Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

" Το τόπι "



                                                     
 "Α.Ε.Μεσαναγρού ,στο γήπεδό της"
 "Τότε που η Α.Ε.Μ. διέπρεπε στα γήπεδα"
" Παιδικοί αγώνες  ποδοσφαίρου στο Μεσαναγρό"

" Παιδικοί αγώνες ποδοσφαίρου Νότιας Ρόδου'


                                                Το Τόπι

Μικροί παίζαμε διάφορα παιχνίδια. Αυτό που μας τραβούσε περισσότερο ήταν τόπι ,το ποδόσφαιρο. Γήπεδο δεν υπήρχε , μπάλα ,όπως την ξέρουμε σήμερα ,δεν υπήρχε. Υπήρχε όμως κέφι και θέληση και πάντα βρίσκαμε λύσεις.
    Τα καλοκαίρια όλα τα παιδιά περπατούσαμε ξιπόλητοι. Επειδή δεν υπήρχε μπάλα ,παίρναμε ένα κομμάτι πανί ή μια κάλτσα . τη γεμίζαμε άχυρα και χόρτα , τη δέναμε καλά και ξεκινούσαμε τον αγώνα .Παίζαμε στην αυλή του σχολείου ,της εκκλησίας ή σε κάποιο χωράφι ή στα αλώνια. Χωριζόμαστε σε ομάδες  ή σε πάνω γειτονιά και κάτω γειτονιά. Φανταστείτε ένα στρογγυλό πράγμα  ,πάνινο , ο θεός να το πει μπάλα  και ένα τσούρμα ξυπόλητα παιδιά να παίζουν. Τα δάχτυλα των ποδιών των περισσοτέρων παιδιών ,πάντα ήταν χτυπημένα; ,ματωμένα ,γιατί ξυπόλητοι όπως χτυπούσαμε την μπάλα κλωτσούσαμε και πέτρες που υπήρχαν άφθονες. Φαρμακείο δεν υπήρχε . Υπήρχαν  όμως  άφθονα υλικά που η φύση μας χάριζε απλόχερα. Χτυπούσαμε ,κόβαμε φύλλα αλεσφακιάς ,τα μασούσαμε και τα βάζαμε πάνω στην πληγή, για να γιάνει. Ακόμα και καβαλίνες του γαϊδάρου ξερές βάζαμε στην πληγή , για να σταματήσει το αίμα. Πώς δεν μολυνόμαστε ένας Θεός το ξέρει.
  Κάποτε ήρθανε και οι μπάλες στο χωριό και τα πράγματα άλλαξαν. Θέλαμε να δείξουμε ότι παίζαμε καλά και κλείσαμε αγώνα με την Ομόνοια Γενναδίου που έπαιζε στα τοπικά πρωταθλήματα. Την ημέρα του Αγίου Γεωργίου ,το πρωί, με ένα φορτηγό πήγαμε  στο Γεννάδι. Πρώτη φορά θα παίζαμε σε γήπεδο . Η απογοήτευση μεγάλη .Μας συνέτριψαν .9 – 1 έληξε ο αγώνας  και πήραμε το πρώτο μάθημα. Πήγαμε το μεσημέρι στο πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου ,σαν τις βρεμένες κότες.
    ΄Ενας άλλος αγώνας που δώσαμε σε ένα χωράφι του χωριού με Γάλλους ,που έκαναν έρευνες για πετρέλαια ,έληξε ισοπαλία. ΄Ηταν ο πρώτος διεθνής μας αγώνας…
    Με τα χρόνια φτιάξαμε ομάδα ,γήπεδο και παίρναμε μέρος στα  τοπικά πρωταθλήματα. Η Αθλητική ΄Ενωση Μεσαναγρού ,διέπρεψε ,πήρε πρωταθλήματα Γ΄και Β΄κατηγορίας και μάλιστα έπαιξε και στην Α΄κατηγορία Δωδεκανήσου.
   Σήμερα η ομάδα έχει διαλυθεί, το γήπεδο υπάρχει και κάτι πρέπει ναγίνει,,,,