Καθαρή Δευτέρα
Η Καθαρή Δευτέρα ονομάστηκε έτσι ,επειδή οι Χριστιανοί « καθαρίζονται σωματικά και πνευματικά» Οι Βυζαντινοί την ονόμαζαν Απόθεση ή Απόδοση.
Κούλουμα ονομάζεται η έξοδος στην εξοχή ,το πέταγμα του χαρταετού . Η λέξη κούλουμα προέρχεται από το λατινικό cumulus που σημαίνει αφθονία. Με την Καθαρή Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή και τελειώνουν οι Απόκριες.
Την ημέρα αυτή συνηθίζονται εκδρομές και είναι η γιορτή που ταιριάζει με τη φύση και το πράσινο. Είναι η χαρά των παιδιών ,γιατί πετούν το χαρταετό τους. Κάποιοι λένε πως το πέταγμα του χαρταετού εκφράζει την επιθυμία του ανθρώπου να νιώσει ελεύθερος και να διώξει το κακό.
Γενικά η Καθαρή Δευτέρα είναι μια μέρα χαρούμενη ,μέρα χαλάρωσης και γλεντιού. Παραμερίζονται τα ταμπού , οι απαγορεύσεις και επιτρέπονται οι εκτροπές. Ο κόσμος μεταμφιέζεται ,χορεύει και διασκεδάζει. Ακόμα και το ψωμί της Καθαρής Δευτέρας ,η λαγάνα, ζυμώνεται νηστίσιμο.
Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας υπάρχουν και διαφορετικά έθιμα . Στη Βόνιτσα , το έθιμο του « Αχυρένιου Γληγοράκη»,στη Θήβα « ο Βλάχικος γάμος» , στη Μακεδονία οι « Μουτζούρηδες» , στη Χίο το έθιμο του «Αγά» και σε κάθε χωριό και πόλη κάτι διαφορετικό.
Στη Ρόδο ,σε όλα τα χωριά την καθαρή Δευτέρα κορυφώνονται οι γιορτές της Αποκριάς ,γίνονται εκδρομές στην ύπαιθρο , ο κόσμος ξεφαντώνει με νηστίσιμα .πέταγμα χαρταετού και χορό.
Καρναβάλι - Αποκριές
Η λέξη Καρναβάλι, προέρχεται από τις λατινικές λέξεις «carrusnavalis», που σημαίνουν ναυτικό αμαξίδιο. Και αυτό γιατί στις πομπές που γίνονταν κατά τη διάρκεια των Ελευσίνιων μυστηρίων, για να μεταφερθεί το Ιερό Πέπλο της Αθηνάς στον Παρθενώνα, παρήλαυνε ένα μικρό πλοίο με ρόδες, στολισμένο με άνθη και καρπούς.
Οι μεταμφιέσεις πρωτοεμφανίζονται το 200 π.Χ. στην Ασία. Αργότερα στο Βυζάντιο, στην Ευρώπη, όπου η αποκριά έπαιρνε πάνδημο χαραχτήρα. Η συνήθεια αυτή, από το 2ο αιώνα μ.Χ., βρήκε αντίθετη την εκκλησία που την έβλεπε ειδωλολατρική. Από τα κείμενα βλέπουμε ότι μεταμφιέζονταν άνδρες σε γυναίκες, γυναίκες σε άνδρες, φτωχοί σε πλούσιους, άλλοι σε ζώα και ενοχλούσαν τους περαστικούς. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του καρναβαλιού είναι το κέφι, η φαντασία, το παιχνίδι. Πολλές πόλεις είναι διάσημες για τις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία, Βενετία, Μαϊάμι και στην Ελλάδα, το καρναβάλι της Πάτρας.
