότερα κατατάχθηκε στον Αμερικανικό στρατό και μάλιστα έφερε το βαθμό του Λοχαγού. Στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πολεμώντας στην Ευρώπη εναντίον των Γερμανών-Ιταλών  ,έπεσε μαχόμενος στη Γαλλία  την 16η Ιουνίου 1944 ,ημέρα των γενεθλίων του ,σε ηλικία 28 χρονών.
 Οι Μεσαναγρενοί της Αμερικής τιμώντας την μνήμη του και την προσφορά του , είχαν στήσει μνημείο στην πλατεία του χωριού, μπροστά  από την εκκλησία της Κοίμησης της θεοτόκου ,με την παρακάτω επιγραφή.
  
                       ΕΙΣ  ΜΝΗΜΗΝ   ΑΛΥΤΟΝ

ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΕΣΌΝΤΟΣ ΕΝ ΓΑΛΛΙΑ ΤΗΝ 16Η ΙΟΥΝΙΟΥ 1944 ΛΟΧΑΓΟΥ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΗΛΙΑ Κ. ΞΥΝΤΑ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ  ΕΝΤΑΥΘΑ  ΤΗΝ 16Η  ΙΟΥΝΙΟΥ 1916 .
 Η ΕΝ  Β. ΑΜΕΡΙΚΗ  ΜΕΣΑΝΑΓΡΕΝΗ  ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ  Ο  ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ  ΤΑΥΤΗΝ  ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ  ΑΝΗΡΤΗΣΙ.
                                                                                


Και όπως σε όλα  τα πράγματα εμείς οι ΄Ελληνες  λέμε  θα γίνει αργότερα ,έτσι και στο Μνημείο του ήρωα Ηλία Ξύντα, κάποιοι διοικούντες ,το χάλασαν για να τον κάνουν καλύτερο ή να το μεταφέρουν αλλού, το ξέχασαν και χρόνια τώρα παραμένει  στο θα γίνει……… Ευτυχώς που η πλάκα  με την επιγραφή  βρέθηκε στο γραφείο της εκκλησίας και  μια ιστορία που τιμά το χωριό σώθηκε. Πέρσι συγγενείς του ήρθαν από την Αμερική ,ζήτησαν να δουν το μνημείο , αλλά ………..
Είναι υποχρέωση  όλων μας το μνημείο να ξαναγίνει σύντομα  και ο ήρωας Ηλίας Ξύντας, να τιμηθεί όπως αξίζει να  τιμούνται , οι ήρωες.