Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

" Το Μουσείο και η συμβολή του στην εκπαίδευση και στην πολιτιστική καλλιέργεια του κοινού"-Διατριβή του Αρχαιολόγου Ιωάννη Μπαρδάνη-8ο"



                                                                       



ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ



Είναι γεγονός, πως κάθε  μουσείο με το κοινό του επικοινωνεί. Αυτή η επικοινωνία, αυτός ο διάλογος, επιτυγχάνεται μόνο μέσα από το ζωντάνεμα της έκθεσης και βρίσκει την απόλυτη ολοκλήρωση της μέσα από τη μετάδοση πληροφοριών, ιδεών και συγκινήσεων σχετικών με τον υλικό κόσμο και το ανθρώπινο περιβάλλον, καθώς και μέσα από τη διάδοση των μηνυμάτων για τα οποία αυτή έχει στηθεί. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι τα αντικείμενα που έχουν απομακρυνθεί από το φυσικό-αρχικό τους περιβάλλον, στο χώρο του μουσείου αποκτούν καινούριες σημασίες, που τις περισσότερες φορές είναι απόλυτα συνυφασμένες με ασυνείδητα ενδιαφέροντα. Το μουσείο λοιπόν είναι ο μεσολαβητής -ο ενδιάμεσος κρίκος- μεταξύ των συλλογών και του κοινού.
Το βασικότερο κριτήριο για την οργάνωση μιας τέτοιας επικοινωνίας είναι η γνώση όλων των δεδομένων της συλλογής, ούτως ώστε να επιλεγεί η καλύτερη μορφή παρουσίασης της, και να γίνει εύκολα κατανοητή από το κοινό.
Κάθε μουσείο έχει θεσμικά την αρμοδιότητα  να επιλέγει, να ερμηνεύει και να παρουσιάζει ότι αποφασίσει πως έχει αξία ή σημασία, με μοναδικό γνώμονα φυσικά πάντα ότι, για να θεωρείται ότι εκπληρώνει στο ακέραιο την αποστολή του, οφείλει να παρουσιάζει τα εκθέματα του ούτως ώστε να προσελκύει, να διεγείρει τη φαντασία και την περιέργεια, να οδηγεί σε ερωτήματα, να προάγει  τη μάθηση, αλλά και να διασκεδάζει το κοινό.
Εκτός από την πολιτιστική του αποστολή ένα μουσείο μπορεί και πρέπει να έχει ταυτόχρονα και εκπαιδευτική αποστολή, αφού μπορεί να συμβάλλει τα μέγιστα στην ενδυνάμωση βασικών ικανοτήτων, γνώσεων, αντιλήψεων, καθώς και την κατανόηση θεμάτων. Είναι ένα ίδρυμα που έχει στηθεί και βρίσκεται σε διαρκή κίνηση για να μπορέσει να βοηθήσει τα μέλη μιας κοινότητας να γίνουν πιο χαρούμενα, σοφότερα, αλλά και αποτελεσματικότεροι άνθρωποι. Για να πετύχουν μάλιστα αυτοί οι στόχοι, απαιτούνται συνήθως πολύ απλά πράγματα, όπως αντικείμενα από τη φύση και την καθημερινή ζωή, ή απλά καλαίσθητα αντικείμενα.
Υπάρχουν δύο τεχνικές με τις οποίες μεταφέρονται οι πληροφορίες μέσα στο μουσείο:
α)Το κοινό βλέπει τα εκθέματα και περιγράφει τα συναισθήματά του, τα συγκρίνει με το δικό του περιβάλλον ή με οτιδήποτε άλλο του έχει κάνει εντύπωση. Μ’ αυτό τον τρόπο η μάθηση έρχεται μέσα από την παρατήρηση.
β)Το κοινό μέσα από την παρατήρηση και συζήτηση που κάνει,  συνδέει τα μουσειακά αντικείμενα με το καθημερινό του περιβάλλον και συνειδητοποιεί ότι, αν και μοναδικά, έχουν ωστόσο κάποια σχέση με την καθημερινότητά του.
Γι αυτό μείζον είναι η σωστή προεπιλογή των μουσειακών παραγόντων, όπως τα αντικείμενα, το περιβάλλον, αλλά και η διδακτική ιδιότητα των συλλογών.