Στον Μεσαναγρό έδωσαν στην αποκριά ένα ξεχωριστό νόημα. Οι μέρες αυτές ήταν ευκαιρία να ξεδώσουν από τον καθημερινό μόχθο. Συνήθως ντύνονταν τα Σαββατοκύριακα «Καμουζέλες». Το τελευταίο Σαββατοκύριακο πριν την Καθαρή Δευτέρα, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες φορούσαν κάτι διαφορετικό για να γίνονται αγνώριστοι. Δεν υπήρχαν τα σημερινά μέσα, αλλά είχαν τον τρόπο να αυτοσαρκάζονται και να προκαλούν γέλιο. Γύριζαν το χωριό παρέες-παρέες, κρατώντας κουδούνια, μπαστούνια, ξύλα και διασκέδαζαν τον κόσμο.
Την τελευταία Κυριακή, οι οικογένειες μαζεύονταν σε ένα σπίτι και εκεί όλοι μαζί έτρωγαν, διασκέδαζαν μέχρι τις 12 η ώρα τα μεσάνυχτα και μετά συνέχιζαν με νηστίσιμα. Κάθε νοικοκυρά έφτιαχνε κάτι διαφορετικό και το τραπέζι ήταν ξε
Την Καθαρή Δευτέρα, ημέρα σωματικής και πνευματικής κάθαρσης, συνέχιζαν το γλέντι έξω από το χωριό και ιδιαίτερα στον Άγιο Θωμά. Σήμερα, κάποια έθιμα διατηρούν
Στο πιο απομακρυσμένο και απόμερο χωριό του νησιού μας, στη Μεσαναγρό,άρχισε τελευταία μια σοβαρή κίνηση και καταβάλλεται μια σύντονη προσπάθεια,που μαρτυρούν όλη τη διάθεση των χωρικών μας, για να εξυψώσουν ολοένα ψη-λότερα το πνευματικό τους επίπεδο.Εκτός από πολλά κοινωφελή έργα που έγιναν εκεί, από πρωτοβουλία του εκείσυλλόγου των νέων και με την πρόθυμη συνεργασία των χωρικών, κατόπιν ενερ-γειών των δυναμικοτέρων στοιχείων του συλλόγου και την καθοδήγηση του δασκάλου Ιωάννη Β. Μπίλλη, ιδρύθη και η Λέσχη του Συλλόγου της οποίας τα εγκαίνια έγιναν προ μηνός. Εις τα εγκαίνια που έγιναν με ανάλογη μεγαλοπρέπειακαι επιβλητικότητα, παρέστησαν αι αρχαί του χωρίου και όλοι σχεδόν οι κάτοικοι.Το κτήριο της Λέσχης, έχει εφοδιαστεί με τα κατάλληλα έπιπλα, καθίσματα καιτραπέζια, όλα καινουργή και μια βιβλιοθήκη, η οποία επλουτίσθην με ωφέλιμαπεριοδικά, εφημερίδες και βιβλία γεωργικού περιεχομένου. Έτσι η Λέσχη παρουσιάζει μιαν όψην πραγματικού μορφωτικού κέντρου του χωριού. Εκεί συγκεντρώ-νονται κάθε βράδυ οι νέοι του χωριού, διαβάζουν εφημερίδες και περιοδικά, συζητούν διάφορα γεωργικά και άλλα θέματα, απέχοντες έτσι από τη χαρτοπαιξίαν,τις κακές συναναστροφές και τις άλλες χειρότερες συνέπειες. Έτσι η Λέσχη κατήντησε για τους Μεσαναγρενούς, το πιο αγαπητό τους εντευκτήριο, που θα ανυψώ-σει το πνευματικό τους επίπεδο και θα τους συνδέσει στενώτερα μεταξύ τους, γιαμια συνεργασία προς το κοινό καλό.Εάν σε όλα αυτά ήτο δυνατόν να πληρωθεί και μια σοβαρά έλλειψη, η Μεσαναγρός μ’ όλη την απομόνωσή της, στην απόμερη αυτήν περιοχήν, θα μπορούσενα θεωρηθεί ως ένα από τα πλέον ιδανικά χωριά της νήσου μας. Της λείπει όμωςτο τηλέφωνον. Και την έλλειψην αυτήν την πληρώνουν πολύ ακριβά. Εάν οι αρ-μόδιοι ήθελαν να βοηθήσουν την ευγενική και προοδευτικήν προσπάθειαν τωνΜεσαναγρενών, θα μπορούσαν φυσικά να μας εφοδιάσουν με ένα τηλέφωνο. Αυτόθα αποτελούσε ένα αναγκαίο συμπλήρωμα της συγκοινωνίας μας με την πρωτεύ-
