Για το βουνοχώρι μας Μεσαναγρός
Αληθώς θα ήταν μια μεγάλη ή μάλλον εγκληματική παράλειψη ,μιας που εορτάζουμε τα τριάντα χρόνια της σταδιοδρομίας της Ροδιακής Μεσαναγρενής Αδελφότητας μας « Ο Ταξιάρχης» ,εάν δεν αφιερώναμε μερικές γραμμές για το χωριό που μας εγέννησε και μας εφώναξε το «καλώς ωρίσατε» και για το χωριό που μας έμαθε το αλφάβητο . Γιατί εκείνο το αλφάβητο ήταν η πρωταρχική αιτία του να φανούμε και εμείς χρήσιμοι στις ανάγκες του τόπου της γεννήσεώς μας.
Διότι το αλφάβητο είναι οι πρώτες βάσεις και τα πρώτα θεμέλια της προόδου και του πολιτισμού.
Το χωρίο μας Μεσαναγρός είναι ιστορικό ,διότι Μεσαναγρός στο μεσαίωνα εσήμαινε προνομιούχο . Με άλλα λόγια το χωριό μας κατείχε εξέχουσαν θέση μεταξύ των άλλων γειτονικών χωριών ,Εβγάλες , Αϊφανιά, Θα και Πήμαχο.
Απόδειξη τρανή είναι ότι το χωριό μας Μεσαναγρός υπεραμύνθηκε με όλα τα μέσα να μην υποδουλωθεί στους επιδρομείς και καταστραφεί όπως τα ανωτέρω χωριά, που σήμερα είναι τίποτε άλλο παρά ερείπια.
Φαίνεται πως έχουν δίκιο τα κοντινά χωριά Λαχανιά ,Κατταβιά, Αρνίθα και Γεννάδι που μας αποκαλούν « Κλαδίτες», γιατί οι Τούρκοι έκαμαν πάνω από εκατό χρόνια να μας ανακαλύψουν.
Σύμφωνα με το διάταγμα του Μεγάλου Μαϊστρου ,το οποίο εξεδόθη το 1474 ,τα χωριά Εβγάλες ,Αϊφανιά και Θα ,υπήρχαν ,διότι αναφέρει πως αυτά τα χωριά μπορούσαν να φρουρηθούν στο κάστρο της Λαχανιάς ,ενώ τα χωριά Μεσαναγρός και Βάτι στο κάστρο της Κατταβιάς.
Φαίνεται πως τα χωριά Τοπάρια ,Πήμαχο και Λουριά κατεστράφησαν πριν της αναφερόμενης χρονολογίας.
Για αυτό τον σκοπό πρέπει όλα εμείς τα ξενιτεμένα παιδιά της Μεσαναγρού ,το οποίο χρονολογείται από το 13ο αιώνα , να εργαστούμε όπως δώσουμε κάποια καλύτερη και σύγχρονη ζωή στους εκεί κάτω συγχωριανούς μας και έτσι μπορούμε να καλούμε τους εαυτούς μας Ροδίτες Μεσαναγρενούς.
΄Αη μου Γιώργη που το Θα και συ που τη Σκολώνα
Φύλαε μας τη Μεσαναγρό τη Μαρμαροκολώνα.
Βαλτιμόρη 1952
Κυριάκος Πιλληρής -Πρόεδρος
Αρχαιότητες
Κατόπιν ανασκαφών, που έγιναν κατά διαφόρους εποχάς, υπό των εντοπίων, ήλθον εις φως διάφορα αξιόλογα αντικείμενα. Εις την τοποθεσίαν Κατταϊνός ευρέθησαν Κούζοι, αμφορείς και διάφορα αγγεία εντός των οποίων περιείχετο τέφρα νεκρών. Πάντα τα αγγεία ευρέθησαν εντός τάφων κεκαλυμμένων δια μαρμάρων.
Εις τον Άγιο Θωμά ευρέθησαν σε τάφο φύλλα μυρσίνης χρυσά και ένα δισκοπότηρο.
Εις τον Περενό, Χατζήαινα, ηνοίχθησαν τάφοι δίκην θόλου, εντός των οποίων ευρέθησαν πολλά δακτυλίδια εκ χρυσού. Προσέτι δε και ορειχάλκινον άγαλμα, παριστάνον τον ήρωα Ηρακλή φέροντα στον ώμο τη λεοντή και τον Ευρυσθέα κείμενον εντός πίθου. Το άγαλμα τούτο όπως ήτο επί δίσκου, επωλήθη το έτος 1912 σε Ιταλούς. Επίσης, ευρέθη ζυγός χρησιμοποιούμενος υπό των αρχαίων προς στάθμιση χρυσού.
Εις το τοπώνυμιο Ρότσενος ευρέθησαν εντός τάφων, λήκυθοι, αμφορείς και διάφορα αγγεία.
Εις το Κοράκι λήκυθοι, αμφορείς, αγγεία και κομβύον εκ χρυσού.
Εις τα Λουριά λήκυθοι, αμφορείς και αγγεία περιέχοντα τέφραν.
Εις τον Λάκκο, λήκυθοι, αμφορείς, αγγεία, κομβία και διάφορα αντικείμενα εκ χρυσού.
Εις την ΄Εριντο λήκυθοι, αμφορείς και αγγεία με τέφρα.
Εις τους Μύλους ευρέθησαν κόκκοι εκ χρυσού. Τους κόκκους αυτούς ευρίσκουσι ποιμένες και τώρα ακόμη κατά τη χειμερινή περίοδον, ιδίως μετά τη βροχή».
