Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

" Καλοκαίρια στο Μεσαναγρό"

"Σάββατο βράδυ στη Λέσχη. Οι νεαροί περισσότεροι"
" Μια παρέα νέων απολαμβάνουν το σουβλάκι τους"

" Και οι Αυστραλοί παρόντες"



" Κυριακή πρωί. τα πάντα σκεπασμένα από τον Πουνέντη"

" Κυριακή πρωί .Ξεχνιασιά και απόλαυση του πρωινού καφέ"




Πολλές φορές όταν το μυαλό στερεύει από ιδέες ,η παρουσία μου στο χωριό είναι ευκαιρία , για να ξαναγράψω κάτι . ΄Ετσι και το Σαββατοκύριακο που πέρασε μου θύμισε πράγματα παλιά και όμορφα.
Όταν ο περισσότερος πληθυσμός έφυγε από το χωριό και πήγε στην πόλη της Ρόδου, τα καλοκαίρια οι γυναίκες που δεν εργάζονταν , αλλά και οι παππούδες και οι γιαγιάδες , έπαιρναν τα εγγόνια τους και έρχονταν στο χωριό. Το χωριό ξαναζωντάνευε ,οι δρόμοι γέμιζαν από τις χαρούμενες παιδικές φωνές και το χωριό ξαναζούσε τα παλιά. Αυτές οι εικόνες ήρθαν στο μυαλό μου το Σάββατο το βράδυ ,όταν αντίκρισα αρκετά παιδιά να κυκλοφορούν με τα ποδήλατά τους , να παίζουν και τέλος να κάθονται έξω από τη Λέσχη να απολαμβάνουν το σουβλάκι τους. Τη χαρά που νιώθουν οι γιαγιάδες και οι παππούδες στο χωριό , όταν βλέπουν τα παιδιά να τρέχουν ,να φωνάζουν και πολλές φορές να ενοχλούν , δεν μπορώ να σας περιγράψω. Τα λόγια μιας γιαγιάς τα λέει όλα. « Αυτές οι φωνές σήμερα μας χαρίζουν ζωή».
Γιατί λοιπόν να μη ξαναγίνεται αυτό τουλάχιστον το καλοκαίρι. Γιατί οι παππούδες και οι γιαγιάδες κάποιες μέρες να μη φέρνουν τα εγγόνια τους στο χωριό…Υπάρχουν οι αίθουσες να απασχοληθούν τα παιδιά , η ομορφιά του χωριού, το υγιεινό κλίμα του, το άνοιγμα της Λέσχης και άλλα χίλια δυο πράγματα. Ας γίνει λοιπόν μια αρχή από φέτος προς όφελος των παιδιών μας.