Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

"ΟΙ ΚΑΦΕΤΖΗΔΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ"



                                                     
 " Η Λέσχη ,στην είσοδο του χωριού"

" Οι ξενιτεμένοι πάντα βοηθούσαν το χωριό"



                      ΟΙ  ΚΑΦΕΤΖΉΔΕΣ   ΤΟΥ ΜΕΣΑΝΑΓΡΟΥ


Το χωριό παλιά είχε πολλά καφενεία, γιατί και οι κάτοικοι ήταν αρκετοί. Η Λέσχη, το καφενείο του Στεφανή ,του Αρνίτταλη ,του Διάκου και κάποια άλλα. Ειδικά από τη Λέσχη ,που ήταν της εκκλησίας ,πέρασαν πολλοί. Μη φανταστείτε μεγάλα κτήρια ,όπως σήμερα. ¨Ηταν απλά ,τα περισσότερα στενόχωρα με λίγες καρέκλες και τραπέζια.
      Ο καθένας  προσπαθούσε να έχει τους περισσότερους πελάτες  . Πολλές φορές στην « άγρα  πελατών» ,έπαιζε ρόλο η συγγένεια και σε έντονες πολιτικές  διενέξεις ,το τι υποστήριζε ο κάθε καφετζής.
      Σέρβιραν καφέ ,τσάι ,κακάο ,ούζο ,κρασί και κάποια μεζεδάκια. Υπήρχε και ο μαυροπίνακας για τα χρέη. ΄Ηταν ένας πίνακας σε κοινή θέα και εκεί ο καφετζής έγραφε τα χρέη όσων δεν πλήρωναν μετρητοίς. Με μια κιμωλία σημείωναν «κόκκες» ,γραμμές και το όνομα του οφειλέτη. Πολλές φορές οι «κόκκες» δεν αντιπροσώπευαν το πραγματικό χρέος. Οι αθεόφοβοι, έβαζαν  «κόκκες » κατά το δοκούν. ΄Ετσι όλο το χωριό ήξερε ποιος έχει χρέη στο καφενείο.
          Τις γιορτές των Χριστουγέννων ανθούσε η πόκα. ¨Επαιζαν αρκετά χρήματα και πολλοί κοιμόντουσαν « κούπα» ,όπως έλεγαν για τους χαμένους. Πολλές φορές το παιχνίδι κρατούσε μέρα νύχτα και όποιος άντεχε. Κάθε καφετζής είχε το δικό του για να παίρνει «το βιδάνιο» Είχαν ένα ποτήρι και κάθε τόσο έριχνε μέσα χρήματα από το τραπέζι. Τελικά ο μόνος κερδισμένος πολλές φορές ήταν ο καφετζής. Κατά τις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα έφτιαχναν «την πασταχιούτα» ,μακαρονάδα ,για να φάνε οι παίκτες και όσοι παρακολουθούσαν. Δεν υπήρχε ωραιότερη μακαρονάδα από αυτήν .Ο γράφων τη γεύθηκε και ξέρει.
        Υπήρξαν καφετζήδες και καφετζήδες. Καθαροί, ευγενικοί ,βαριεστημένοι  και ζόρικοι. Πολλοί έγιναν καφετζήδες σε μεγάλοι ηλικία και καταλαβαίνετε…Πρωί πρωί ζητούσες καφέ και ο καφετζής έλεγε. –Πρωί πρωί όλοι θέλετε καφέ…πιέτε και καμιά πορτοκαλάδα…
         Όταν δεν υπήρχαν  τα φώτα ,υπήρχαν οι λάμπες ,τα λουξ  και πολλές φορές ,όταν σπούσε ο αμίαντος  ,καληνύχτα….το καφενείο έκλεινε.

        Σήμερα στο χωριό με τους λίγους κατοίκους ,λειτουργεί μόνο η Λέσχη και έτσι εξυπηρετούνται οι ντόπιοι και οι τουρίστες.