Ενσωμάτωση Δωδεκανήσου
Η 7η Μαρτίου 1948 αποτελεί ιστορικό ορόσημο για τα Δωδεκάνησα και τη Ρόδο. Είναι ημέρα που τα νησιά ενώνονται με την Ελλάδα.
Σ΄όλη την ιστορία τους τα νησιά ακολούθησαν τις τύχες της Ελλάδας. Κατά την Ελληνική επανάσταση οι Δωδεκανήσιοι πίστεψαν πως θα απελευθερωθούν ,αλλά αυτό δεν έγινε ,γιατί το πρωτόκολλο του Λονδίνου τους άφησε έξω από τα σύνορα της Ελλάδας.
Το 1912 η Ιταλία πολεμούσε με την Τουρκία και κατέλαβε τα νησιά. Οι Ιταλοί έκαναν λόγο για αυτονομία και αυτοδιοίκηση, αλλά οι σκοποί τους ήταν άλλοι. Από το 1923 τα Δωδεκάνησα ονομάστηκαν « Ιταλικά νησιά» και έγιναν επισήμως Ιταλική κτήση. Στους κατοίκους των νησιών απονεμήθηκε « η λεγόμενη μικρή Ιταλική Ιθαγένεια». Η μεγάλη Ιταλικά Ιθαγένεια δόθηκε σε όσους συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Ανώτατη αρχή ήταν ο Ιταλός διοικητής Mario Lago .
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου πολλοί Δωδεκανήσιοι πολεμούν στη ΄Ηπειρο εναντίον των Ιταλών και ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του πολέμου είναι ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος ,από τη Χάλκη, που έπεσε στα υψώματα της Τσούκας την 1η Νοεμβρίου 1940.
Μετά την πτώση του Μουσολίνι στις 25 Ιουλίου 1943, τη διοίκηση της Δωδεκανήσου αναλαμβάνει Γερμανός Διοικητής και αρχίζει η Γερμανοκρατία στα νησιά.
8-5-1945 -Oι Γερμανοί υπογράφουν την παράδοση των νησιών στους Βρετανούς και στο Διοικητή του Ιερού Λόχου Τσιγάντε.
9-5-1945 -Αγγλικές δυνάμεις αποβιβάζονται στη Ρόδο.
15-5-1945 -Φτάνει στη Ρόδο το καταδρομικό Αβέρωφ και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δαμασκηνός.
27-6-1946- Στο Παρίσι αποφασίζεται τα Δωδεκάνησα να περιέλθουν στην Ελλάδα.
10-2-1947 -Στο Παρίσι, η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα τα νησιά.
31-3-1947- Ο Βρετανός διοικητής παραδίδει τη διοίκηση των νησιών στον Αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη.
9-1-1948- Η Βουλή των Ελλήνων ψηφίζει νόμο που τερματίζει το μεταβατικό στο στάδιο και ορίζει ημέρα τυπικής ενσωμάτωσης την 7η Μάρτη 1948.
7-3-1948- Οι Βασιλείς ,ο Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης μαζί με υπουργούς ,στρατιωτικούς και άλλους φτάνουν στη Ρόδο και γίνεται και επίσημα η Ενσωμάτωση των νησιών.
Ο Μάρτιος
Πήρε το όνομά του από το λατινικό όνομα του Θεού 'Αρη (Mars). O Μάρτης είναι ο τρίτος μήνας κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Κατά το ρωμαϊκό ημερολόγιο το έτος άρχιζε από το Μάρτιο και συνεπώς ήταν ο πρώτος μήνας.
Λόγω του ευμετάβλητου του καιρού, ο λαός με τις παροιμίες του τον ονομάζει « γδάρτη, παλουκοκάφτη , πεντάγνωμο, καρβουνιάρη ,διπρόσωπο».
Στην πρώτη του Μάρτη φορούν στο χέρι μια κόκκινη κλωστή ,για να μη μαυρίζουν. Είναι ο μήνας των χελιδονιών και ο πρώτος της ¨Ανοιξης. Η λαϊκή φαντασία αποδίδει την αστάθεια του καιρού στον άστατο χαραkτήρα του.
Σύμφωνα με την παράδοση ο Μάρτης έχει δύο γυναίκες .Μια όμορφη και μια άσχημη. Το βράδυ κοιμάται ανάμεσά τους. ¨Όταν γυρίζει από τη μεριά της όμορφης χαίρεται και κάνει ηλιόλουστες μέρες. ¨Όταν γυρίζει από τη μεριά της άσχημης ,τη βλέπει και από το κακό του ,χειμωνιάζει και βρέχει.
Τις τελευταίες μέρες του Μαρτίου ή τις πρώτες του Απριλίου γίνονται μπόρες που τις λένε « της γριάς οι μπόρες». Σύμφωνα με την παράδοση ,έπειτα από ένα βαρύ χειμώνα , στο τέλος του Μάρτη μια γριά χαϊδεύοντας τα πρόβατά της μίλησε απαξιωτικά για το Μάρτη που έφευγε. Ο Μάρτης θύμωσε και παρακάλεσε τον Απρίλη να το δανείσει 3 ημέρες. Ο Μάρτης για να εκδικηθεί έκανε φοβερό κρύο . Η γριά κρύωνε , πλησίαζε τη φωτιά και στο τέλος κάηκε.
Αν και είναι ο πρώτος μήνας της ΄Ανοιξης , είναι από τους πιο κρύους μήνες του χρόνου. Θεωρείται όμως ο καταλληλότερος για το φύτεμα δέντρων