Αέρας εις την πρύμνη σου (Παραμύθι)
Μια φορά και έναν καιρό, ένας άνθρωπος που ζούσε στην πόλη, κουρασμένος από τη ζωή, θέλησε να πάει μια βόλτα στην εξοχή για να ξεδώσει. Φτάνοντας σε μια παραλία είδε να περνάει από κοντά ένα καράβι. Έβγαλε το μαντήλι του και άρχισε να το κουνάει χαιρετώντας τους. Το καράβι πλησίασε στη στεριά, γιατί νόμιζαν ότι ζητά βοήθεια, κατέβασαν μια βάρκα και βγήκαν στη στεριά. «Τι έπαθες και θέλεις βοήθεια;». «Μα δε ζήτησα βοήθεια, απλώς σας χαιρετάω». Οι ναύτες θύμωσαν, του έδωσαν μερικές ξυλιές και του είπαν. Όταν βλέπεις ανθρώπους θα λες: Αέρας εις την πρύμνη σου κι αέρας στα πανιά σου, πουλί- πουλί πετάμενο να μη βρεθεί μπροστά σου. Κουρασμένος, δαρμένος, προχώρησε σε μια πλαγιά ψάχνοντας ένα μέρος να ξεκουραστεί. Από μακριά βλέπει έναν κυνηγό, ο οποίος από το πρωί δεν είχε καταφέρει να σκοτώσει κάποιο θήραμα. «Γεια σου», του λέει και θυμήθηκε τι του είπαν να λέει οι ναύτες και λέει στον κυνηγό: «Αέρας εις την πρύμνη σου κι αέρας στα πανιά σου, πουλί- πουλί πετάμενο να μη βρεθεί μπροστά σου». Ο κυνηγός στενοχωρημένος που δεν είχε κάνει ούτε ένα λαγό, του είπε να μη λέει αυτά τα λόγια, αλλά αυτά που θα του πει: «Πέντε πέντε την ημέρα και εκατό την εβδομάδα», εννοώντας θηράματα. Κατηφορίζοντας την πλαγιά βλέπει ένα χωριό και κατευθύνθηκε προς τα κει, για να φάει και να πιει κάτι. Μόλις πλησίασε στην είσοδο του χωριού, συνάντησε μια πομπή από τους χωριανούς, που πήγαιναν να θάψουν ένα νεκρό. Τους πλησίασε και είπε: «Γεια σας χωριανοί. Πέντε πέντε την ημέρα και εκατό την ε βδομάδα». Οι χωριανοί εξαγριώθηκαν και τον ξυλοφόρτωσαν, γιατί θεώρησαν τα λόγια του κατάρα. «Τι να λέω, βρε παιδιά;». «Να λες, ο Θεός συγχωρέσει σας». Μπαίνει στο χωριό, βλέπει ένα εστιατόριο και μπήκε να φάει. Παράγγειλε όλα τα καλά του κόσμου και σηκώθηκε να φύγει χωρίς να πληρώσει, δεν είχε και χρήματα, βλέπετε. Οι σερβιτόροι του ζήτησαν να πληρώσει, αλλά αυτός αρνήθηκε. Φώναξαν το μάγειρα και αυτός του ζήτησε να πληρώσει. Η απάντησή του; «Ο Θεός συγχωρέσει σας». Ο μάγειρας του έριξε μια με την κουτάλα στο κεφάλι, που έβγαλε ένα καρούμπαλο. Φεύγοντας από το εστιατόριο, συνάντησε έναν γνωστό του, που τον ρώτησε τι έπαθε. Αυτός με μεγάλη ψυχραιμία του είπε: «Μην κοιτάτε τη σπαστή» (χτυπημένο κεφάλι). «Κοιτάτε την παραγεμοστή» (εννοώντας την γεμάτη κοιλιά του). Έφυγε ευτυχισμένος και έζησε αυτός καλά κι εμείς καλύτερα…